غزوه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۸۷ بایت حذف‌شده ،  ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[))
 
(۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = غزوه
| عنوان مدخل  = غزوه
| مداخل مرتبط = [[غزوه در قرآن]]
| پرسش مرتبط  =
}}


{{نبوت}}
== مقدمه ==
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
وقتی سخن از [[غزوات پیامبر]] می‌شود، اصطلاحی در مقابل سریه است. [[غزوه]] آن دسته از جنگ‌هایی است که خود [[پیامبر]] در آن حضور داشته برخلاف سریه و [[سرایا]] که [[پیامبر]] کسانی را فرستاده و یا کسانی درگیر با [[جنگ]] شده که [[پیامبر]] [[فرماندهی]] آن را به عهده نداشته است. این کلمه یکبار در [[قرآن]] به همین معنای لغوی به کار رفته است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا...}}<ref>«ای مؤمنان! مانند کسانی مباشید که کفر پیشه کردند و در مورد همگنان خویش- هنگامی که سفر رفتند یا جهادگر شدند- گفتند: اینان اگر نزد ما می‌ماندند نمی‌مردند یا کشته نمی‌شدند.».. سوره آل عمران، آیه ۱۵۶.</ref>. و کتاب‌هایی به عنوان [[مغازی]] نوشته شده است و این [[آیه]] در خصوص [[جنگ احد]] نازل شده، که [[پیامبر]] در آن [[جنگ]] حضور داشته و متعرض مسأله [[تأسف]] و حسرتی شده که از کشته شدن جنگجویانشان و بزرگانشان در دلشان پر شده بود، و افراد بسیاری از [[انصار]] بود، چون از [[مهاجرین]] - به‌طوری که گفته شده - به جز چهار نفر کشته نشدند، و این حدس [[انسان]] را [[قوی]] می‌کند که بیشتر [[مقاومت]] از ناحیه [[انصار]]، و بیشتر [[ترس]] و [[وحشت]] از ناحیه [[مهاجرین]] بوده، و [[مهاجرین]] قبل از [[انصار]] گریختند. گویا برای کسانی [[سوء]] ظنی نسبت به [[رسول خدا]] {{صل}}، که از [[مهاجران]] بوده پیدا شده و از سوی کسانی از [[منافقان]] [[تبلیغ]] شده که ایشان باعث گرفتار و کشته شدن [[مسلمانان]] گردید تا در آن مهلکه بیفتند، و این معنا از گفتار آنان استفاده می‌شود: {{متن قرآن| لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا...}}، و گفتار [[منافقین]] در [[آیات]] بعدی یعنی [[آیه]]: {{متن قرآن|لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا}}<ref>«اگر (آنها هم) از ما پیروی می‌کردند کشته نمی‌شدند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۸.</ref> بر آن اشاره دارد. اگر [[اطاعت]] از ما می‌کردند، و از [[رسول خدا]] {{صل}} [[اطاعت]] نمی‌کردند، نه می‌مردند و نه کشته می‌شدند. به هرحال بحث [[آیات]] [[جهاد]] و [[جنگ]] در شکل کلی آن در ذیل آن مداخل آمده و مباحث خاص [[غزوات]] به مناسب هر یک از [[غزوات]] و [[پیامبر]] ذکر شده است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۳۴.</ref>.
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[غزوه]]''' است. "'''[[غزوه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[غزوه در قرآن]] - [[غزوه در حدیث]] - [[غزوه در کلام اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[غزوه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
وقتی سخن از [[غزوات پیامبر]] می‌شود، اصطلاحی در مقابل سریه است. [[غزوه]] آن دسته از جنگ‌هایی است که خود [[پیامبر]] در آن حضور داشته برخلاف سریه و [[سرایا]] که [[پیامبر]] کسانی را فرستاده و یا کسانی درگیر با [[جنگ]] شده که [[پیامبر]] [[فرماندهی]] آن را به عهده نداشته است. این کلمه یکبار در [[قرآن]] به همین معنای لغوی به کار رفته است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا...}}<ref>«ای مؤمنان! مانند کسانی مباشید که کفر پیشه کردند و در مورد همگنان خویش- هنگامی که سفر رفتند یا جهادگر شدند- گفتند: اینان اگر نزد ما می‌ماندند نمی‌مردند یا کشته نمی‌شدند.».. سوره آل عمران، آیه ۱۵۶.</ref>. و کتاب‌هایی به عنوان [[مغازی]] نوشته شده است و این [[آیه]] در خصوص [[جنگ احد]] نازل شده، که [[پیامبر]] در آن [[جنگ]] حضور داشته و متعرض مسأله [[تأسف]] و حسرتی شده که از کشته شدن جنگجویانشان و بزرگانشان در دلشان پر شده بود، و افراد بسیاری از [[انصار]] بود، چون از [[مهاجرین]] - به‌طوری که گفته شده - به جز چهار نفر کشته نشدند، و این [[حدس]] [[انسان]] را [[قوی]] می‌کند که بیشتر [[مقاومت]] از [[ناحیه]] [[انصار]]، و بیشتر [[ترس]] و [[وحشت]] از [[ناحیه]] [[مهاجرین]] بوده، و [[مهاجرین]] قبل از [[انصار]] گریختند. گویا برای کسانی [[سوء]] ظنی نسبت به [[رسول خدا]]{{صل}}، که از [[مهاجران]] بوده پیدا شده و از سوی کسانی از [[منافقان]] [[تبلیغ]] شده که ایشان باعث گرفتار و کشته شدن [[مسلمانان]] گردید تا در آن [[مهلکه]] بیفتند، و این معنا از گفتار آنان استفاده می‌شود: {{متن قرآن| لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا...}}، و گفتار [[منافقین]] در [[آیات]] بعدی یعنی [[آیه]]: {{متن قرآن|لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا}}<ref>«اگر (آنها هم) از ما پیروی می‌کردند کشته نمی‌شدند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۸.</ref> بر آن اشاره دارد. اگر [[اطاعت]] از ما می‌کردند، و از [[رسول خدا]]{{صل}} [[اطاعت]] نمی‌کردند، نه می‌مردند و نه کشته می‌شدند. به هرحال بحث [[آیات]] [[جهاد]] و [[جنگ]] در شکل کلی آن در ذیل آن مداخل آمده و مباحث خاص [[غزوات]] به مناسب هر یک از [[غزوات]] و [[پیامبر]] ذکر شده است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۳۴.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲''']]
{{پایان منابع}}


==منابع==
== پانویس ==
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
{{پانویس}}


==پانویس==
[[رده:غزوه‌ها]]
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}
 
[[رده:غزوه در قرآن]]
[[رده:مدخل]]
۱۳۰٬۴۴۷

ویرایش