دین در عصر ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیان‌گر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در عصر ظهور را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، می‌‏گوید در عصر ظهور، ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم‏ فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏فرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] می‏‌بخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{متن حدیث|وَ يُظْهِرُ بِهِ‏ دِينَ‏ الْحَقِ‏ عَلَى‏ الدِّينِ‏ كُلِّهِ‏ وَ لَوْ كَرِهَ‏ الْمُشْرِكُون‏‏‏‏‏ ‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.

[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{متن حدیث|إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.