طواف: تفاوت میان نسخه‌ها

طواف (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴

۱۰٬۱۴۸ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۴۱۹

ویرایش

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 * [[خداوند]] به [[حضرت ابراهیم]] [[دستور]] داد که [[خانه خدا]] را برای طائفین و عاکفین و اهل [[رکوع]] و [[سجود]]، [[پاک]] و مهیا سازد{{متن قرآن|وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ}}<ref>و (یاد کن) آنگاه را که ابراهیم را در خانه (کعبه) مستقر ساختیم (و گفتیم) که هیچ چیز را شریک من قرار مده و خانه مرا برای طواف‌کنندگان و قیام‌کنندگان و رکوع‌کنندگان سجده‌گزار پاکیزه بدار!؛سوره حج، آیه ۲۶.</ref>.
 * نیز [[طائف]] نام شهری نزدیک [[مکه]] است که [[پیامبر خدا]] {{صل}} یک بار به آنجا سفر کرد. [[نبرد]] [[طائف]] میان [[مسلمانان]] و قبائل [[طائف]] نیز در سال هشتم اتفاق افتاد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.
+==[[پاداش]] [[طواف]]==
+یکی از ثمرات طواف [[خانه خدا]]، [[آمرزش گناهان]] است. [[محمد بن قیس]] می‌گوید: [[امام باقر]]{{ع}} در [[مکه]] برای [[مردم]] سخن گفته و می‌فرمود: چون هفت بار گرد [[خانه]] طواف کنی، به این وسیله [[عهد]] و پیمانی نزد [[خدا]] برای تو به وجود می‌آید که پروردگارت پس از آن [[شرم]] می‌کند تو را [[عذاب]] نماید. سپس فرمود: هنگامی که هفت شوط طواف [[زیارت]] کردی، و بعد در [[مقام ابراهیم]]{{ع}} دو رکعت [[نماز]] طواف گزاردی، فرشته‌ای [[بزرگوار]] دست بر دو شانه ات می‌زند و می‌گوید: اما آن گناهانی که در گذشته از تو سرزده همگی بخشیده شد<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۲۸.</ref>.
+[[حسین بن سعید اهوازی]] می‌گوید: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:
+هر کس هفت مرتبه گرد این خانه، طواف نماید، [[خداوند عزوجل]] شش هزار [[حسنه]] برای او می‌نویسد و شش هزار گناهش را می‌بخشد و شش هزار درجه او را بالا می‌برد<ref>مستدرک، ج۹، ص۳۷۶.</ref>.
+[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «طواف بسیار کنید، کمترین چیزی که در [[روز قیامت]] در [[نامه عمل]] شما یافت می‌شود، همانا طواف است»<ref>مستدرک، ج۹، ص۳۷۶.</ref>.
+در [[روایت]] دیگر آمده است: «کسی که این خانه را هفت مرتبه طواف کرده و دو رکعت نماز بگزارد، مانند آن است که بنده‌ای را [[آزاد کرده]] باشد»<ref>مستدرک، ج۹، ص۳۷۶.</ref>.
+امام صادق{{ع}} نیز فرمود: «خداوند عزوجل اطراف [[کعبه]] یکصد و بیست [[رحمت]] قرار داده، که شصت رحمت آن مخصوص طواف کنندگان، چهل رحمت برای [[نمازگزاران]] و بیست رحمت برای نگاه‌کنندگان به کعبه است»<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>.
+همین روایت را [[اهل سنت]] به نقل از [[رسول خدا]]{{صل}} آورده‌اند<ref>اخبار مکه، ج۲، ص۸.</ref>.
+[[حسان بن عطیه]] پس از نقل این روایت می‌گوید: «پس از دقت معلوم شد، تمامی یکصد و بیست رحمت از آن طواف کننده است؛ زیرا او هم طواف می‌کند، هم نماز می‌خواند، و هم به کعبه می‌نگرد»<ref>التاریخ القویم لمکة و بیت الله الکریم، ج۴، ص۱۵۲.</ref>.
+در روایت دیگری آمده است: {{متن حدیث|أَنَّ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ}}.
+«هرکس خانه خدا را [[طواف]] کند، از [[گناهان]] خود خارج می‌گردد».
+[[عبدالله بن عمر]] گفته است، شنیدم که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «کسی که هفت مرتبه [[خانه خدا]] را طواف کند، برای هر گامی که برمی‌دارد، یک [[حسنه]] برایش نوشته می‌شود، یک [[گناه]] از او بخشیده می‌شود و [مقامش] یک درجه بالا می‌رود [و هر گام آن] برابر با [[آزاد]] کردن یک [[بنده]] است».
+همچنین [[روایت]] را با اندکی [[تغییر]]، [[ترمذی]] و [[نسائی]] نیز نقل کرده‌اند.
+همچنین [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «هیچ طواف‌کننده‌ای نیست که هنگام زوال [[آفتاب]] با سر و پای برهنه گرد این [[خانه]] طواف کند، در حالی که پیاده در حرک [[حرکت]] بوده، گام‌های خود را کوتاه برمی‌دارد، چشمانش را به [[زمین]] می‌دوزد و در هر شوطی از طواف، [[حجر الاسود]] را لمس می‌کند، بدون آنکه کسی را [[آزار]] رساند و یاد و [[ذکر خدا]] از زبانش بیفتد، مگر آنکه [[خداوند]] در هر گامی که برمی‌دارد، هفتاد هزار حسنه برای او ثبت نموده، هفتاد هزار گناه او را پوشانده و او را هفتاد هزار درجه بالا می‌برد و [[ثواب]] آزاد کردن هفتاد هزار برده که قیمت هر یک ده هزار درهم باشد به او می‌دهد، و می‌تواند هفتاد نفر از بستگانش را [[شفاعت]] کند و هفتاد هزار [[حاجت]] او برآورده می‌شود، اگر خواست در [[دنیا]] و اگر خواست در [[آخرت]]»<ref>کافی، ج۴، ص۴۱۲، حدیث ۳؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳.</ref>.
+شبیه این روایت را [[اهل سنت]] از [[ابن عباس]] به نقل از رسول خدا{{صل}} با کمی تغییر آورده‌اند<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۲۸۵.</ref>.
+محقق [[ارزشمند]]، آقای [[علی اکبر غفاری]] در رابطه با [[اختلاف]] ثواب‌هایی که در این گونه [[روایات]] و نظایر آن آمده می‌نویسد: اختلاف در مقدار ثواب، که درباره بعضی [[اعمال]] در روایات آمده است به اعتبار مخاطب و موقعیت و کمال عمل است. گاهی ممکن است ثواب طواف از آزاد کردن بنده بیشتر باشد؛ چون [[بردگان]] کم هستند یا در [[رفاه]] و [[آسایش]] و تحت [[تعالیم]] [[حق]] [[زندگی]] می‌کنند و گاهی تحت فشار اربابان و [[شکنجه]] آنها قرار گرفته و بدون [[فرهنگ]] بسر می‌برند، و [[آزاد]] کردن آنان از هر عمل خیری در چنین موقعیتی بالاتر است و گاهی، به عکس است و در این وقت، [[طواف]] که موجب [[آزادی]] بنده‌ها را تقویت می‌کند و [[انسان]] را در مقامی از [[قرب]] به [[حق]] می‌رساند که [[اعمال]] و [[کردار]] و رفتارش هر یک موجب آزادی هزاران هزار [[خلق]] خداست، از این رو [[ثواب]] طواف او بیشتر می‌شود. پس ثواب وابسته به موقعیت و کیفیت عمل است و در [[تاریخ اسلام]] افرادی بوده‌اند که طواف [[خانه کعبه]] را تمام [[عمر]]، سالی چندین بار به جا می‌آورده‌اند، ولی از آنها اعمالی یا دستوراتی صادر شده که صدها هزار [[مردم]] آزاد را به [[بردگی]] کشانده است. این ثواب‌ها همگی شرط و شروطی دارد و مطلق نیست و با [[اختلاف]] شرایط، کم و زیاد می‌شود<ref>شرح من لا یحضره الفقیه، علی اکبر غفاری، ج۳، ص۳۴.</ref>.
+[[ابن عباس]] نقل کرده که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «کسی که پنجاه مرتبه طواف کند از [[گناه]] [[پاک]] می‌شود، همچون زمانی که از مادر متولد شده است»<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴.</ref>.
+برخی از [[دانشمندان]] معتقدند که لازم نیست پنجاه مرتبه طواف در یک [[زمان]] و پی در پی صورت بگیرد، بلکه اگر در طول [[زندگی]] در [[نامه عمل]] او پنجاه طواف ثبت شده باشد، چنین ثوابی را خواهد داشت.
+[[محب طبری]] نیز می‌گوید: برخی از [[علما]] برای عدد طواف هفت مرحله ذکر کرده‌اند:
+#پنجاه بار طواف کردن در [[روز]] و شب، ۲- بیست و یک مرتبه،
+#چهارده مرتبه،
+# [[دوازده]] مرتبه،
+#بار در روز و ۵ بار در شب، ۵- هفت مرتبه،
+#سه مرتبه،
+#یک مرتبه<ref>شفاء الغرام، ج۱، ص۴۸۴ و ۲۸۵.</ref>. (لازم به ذکر است که مراد از هر مرتبه طواف، هفت شوط می‌باشد).
+ثواب طواف و [[منافع]] آن به قدری زیاد است که [[امام صادق]]{{ع}} حتی در شدت [[بیماری]] برای انجام آن، به [[بیت الله الحرام]] می‌آمدند: ربیع بن خیثم گفته است: [[امام صادق]]{{ع}} را در حالی که به شدت [[بیمار]] بود، دیدم ایشان را در اطراف [[کعبه]] [[طواف]] می‌دادند. حضرت هرگاه به [[رکن یمانی]] می‌رسید می‌فرمود: تا ایشان را [[زمین]] بگذارند، سپس دست خویش را از محمل خارج کرده و بر زمین می‌مالید، آنگاه می‌فرمود: مرا بلند کنید. و در [[روایت]] دیگر آمده که حضرت در پاسخ سوال کسی که علت این کار را جویا شده بود با اشاره به [[آیه]] {{متن قرآن|لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ}}<ref>«تا سودهایی که برای آنان دارد ببینند» سوره حج، آیه ۲۸.</ref> فرمودند: همانا من دوست دارم از منافعی که [[خداوند]] فرموده، بهره بگیرم<ref>مجمع البیان، ج۷، ص۸۱؛ وسائل الشیعه، ج۸، ص۷۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۷.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
-* [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
+# [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
+# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
 {{پایان منابع}}