دام‌های شیطان: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شیطان]] [[دشمن]] بزرگ [[انسان]] است<ref>{{متن قرآن| أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ}}؛ سوره یس، آیه ۶۰.</ref>. از علل این [[دشمنی]] است: [[برتری]] [[آدم]] بر [[فرشتگان]]، [[اکرام]] و [[احترام]] ویژه آدم در پیشگاه [[خدا]] و [[رجم]] شیطان از [[مقام قرب الهی]] و [[لعن]] او تا [[روز بازپسین]]<ref>روح البیان‌، ۷/ ۴۲۱؛ المیزان‌، ۱۴/ ۲۲۰.</ref>. [[شیطان]] از روی همین دشمنی، [[سوگند]] یاد کرده است که [[فرزندان آدم]] را بفریبد و آنان را از [[رشد]] و تعالی باز دارد<ref>{{متن قرآن|قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ}}؛ سوره ص، آیه ۸۲.</ref>. او برای دست یافتن بدین [[هدف]]، وسایلی دارد که آنها را دام‌های شیطان گویند. [[خداوند متعال]] در [[قرآن کریم]]، پیوسته انسان را زنهار می‌دهد که [[فریب]] شیطان نخورد و در دام او نلغزد<ref>{{متن قرآن|يَا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمَن فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيًّا}}؛ سوره مریم، آیه ۴۴ و ۴۵؛ {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}؛ سوره مائده، آیه ۹۰.</ref>.

[[امامان معصوم]]{{عم}} نیز پاره‌ای [[اعمال]] را "فخ الشیطان" نام کرده‌اند به معنای "دام شیطان" و [[آدمی]] را از نزدیکی بدانها باز داشته‌اند<ref>بحارالانوار، ۱۰۳/ ۲۲۵.</ref>. شیطان، آدمی را به آرزوهای بلند می‌آلاید و او را به [[خرافات]] می‌کشاند و وامی‌دارد تا از [[آفرینش]] خدایی خویش روی برتابد؛ ولی [[فرجام شیطان]] و [[پیروان]] او [[دوزخ]] است<ref>تفسیر نمونه‌، ۴/ ۱۳۵؛ {{متن قرآن| إِن يَدْعُونَ مِن دُونِهِ إِلاَّ إِنَاثًا وَإِن يَدْعُونَ إِلاَّ شَيْطَانًا مَّرِيدًا لَّعَنَهُ اللَّهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا وَلأُضِلَّنَّهُمْ وَلأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الأَنْعَامِ وَلآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا أُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلاَ يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصًا}}؛ سوره نساء، آیه ۱۲۱- ۱۱۷.</ref>.

قرآن کریم، فریب‌های شیطان را "خطوات" خوانده است به معنای گام‌ها؛ زیرا او گام به گام پیش می‌آید و اندک اندک [[انسان]] را همراهِ خود می‌کند<ref>تفسیر نمونه‌، ۱/ ۵۷۳- ۵۶۹.</ref>. [[شیطان]] از راه‌های گوناگون، همانند [[شهوت]]، [[غضب]]، [[هواهای نفسانی]]، [[عواطف]] و [[احساسات]] [[انسان]] را می‌فریبد و دام‌های خویش را پیش راه او می‌گستراند<ref>دائرة المعارف قرآن کریم‌، ۱/ ۵۸۲.</ref>. با این حال، او سلطه‌ای بر انسان ندارد و تنها از راه [[فریب]] پیش می‌آید و انسان، به [[اختیار]]، از او [[پیروی]] می‌کند<ref>عدل الهی‌، ۸۱.</ref>. [[خداوند]]، انسان را صاحب اختیار [[آفریده]] و راه‌های رویارویی با [[شیطان]] را بدو آموخته است.

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

# [[فلسفه وجودی شیطان]]

# [[کشته شدن شیطان]]

 

 

[[رده:شیطان]]