گلوی بریده: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بود. از این‌رو، [[لقب]] "ذبیح" بر آن [[حضرت]] داده‌اند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان [[زینب]] کبری [[نقل]] شده است. در برخی [[مقتل‌ها]] آمده است که [[حضرت زینب]]، هنگام [[وداع]] [[جسد]] برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ [[سید الشهدا]]{{ع}} نهاد و بوسید و با آن [[بدن]] خونین [[وداع]] کرد<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۱۵.</ref>.
پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بود. از این‌رو، [[لقب]] "ذبیح" بر آن حضرت داده‌اند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان [[زینب کبری]] نقل شده است. در برخی [[مقتل‌ها]] آمده است که [[حضرت زینب]]، هنگام وداع جسد برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ [[سید الشهدا]]{{ع}} نهاد و بوسید و با آن بدن خونین وداع کرد<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۵.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۴: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:گلوی بریده]]
[[رده:جنایت های سپاه عمر سعد در واقعه کربلا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۹

مقدمه

پس از شهادت امام حسین(ع)، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه رسول خدا(ص) بود. از این‌رو، لقب "ذبیح" بر آن حضرت داده‌اند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان زینب کبری نقل شده است. در برخی مقتل‌ها آمده است که حضرت زینب، هنگام وداع جسد برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ سید الشهدا(ع) نهاد و بوسید و با آن بدن خونین وداع کرد[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۴۱۵.