|
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{امامت}} | | {{مدخل مرتبط |
| <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[ادب زیارت]]''' است. "'''[[ادب زیارت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| | | موضوع مرتبط = ادب زیارت |
| <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ادب زیارت در حدیث]] - [[ادب زیارت در فقه اسلامی]] - [[ادب زیارت در معارف دعا و زیارات]]</div>
| | | عنوان مدخل = |
| <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ادب زیارت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| | | مداخل مرتبط = |
| | | پرسش مرتبط = |
| | }} |
|
| |
|
| ==رابطه با [[زیارت]]== | | == رابطه با [[زیارت]] == |
| * خواندن هنگام [[زیارت]]، یکی دیگر از [[آداب]] است. این اقتضای [[ادب]] است که بی اجازه وارد [[حریم]] [[حرم]] نشویم و با خواندن [[اذن]] ورود، هم ادای [[احترام]] کنیم، هم [[دل]] را آمادهتر سازیم. اینکه در آغاز این بخش، از قول [[شهید]] اول [[نقل]] شد که [[زائر]]، بر درگاه [[حرم]] بایستد، [[دعا]] کند و [[اذن]] بطلبد و اگر در [[دل]] خود خشوعی [[احساس]] کرد و [[رقت قلب]] حاصل شد، وارد شود و گرنه، بهتر است که برای ورود، زمان دیگری را [[انتخاب]] کند که [[رقت قلب]] و [[خشوع]] حاصل شود<ref> بحارالأنوار، ج ۹۷، ص ۱۲۶.</ref> برای این است که غرضِ مهمتر از ورود به [[حرم]]، [[حضور قلب]] است، تا [[انسان]] از رحمتِ نازله از سوی [[خدا]] برخوردار شود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۵، ۳۴۶.</ref>.
| | خواندن هنگام زیارت، یکی دیگر از [[آداب]] است. این اقتضای [[ادب]] است که بیاجازه وارد [[حریم]] [[حرم]] نشویم و با خواندن [[اذن ورود]]، هم ادای [[احترام]] کنیم، هم [[دل]] را آمادهتر سازیم. اینکه در آغاز این بخش، از قول [[شهید]] اول نقل شد که [[زائر]]، بر درگاه حرم بایستد، [[دعا]] کند و [[اذن]] بطلبد و اگر در دل خود خشوعی [[احساس]] کرد و [[رقت قلب]] حاصل شد، وارد شود و گرنه، بهتر است که برای ورود، [[زمان]] دیگری را [[انتخاب]] کند که رقت قلب و [[خشوع]] حاصل شود<ref> بحارالأنوار، ج ۹۷، ص۱۲۶.</ref> برای این است که غرضِ مهمتر از ورود به حرم، [[حضور قلب]] است، تا [[انسان]] از رحمتِ نازله از سوی [[خدا]] برخوردار شود. |
| *دقت در متنِ [[اذن]] دخولهای [[روایت]] شده، آموزنده نکاتی است که در افزایش [[ایمان]] و [[معرفت]] و توجه [[زائر]] نسبت به موقعیتی که در آن قرار دارد و کسی که به زیارتش آمده، مؤثر است. حضور در اعتاب مقدسه با توجه به این حقایق و [[معارف]] و [[فضایل]]، زمینهساز [[فیض]] بیشتر در [[زیارت]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۵، ۳۴۶.</ref>.
| |
| *در [[روایت]] است، هنگام [[زیارت]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} و هریک از [[معصومین]]{{عم}} اینگونه بخوان: {{عربی|«اللّهُمَّ انّی وَقَفْتُ عَلی باب مِنْ ابْوابِ بُیُوتِ نَبِیِّکَ وَآلِ نَبِیّکَ»}}خداوندا، بر درگاه یکی از خانههای [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} و دودمان [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} ایستادهام، خدایا، [[مردم]] را از اینکه بی اجازه وارد [[خانه]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} شوند منع کردهای. من به حرمتِ پیامبرت در حال غیبتش مثل حال حضور و حیاتش [[عقیده]] مندم و میدانم که فرستادگان تو زندهاند و نزد تو روزی میبرند، [[جایگاه]] مرا در اینجا و این لحظه میبینند و سخنم را میشنوند. پروردگارا، ابتدا از تو [[اذن]] میطلبم، سپس از پیامبرت، و از [[جانشین]] تو که اطاعتش بر من [[واجب]] است، اجازه میخواهم که در این لحظه وارد خانهاش شوم، از [[فرشتگان]] گماشته به این بارگاه [[مقدس]] هم [[اذن]] میطلبم، به [[اذن خدا]] و [[رسول]] و خلفای او و [[اذن]] همه شما وارد این [[خانه]] میشوم و جویای [[تقرّب]] در پیشگاه خدایم<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص۱۶۰.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۵، ۳۴۶.</ref>.
| |
| *در [[زیارت]] [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} هم، [[دعاها]] و [[اذن]] ورودهایی [[نقل]] شده، چه در هنگام ورود به [[نجف]]، چه وقت ورود به [[حرم]]، چه هنگام ایستادن به [[صحن]] و آستانه، چه وقت ورود به رواق، که مضمون این [[دعاها]] و اجازه خواهیها، اظهار [[ادب]] و درخواست [[اذن]] برای ورود به این مکان [[مقدس]] و [[حریم]] [[نورانی]] است و از آن [[امام]] به عنوان مولا، [[امام علی|امیرمؤمنان]]{{ع}}، [[حجت خدا]]، [[امین]] [[پروردگار]] و... یاد شده است، تا [[زائر]]، قبل از [[زیارت]] بداند که در کجاست و به [[دیدار]] چه [[انسان کامل]] و [[حجّت]] عظیمی آمده است. اغلب، مستند این اذنطلبی برای ورود به [[حرم]] را [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ}}<ref>احزاب، آیه ۵۳.</ref> دانستهاند، که [[نهی]] از ورود بی [[اذن]] به [[خانه]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} است و در متنِ هم به این [[آیه]] اشاره شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۵، ۳۴۶.</ref>.
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته ==
| | دقت در متنِ اذن دخولهای [[روایت]] شده، آموزنده نکاتی است که در [[افزایش ایمان]] و [[معرفت]] و توجه زائر نسبت به موقعیتی که در آن قرار دارد و کسی که به زیارتش آمده، مؤثر است. حضور در اعتاب مقدسه با توجه به این [[حقایق]] و [[معارف]] و [[فضایل]]، زمینهساز [[فیض]] بیشتر در زیارت است. |
|
| |
|
| ==منابع== | | در روایت است، هنگام زیارت [[حضرت رسول]]{{صل}} و هریک از [[معصومین]]{{عم}} اینگونه بخوان: {{عربی|«اللّهُمَّ انّی وَقَفْتُ عَلی باب مِنْ ابْوابِ بُیُوتِ نَبِیِّکَ وَآلِ نَبِیّکَ»}}خداوندا، بر درگاه یکی از خانههای [[پیامبر]]{{صل}} و [[دودمان پیامبر]]{{صل}} ایستادهام، خدایا، [[مردم]] را از اینکه بیاجازه وارد [[خانه پیامبر]]{{صل}} شوند منع کردهای. من به حرمتِ پیامبرت در [[حال]] غیبتش مثل حال حضور و حیاتش [[عقیده]] مندم و میدانم که فرستادگان تو زندهاند و نزد تو روزی میبرند، جایگاه مرا در اینجا و این لحظه میبینند و سخنم را میشنوند. پروردگارا، ابتدا از تو اذن میطلبم، سپس از پیامبرت، و از [[جانشین]] تو که اطاعتش بر من [[واجب]] است، [[اجازه]] میخواهم که در این لحظه وارد خانهاش شوم، از [[فرشتگان]] گماشته به این بارگاه [[مقدس]] هم اذن میطلبم، به [[اذن خدا]] و [[رسول]] و خلفای او و [[اذن]] همه شما وارد این [[خانه]] میشوم و جویای [[تقرّب]] در پیشگاه خدایم<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص۱۶۰.</ref>. |
| | |
| | در [[زیارت]] [[حضرت علی]]{{ع}} هم، [[دعاها]] و اذن ورودهایی نقل شده، چه در هنگام ورود به [[نجف]]، چه وقت ورود به [[حرم]]، چه هنگام ایستادن به [[صحن]] و آستانه، چه وقت ورود به [[رواق]]، که مضمون این دعاها و [[اجازه]] خواهیها، اظهار [[ادب]] و درخواست اذن برای ورود به این مکان [[مقدس]] و [[حریم]] [[نورانی]] است و از آن [[امام]] به عنوان مولا، [[امیرمؤمنان]]{{ع}}، [[حجت خدا]]، [[امین]] [[پروردگار]] و... یاد شده است، تا [[زائر]]، قبل از زیارت بداند که در کجاست و به دیدار چه [[انسان کامل]] و [[حجّت]] عظیمی آمده است. اغلب، مستند این اذنطلبی برای ورود به حرم را [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ}}<ref>احزاب، آیه ۵۳.</ref> دانستهاند، که [[نهی]] از ورود بیاذن به [[خانه پیامبر]]{{صل}} است و در متنِ هم به این آیه اشاره شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۵ ـ ۳۴۶.</ref>. |
| | |
| | == منابع == |
| {{منابع}} | | {{منابع}} |
| * [[پرونده:81.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|'''فرهنگ زیارت''']]
| | # [[پرونده:81.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|'''فرهنگ زیارت''']] |
| | {{پایان منابع}} |
|
| |
|
| ==پانویس== | | == پانویس == |
| {{پانویس}} | | {{پانویس}} |
|
| |
|
| خط ۲۲: |
خط ۲۶: |
|
| |
|
| [[رده:زیارت]] | | [[رده:زیارت]] |
| [[رده:اذن دخول]]
| |
| [[رده:مدخل فرهنگ زیارت]] | | [[رده:مدخل فرهنگ زیارت]] |
