سیستان: تفاوت میان نسخه‌ها

[[سجستان]] معرب سگستان، همان سیستان است که سرزمینی [[پست]] و در دنباله کوه‌های مرکزی و شرقی [[ایران]] بین کوه‌‎های مکران و نجد هشتادان و کوه‌های افغانستان قرار گرفته و از زمین‌های شنزاری است که سیلاب‌های نواحی مجاور در گودالش جمع شده و دریاچه‌ها و باتلاق‌های هامون و گود [[زره]] را تشکیل داده است<ref>فرهنگ معین، ج۵، ص۸۴۱.</ref>.

[[یاقوت حموی]] گوید: بین سیستان و هرات ده [[روز]] راه است که هشتاد فرسخ است و در جنوب هرات واقع و دارای زمین‎های رملی (شنزار) می‌باشد در آنجا باد همیشه در حال وزیدن است؛ سپس گوید: یکی از افتخارات سیستان این است که در [[زمان]] [[بنی امیه]]، علی{{ع}} را روی منابر در شرق و غرب [[کشور اسلامی]] [[لعن]] می‌کردند، اما در سیستان تنها یک دفعه بیشتر این عمل انجام نشد. فاصله آن با کرمان، ۱۳۰ فرسخ است<ref>معجم البلدان، ج۳، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص۵۳۴-۵۳۵.</ref>

# '''[[عبدالرحمان بن جزء طایی]]:''' [[کارگزار سجستان]] در زمان [[عثمان]]، [[عبدالرحمان بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در سال ۳۳ هجری اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود، وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.در [[تاریخ]] سیستان می‌نویسد: چون [[علی]] {{ع}} شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو طایی را به سیستان فرستاد<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص۵۳۵-۵۳۷.</ref>

[[رده:شهرهای ایران]]