بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
امام برای [[دفاع از اسلام]] و [[هدایت مردم]] [[کوشش]] بسیار کرد. [[مناظره]] ایشان با پیشوای مسیحیان [[شام]]، [[برتری]] [[جایگاه علمی]] ایشان را نشان داد و به توجه مسیحیان به ایشان انجامید<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۱۲۲ ـ ۱۲۳؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۴۶، ص۳۰۹ ـ ۳۱۳.</ref>. [[دعوت]] مردم به [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} از دیگر کارهای حضرت بود<ref>مسعودی، اثباتالوصیه، ص۱۸۰.</ref>. | امام برای [[دفاع از اسلام]] و [[هدایت مردم]] [[کوشش]] بسیار کرد. [[مناظره]] ایشان با پیشوای مسیحیان [[شام]]، [[برتری]] [[جایگاه علمی]] ایشان را نشان داد و به توجه مسیحیان به ایشان انجامید<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۱۲۲ ـ ۱۲۳؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۴۶، ص۳۰۹ ـ ۳۱۳.</ref>. [[دعوت]] مردم به [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} از دیگر کارهای حضرت بود<ref>مسعودی، اثباتالوصیه، ص۱۸۰.</ref>. | ||
[[مبارزه]] با [[غالیان]] و افراد مدعی [[تشیع]] که [[ائمه]]{{عم}} را به [[مقام]] خدایی ارتقا میدادند، از دیگر فعالیتهای امام باقر{{ع}} بود<ref>ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهجالبلاغه، ج۸، ص۱۲۱ ـ ۱۲۲.</ref>. حضرت برای تبیین درست [[سنت پیامبر]]{{صل}} با [[رهبران]] دیگر [[مذاهب اسلامی]] از جمله [[پیشوایان]] [[خوارج]]<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۶۴ ـ ۱۶۵؛ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۵۲.</ref>، پیشوای فقهای [[اهل بصره]]<ref>امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۵۳.</ref> و نیز با رهبران [[صوفیه]] و جریان مدعیان [[زهد]] و [[ترک دنیا]]<ref>همان، ج۱، ص۶۵۲.</ref> مناظراتی انجام داد. مبارزه با [[اسرائیلیات]] و [[افکار]] نادرست [[یهودیان]] درباره [[پیامبران الهی]] از دیگر اقدامهای ایشان بود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۲۳۹ ـ ۲۴۰؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۴۶، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.<ref>[[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[محمد بن علی ۱ (مقاله)| مقاله «محمد بن علی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]] ص ۱۳۸.</ref>. | [[مبارزه]] با [[غالیان]] و افراد مدعی [[تشیع]] که [[ائمه]]{{عم}} را به [[مقام]] خدایی ارتقا میدادند، از دیگر فعالیتهای امام باقر{{ع}} بود<ref>ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهجالبلاغه، ج۸، ص۱۲۱ ـ ۱۲۲.</ref>. حضرت برای تبیین درست [[سنت پیامبر]]{{صل}} با [[رهبران]] دیگر [[مذاهب اسلامی]] از جمله [[پیشوایان]] [[خوارج]]<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۶۴ ـ ۱۶۵؛ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۵۲.</ref>، پیشوای فقهای [[اهل بصره]]<ref>امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۵۳.</ref> و نیز با رهبران [[صوفیه]] و جریان مدعیان [[زهد]] و [[ترک دنیا]]<ref>همان، ج۱، ص۶۵۲.</ref> مناظراتی انجام داد. مبارزه با [[اسرائیلیات]] و [[افکار]] نادرست [[یهودیان]] درباره [[پیامبران الهی]] از دیگر اقدامهای ایشان بود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۲۳۹ ـ ۲۴۰؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۴۶، ص۳۵۳ ـ ۳۵۴.</ref>.<ref>[[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[محمد بن علی ۱ (مقاله)| مقاله «محمد بن علی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص ۱۳۸.</ref>. | ||
==== امام و هشام بن عبدالملک ==== | ==== امام و هشام بن عبدالملک ==== | ||
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
قیام نکردن امام باقر{{ع}} در برابر [[حاکمان اموی]] به معنای [[سکوت]] در برابر ظلمهای آنان نبود. ایشان مردم را [[تشویق]] میکرد که به [[ستمکاری]] [[حاکمان ستمگر]] [[اعتراض]] کنند<ref>مفید، الاختصاص، ص۲۵۹ ـ ۲۶۱؛ حرّعاملی، محمد بن حسن، تفصیل وسائلالشیعة الی تحصیل مسائلالشریعه، ج۱۶، ص۱۳۴؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۷۲، ص۳۷۵.</ref> و از [[همکاری]] برخی [[خواص]] مانند علما و [[شاعران]] با دربار حاکمان اموی [[انتقاد]] میکرد<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۲۰۷؛ عطاردی، عزیزالله، مسند الامام ابوجعفر محمد بن علی، ج۱، ص۳۹.</ref>. | قیام نکردن امام باقر{{ع}} در برابر [[حاکمان اموی]] به معنای [[سکوت]] در برابر ظلمهای آنان نبود. ایشان مردم را [[تشویق]] میکرد که به [[ستمکاری]] [[حاکمان ستمگر]] [[اعتراض]] کنند<ref>مفید، الاختصاص، ص۲۵۹ ـ ۲۶۱؛ حرّعاملی، محمد بن حسن، تفصیل وسائلالشیعة الی تحصیل مسائلالشریعه، ج۱۶، ص۱۳۴؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج۷۲، ص۳۷۵.</ref> و از [[همکاری]] برخی [[خواص]] مانند علما و [[شاعران]] با دربار حاکمان اموی [[انتقاد]] میکرد<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۲۰۷؛ عطاردی، عزیزالله، مسند الامام ابوجعفر محمد بن علی، ج۱، ص۳۹.</ref>. | ||
[[انتقاد]] [[امام]] محمد باقر{{ع}} از [[حاکمان ستمگر]] [[اموی]]<ref>ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهجالبلاغه، ج۱۱، ص۴۳ ـ ۴۴.</ref> و از [[گمراهی]] [[مردم]] در [[انحراف]] از [[سیره اهل بیت]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۲۸۸.</ref> و [[دعوت]] به [[ولایت]] و [[امامت اهل بیت]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۱۸؛ فیضکاشانی، ج۴، ص۸۸.</ref> و همچنین دعوت به [[همراهی]] [[مالی]] با [[ائمه]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۵۴۵.</ref> موجب گردید [[هشام بن عبدالملک]] ایشان را به همراه فرزند خود [[امام صادق]]{{ع}}<ref>طبری امامی، محمدبن جریر، دلائل الامامه، ص۲۳۳ ـ ۲۳۴.</ref> از [[مدینه]] به [[شام]]، مرکز [[خلافت امویان]]، احضار کند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۴۷۱ ـ ۴۷۲؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref> و [[هدف]] از این احضار ترساندن [[امام باقر]]{{ع}} بود<ref>بیهقی، ابراهیم بن محمد، المحاسن و المساوی، ج۲، ص۲۳۲ ـ ۲۳۶؛ طبری امامی، محمدبن جریر، دلائل الامامه، ص۲۳۳ ـ ۲۳۴.</ref>.<ref>[[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[محمد بن علی ۱ (مقاله)| مقاله «محمد بن علی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]] ص ۱۴۱.</ref> | [[انتقاد]] [[امام]] محمد باقر{{ع}} از [[حاکمان ستمگر]] [[اموی]]<ref>ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهجالبلاغه، ج۱۱، ص۴۳ ـ ۴۴.</ref> و از [[گمراهی]] [[مردم]] در [[انحراف]] از [[سیره اهل بیت]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۲۸۸.</ref> و [[دعوت]] به [[ولایت]] و [[امامت اهل بیت]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۱۸؛ فیضکاشانی، ج۴، ص۸۸.</ref> و همچنین دعوت به [[همراهی]] [[مالی]] با [[ائمه]]{{عم}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۵۴۵.</ref> موجب گردید [[هشام بن عبدالملک]] ایشان را به همراه فرزند خود [[امام صادق]]{{ع}}<ref>طبری امامی، محمدبن جریر، دلائل الامامه، ص۲۳۳ ـ ۲۳۴.</ref> از [[مدینه]] به [[شام]]، مرکز [[خلافت امویان]]، احضار کند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۴۷۱ ـ ۴۷۲؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref> و [[هدف]] از این احضار ترساندن [[امام باقر]]{{ع}} بود<ref>بیهقی، ابراهیم بن محمد، المحاسن و المساوی، ج۲، ص۲۳۲ ـ ۲۳۶؛ طبری امامی، محمدبن جریر، دلائل الامامه، ص۲۳۳ ـ ۲۳۴.</ref>.<ref>[[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[محمد بن علی ۱ (مقاله)| مقاله «محمد بن علی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص ۱۴۱.</ref> | ||
حضرت با توجه به فضای [[سیاسی]]، تأکید داشت قیامی صورت نگیرد و [[مردم]] در خانههای خود بمانند<ref>کلینی، الکافی، ج۵، ص۱۰۷.</ref>، حتی برای فرار از دست [[حکومت ظالم]]، به [[مسافرت]] [[حج]] بروند<ref>نوری، مستدرک الوسائل، ج۸، ص۱۱.</ref>. با این حال، به اقتضای شرائط با [[حاکمان جور]] مقابله میکرد و بیان میداشت که ما [[خاندان رسالت]] و شجره [[نور]] و [[مبارک]] هستیم<ref>ابن شهرآشوب، مناقب، ج۱، ص۲۴۱.</ref>. [[امام]]{{ع}} نه تنها [[حکومت اموی]] را به رسمیت نشناخت که دیگران را حتی از کمک به [[دستگاه خلافت]] [[نهی]] کرد. چنانکه وقتی مردم برای تبریک گویی نزد [[والی]] جدید [[مدینه]] میرفتند، امام فرمود: اینان با تبریک خود، دری از درهای جنهم را به روی خود میگشایند<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۲؛ ج۵، ص۱۰۷.</ref>. | حضرت با توجه به فضای [[سیاسی]]، تأکید داشت قیامی صورت نگیرد و [[مردم]] در خانههای خود بمانند<ref>کلینی، الکافی، ج۵، ص۱۰۷.</ref>، حتی برای فرار از دست [[حکومت ظالم]]، به [[مسافرت]] [[حج]] بروند<ref>نوری، مستدرک الوسائل، ج۸، ص۱۱.</ref>. با این حال، به اقتضای شرائط با [[حاکمان جور]] مقابله میکرد و بیان میداشت که ما [[خاندان رسالت]] و شجره [[نور]] و [[مبارک]] هستیم<ref>ابن شهرآشوب، مناقب، ج۱، ص۲۴۱.</ref>. [[امام]]{{ع}} نه تنها [[حکومت اموی]] را به رسمیت نشناخت که دیگران را حتی از کمک به [[دستگاه خلافت]] [[نهی]] کرد. چنانکه وقتی مردم برای تبریک گویی نزد [[والی]] جدید [[مدینه]] میرفتند، امام فرمود: اینان با تبریک خود، دری از درهای جنهم را به روی خود میگشایند<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۷۲؛ ج۵، ص۱۰۷.</ref>. | ||