دریافت دین: تفاوت میان نسخه‌ها

# '''[[روایات]] مربوط به [[الهام]] و [[تحديث]]:''' در روایاتی پرشمار بیان می‌شود که [[امامان]] {{عم}} افرادی محدَّث‌اند و به آنها [[الهام]] می‌شود یا از سوی [[روح القدس]] [[تأیید]] و [[تسدید]] می‌شوند<ref>برای نمونه، ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۷۰ و ۲۷۱؛ محمد بن حسن صفار قمی، بصائر الدرجات، ص۳۱۹-۳۲۱.</ref> که در مبحث [[شأن ولایت تشریعی]] به آن اشاره شد. در برخی [[روایات]] نیز تأکید می‌شود که علومی به [[امام]] افزوده می‌شود. برای نمونه، در روایتی آمده است که شب‌های [[جمعه]] بر [[علم]] [[ائمه]] {{عم}} افزوده می‌شود و در حالی صبح می‌کنند که [[علوم]] بسیاری به آنان [[الهام]] شده است.<ref>همو، بصائر الدرجات، ص۱۳۰.</ref> ممکن است گفته شود از این [[روایات]] دانسته می‌شود که [[خداوند متعال]] [[علوم]] را به آنها [[القا]] می‌کند. این [[روایات]] مطلق بوده، شامل [[علوم]] مربوط به [[اصل دین]] نیز می‌شود. پس می‌توان گفت که آنها [[معارف]] اصیل [[دین]] را به صورت مستقیم از [[خداوند]] دریافت می‌کنند. به نظر می‌رسد این [[روایات]] هم برای [[اثبات]] مدعا ناکارآمدند؛ زیرا در هیچ‌یک از این [[روایات]] نیامده که محتوای [[علوم]] الهامی، [[احکام شرعی]] [[دین]] است تا بتوان از طریق آن، مدعا را [[اثبات]] کرد.<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]] ص: ۲۱۲ - ۲۲۲.</ref>

کسی که منکر [[شأن]] دریافت مستقیم [[دین]] از [[خداوند]] باشد، محکوم به ارائه [[دلیل]] نیست و با خدشه در [[ادله]] مدعی این [[شأن]] می‌تواند به مطلوبش دست یابد. با وجود این، او می‌تواند یک [[دلیل]] ارائه کند: