زیارت اربعین: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  =  

از آنجا که گرامیداشت خاطره [[شهید]] و احیاء [[اربعین]] وی، زنده نگهداشتن نام و یاد و راه اوست و [[زیارت]]، یکی از راه‌های یاد و احیاء خاطره است، [[زیارت امام حسین]] {{ع}} به‌ویژه در روز بیستم ماه صفر که [[اربعین]] آن حضرت است، [[فضیلت]] بسیار دارد.

[[امام حسن عسکری]] {{ع}} در [[حدیثی]] علامت‌های "مؤمن" را پنج چیز شمرده است: [[نماز]] پنجاه و یک رکعت، [[زیارت]] [[اربعین]]، انگشتر کردن در [[دست]] راست، پیشانی بر خاک نهادن و {{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ}} را در [[نماز]]، آشکارا گفتن<ref>{{متن حدیث|عَلاَمَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلاَةُ إِحْدَى وَ خَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص ۳۲۹؛ المزار شیخ مفید، ص۵۳.</ref>.

[[زیارت]] [[اربعین]] که در این روز [[مستحب]] است، در کتب [[دعا]] آمده است و به اینگونه شروع می‌شود: {{متن حدیث|اَلسَّلاَمُ عَلَى وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ...}}. این متن، از طریق [[صفوان بن مهران جمال|صفوان جمّال]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده است. [[زیارت]] دیگر آن است که [[جابر بن عبد الله انصاری]] در این روز خوانده است و متن [[زیارت]] بعنوان [[زیارتنامه]] آن [[امام]] در نیمه [[ماه رجب]] [[نقل]] شده و با جمله {{متن حدیث|اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا آلَ اللَّهِ}}. شروع می‌شود<ref>مفاتیح الجنان، زیارت اربعین.</ref>.

مورّخان نوشته‌اند [[جابر بن عبد الله انصاری]]، همراه [[عطیه عوفی]] موفق شدند در همان اولین [[اربعین]] پس از [[عاشورا]] به [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} نائل آیند. وی که آن هنگام نابینا شده بود، در [[فرات]] [[غسل]] کرد و خود را خوشبو ساخت و گام‌های کوچک برداشت تا سر [[قبر]] [[حسین بن علی]] {{ع}} آمد و با [[راهنمایی]] [[عطیه عوفی]]، [[دست]] روی [[قبر]] نهاد و بیهوش شد، وقتی به هوش آمد، سه بار گفت: یا [[حسین]]! سپس گفت: {{عربی|حبيب لا يجيب حبيبه...}} آنگاه زیارتی خواند و روی به سایر [[شهدا]] کرد و آنان را هم زیارت نمود<ref>منتهی الآمال، ج۱، حوادث اربعین؛ نفس المهموم ص۳۲۲؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۳۲۸.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۰.</ref>