عرش در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲: خط ۲:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
یکی از مفاهیم پرکاربرد [[قرآن]] که از معنای مادی آن یعنی تخت گرفته شده و گوهر دیگری پیدا کرده، کلمه [[عرش]] است. بیان عرش با نوع [[غیبی]] آن یکی از معارف [[تعلیم]] داده شده [[پیامبر]] و [[اخبار]] [[ملکوتی]] است. مثلاً، در قرآن [[عرش خدا]] مرکز [[فرماندهی]] و استیلای بر [[عالم هستی]] است. عرش از کلماتی است که در زبان [[مردم]] به [[کار]] می‌رفته و شناخته شده بوده و حتی در سوره‌های نخست [[نزول]] این کلمه آمده: {{متن قرآن|ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ}}<ref>«توانمندی که نزد آن دارنده اورنگ (فرمانفرمایی جهان)، جایگاهی بلند دارد،» سوره تکویر، آیه ۲۰.</ref>. درباره [[خدا]] می‌گوید چنین وصفی دارد که عرش او بلند مرتبه است. اما مراتب و درجاتی از معنا را دارد که جای بررسی است، چنان‌که سخنان بسیار دیگری مطرح است، اما آن‌چه به پیامبر و جایگاه او مرتبط است و بیان [[معارف غیبی]] [[خداوند]] برای پیامبر است، در این مدخل آورده می‌شود.
یکی از مفاهیم پرکاربرد [[قرآن]] که از معنای مادی آن یعنی تخت گرفته شده و گوهر دیگری پیدا کرده، کلمه [[عرش]] است. بیان عرش با نوع [[غیبی]] آن یکی از معارف [[تعلیم]] داده شده [[پیامبر]] و [[اخبار]] [[ملکوتی]] است. مثلاً، در قرآن [[عرش خدا]] مرکز [[فرماندهی]] و استیلای بر [[عالم هستی]] است. عرش از کلماتی است که در زبان [[مردم]] به [[کار]] می‌رفته و شناخته شده بوده و حتی در سوره‌های نخست نزول این کلمه آمده: {{متن قرآن|ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ}}<ref>«توانمندی که نزد آن دارنده اورنگ (فرمانفرمایی جهان)، جایگاهی بلند دارد،» سوره تکویر، آیه ۲۰.</ref>. درباره [[خدا]] می‌گوید چنین وصفی دارد که عرش او بلند مرتبه است. اما مراتب و درجاتی از معنا را دارد که جای بررسی است، چنان‌که سخنان بسیار دیگری مطرح است، اما آن‌چه به پیامبر و جایگاه او مرتبط است و بیان [[معارف غیبی]] [[خداوند]] برای پیامبر است، در این مدخل آورده می‌شود.
#{{متن قرآن|فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ}}<ref>«پس اگر رو بگردانند بگو: خداوندی که خدایی جز او نیست مرا بس؛ بر او توکّل دارم و او پروردگار اورنگ سترگ (فرمانفرمایی جهان) است» سوره توبه، آیه ۱۲۹.</ref>.
#{{متن قرآن|فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ}}<ref>«پس اگر رو بگردانند بگو: خداوندی که خدایی جز او نیست مرا بس؛ بر او توکّل دارم و او پروردگار اورنگ سترگ (فرمانفرمایی جهان) است» سوره توبه، آیه ۱۲۹.</ref>.
#{{متن قرآن|قُلْ لَوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا}}<ref>«بگو اگر با او خدایانی می‌بودند چنان که می‌گویند، در آن صورت (آن خدایان) به سوی دارنده اورنگ (فرمانفرمایی جهان) راهی می‌جستند» سوره اسراء، آیه ۴۲.</ref>.
#{{متن قرآن|قُلْ لَوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا}}<ref>«بگو اگر با او خدایانی می‌بودند چنان که می‌گویند، در آن صورت (آن خدایان) به سوی دارنده اورنگ (فرمانفرمایی جهان) راهی می‌جستند» سوره اسراء، آیه ۴۲.</ref>.
۱۳۰٬۳۱۴

ویرایش