دولت موعود: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

دولت موعود، [[وعده خداوند]] به [[مؤمنین]] است که در فرجام [[تاریخ]] پر تنش و [[نزاع]] میان [[حق و باطل]]، به دست [[دوازدهمین امام]] [[شیعیان]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} برپا خواهد شد.

[[اندیشه]] [[پیروزی]] نهایی نیروی [[حق]]، [[صلح]] و [[عدالت]] بر نیروی [[باطل]] و [[ظلم]]، گسترش جهانی [[ایمان]] [[اسلامی]]، استقرار کامل و همه‌جانبه [[ارزش‌های انسانی]]، تشکیل [[مدینه فاضله]] و [[جامعه مطلوب]] به وسیله شخصیتی [[مقدس]] و عالی‌قدر که در [[روایات متواتر]] اسلامی، از او به [[مهدی]] {{ع}} نام می‌برند، اندیشه‌ای است که کم و بیش همه فِرَق و [[مذاهب اسلامی]] با تفاوت‌ها و اختلاف‌هایی، بدان [[مؤمن]] و معتقدند؛ زیرا اصل این اندیشه، [[قرآنی]] است و [[قرآن مجید]] با [[قاطعیت]] تمام، پیروزی نهایی ایمان اسلامی<ref>{{متن قرآن|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ}} «اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد اگر چه مشرکان نپسندند» سوره توبه، آیه ۳۳.</ref>، [[غلبه]] [[قطعی]] [[صالحان]] و [[متقیان]]<ref>{{متن قرآن|أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}} «بی‌گمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>، کوتاه شدن دست [[ستمکاران]] و [[جباران]] برای همیشه و [[آینده]] درخشان و سعادتمندانه [[بشریت]]<ref>{{متن قرآن|إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}} «بی‌گمان زمین از آن خداوند است، به هر کس از بندگان خویش که بخواهد به میراث می‌دهد و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref> را نوید و [[بشارت]] می‌دهد.

بنا به [[روایات]]، آن [[حضرت]] هنگامی زمام امور را به دست خواهند گرفت که [[دنیا]]، [[وارث]] انبوهی از نابسامانی‌هاست و [[پوچی]] ادعاهای بسیاری از مدعیان [[اصلاح]] امور آشکار می‌گردد<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: يَمْلَأُ الْأَرْضَ‏ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً}}؛ کنزالعمال، خبر ۳۸۶۷۷. </ref>.

یکی از مهم‌ترین مشخصه‌های [[حکومت امام مهدی]] {{ع}} عدالت است که از ضروری‌ترین نیازهای [[حیات]] بشری به شمار می‌رود. در سایه [[حکومت]] آن حضرت، [[زندگی]] تحت [[حکومت عدل]] معنای [[حقیقی]] خود را آشکار ساخته و [[عدالت]] آن چنان فراگیر می‌شود که [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: “به [[خدا]] [[سوگند]] محققاً [[عدالت مهدی]] به درون [[خانه‌ها]] و اتاق‌های [[مردم]] [[نفوذ]] خواهد کرد؛ همان‌طور که سرما و [[گرما]] وارد آن می‌شود”<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۶۲.</ref>.

[[بدیهی]] و روشن است که آن [[حضرت]]، در مدت کوتاهی بر [[دشواری‌ها]] چیره شده، با رفع نابه‌سامانی‌ها بذر [[امید]] در [[دل]] مردم می‌کارد، [[آتش]] [[جنگ‌ها]] را خاموش و [[امنیت]] و [[آرامش]] را به بشر باز می‌گرداند. طبیعی است که چنین [[حکومتی]] مورد [[پشتیبانی]] مردم قرار گرفته و آنان به [[امام]] و پیشوای خود علاقه‌مند گردند، [[رسول خدا]] {{صل}} می‌فرماید: “شمارا به [[مهدی]] مردی از [[قریش]]، [[بشارت]] می‌دهم که از [[خلافت]] و [[فرمانروایی]] او [[اهل آسمان]] و [[زمین]] خشنودند”<ref>ینابیع المودة، ص۴۳۱.</ref>. و در روایتی دیگر زنده‌ها [[آرزو]] می‌کنند کاش مرده‌ها هم بودند و از آن عدالت بهره‌مند می‌گردیدند<ref>احقاق الحق، ج۱۳، ص۱۹۴.</ref>.

حکومتی که [[حضرت مهدی]] {{ع}}، [[رهبری]] آن را برعهده دارد، لزوماً [[کارگزاران]] و مسؤولانی را می‌طلبد که از بزرگان و [[نیکان]] [[امت]] هستند، مضامین [[روایات]]، [[دولت مهدی]] {{ع}} را ترکیبی از [[پیامبران]]، [[جانشینان]] آنان، [[تقواپیشگان]] و [[صالحان]] [[روزگار]] و [[امت‌های پیشین]] و از سران [[اصحاب پیامبر]]، بیان می‌کند که نام برخی از آنان عبارتنداز: [[حضرت عیسی]] {{ع}}، هفت نفر از [[اصحاب کهف]]، [[یوشع]] ([[وصی موسی]])، [[مؤمن آل فرعون]]، [[سلمان فارسی]]، [[ابودجانه انصاری]]، [[مالک اشتر نخعی]] و [[قبیله همدان]]”<ref>طبسی، نجم‌الدین، چشم اندازی از حکومت مهدی {{ع}}، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر نصرتی|نصرتی، علی اصغر]]، [[نظام سیاسی اسلام (کتاب)|نظام سیاسی اسلام]]، ص ۲۱۴.</ref>

[[رده:امام مهدی]]