ولایت طاغوت: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = ولایت طاغوت

| مداخل مرتبط = [[ولایت طاغوت در قرآن]]

{{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد اما سروران کافران، طاغوت‌هایند که آنها را از روشنایی به سوی تیرگی‌ها بیرون می‌کشانند؛ آنان دمساز آتشند، آنها در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref>. [[طاغوت]] کسی است که طغیانش شَدید و از [[حق]] [[منحرف]] شود و مظهر [[دنیاگرایی]] و [[باطل‌گرایی]] باشد، پس او در مقابل [[حق تعالی]] است<ref>التحقیق، ج۷، ص۸۵-۸۴، ماده طغی.</ref>. کلمه [[طاغوت]]، دارای معنای عام است و هر کس از [[جن]] و [[انس]] را که دارای آن صفت است، شامل می‌شود و [[شیطان]] از مصداق‌های بارز [[طاغوت]] است و در رتبه پایین‌تر از او، هر کس که به سوی خودش [[دعوت]] کند، مانندِ [[حاکم ظالم]] یا عالِمی که طالب [[دنیا]] و عنوان است یا [[سرمایه‌داری]] [[افراطی]] و غرق در [[ثروت]] و [[مال‌دوستی]] باشد و رئیسی که [[دوستدار]] [[ریاست]] است. بنابراین، [[ولایت]] در [[آیه شریفه]]، به معنای [[سرپرست]] و [[حاکمیت]] است که [[کافران]]، [[تولّی]] امورشان را به‌دست افراد [[طاغی]] و معاند با [[حق]] می‌سپارند و آنان نیز با تدبیر باطلشان، [[کافران]] را از [[نور]] و حقانیت امور به سوی [[انحراف]] و بطلان امور سوق می‌دهند<ref>[[عبدالله حق‌جو|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)|ولایت در قرآن]]، ص۴۴-۴۵.</ref>.

{{حاکم جائر}}

== منابع ==

# [[پرونده:1100498.jpg|22px]] [[عبدالله حق‌جو|حق‌جو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)| '''ولایت در قرآن''']]

== پانویس ==