←پانویس
(←پانویس) |
|||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
چه رازی در “تربت کربلا” نهفته است؟ تربت [[کربلا]]، خاکی آمیخته با “خون خدا”ست و شگفت نیست که خون، به خاک، اعتبار بخشد و [[شهادت]]، در [[زمین]] و در و [[دیوار]]، [[آبرو]] و [[قداست]] بیافریند و [[خاک کربلا]]، مهر [[نماز]] [[عارفان]] گردد و در سجّاده، [[عطر]] شهادت از تربت حسین{{ع}} به مشام عاشقان برسد و شفابخش دردها شود. درس گرفتن از تربت و [[فرات]]، تنها در [[مکتب زیارت]] میسّر است و سخن خاک را با [[دل]]، تنها گوش حسینیان کربلایی میشنود. “...در آنجا تربتی است، گویا [[معدن]] مغناطیس، که افراد [[عاشق]] را که قابل جذباند، مانند ذرّات کوچک آهن، به سوی خود جذب میکند. آنجا مضجع [[مقدّس]] سرباز [[فداکاری]] است که رؤسای جمهور و [[پادشاهان]]، قبل از آنکه رسم سرباز گمنام و نهادن دسته گل معمول گردد، عصاره گل، بهترین عطر را آوردند و بوسیدند و بوییدند و پاشیدند و آرزوی این کردند که کاش در برابرش جنگیده و [[اسلام]] را [[یاری]] میکردند و کشته میشدند<ref>اوّلین دانشگاه و آخرین پیامبر، شهید پاکنژاد، ج۲، ص۴۳.</ref>. | چه رازی در “تربت کربلا” نهفته است؟ تربت [[کربلا]]، خاکی آمیخته با “خون خدا”ست و شگفت نیست که خون، به خاک، اعتبار بخشد و [[شهادت]]، در [[زمین]] و در و [[دیوار]]، [[آبرو]] و [[قداست]] بیافریند و [[خاک کربلا]]، مهر [[نماز]] [[عارفان]] گردد و در سجّاده، [[عطر]] شهادت از تربت حسین{{ع}} به مشام عاشقان برسد و شفابخش دردها شود. درس گرفتن از تربت و [[فرات]]، تنها در [[مکتب زیارت]] میسّر است و سخن خاک را با [[دل]]، تنها گوش حسینیان کربلایی میشنود. “...در آنجا تربتی است، گویا [[معدن]] مغناطیس، که افراد [[عاشق]] را که قابل جذباند، مانند ذرّات کوچک آهن، به سوی خود جذب میکند. آنجا مضجع [[مقدّس]] سرباز [[فداکاری]] است که رؤسای جمهور و [[پادشاهان]]، قبل از آنکه رسم سرباز گمنام و نهادن دسته گل معمول گردد، عصاره گل، بهترین عطر را آوردند و بوسیدند و بوییدند و پاشیدند و آرزوی این کردند که کاش در برابرش جنگیده و [[اسلام]] را [[یاری]] میکردند و کشته میشدند<ref>اوّلین دانشگاه و آخرین پیامبر، شهید پاکنژاد، ج۲، ص۴۳.</ref>. | ||
[[شهید مطهری]] مینویسد: “... تو که خدا را [[عبادت]] میکنی، سر بر روی هر خاکی بگذاری نمازت درست است، ولی اگر سر بر روی آن خاکی بگذاری که تماس کوچکی، [[قرابت]] کوچکی، [[همسایگی]] کوچکی با [[شهید]] دارد و بوی شهید میدهد، [[اجر]] و [[ثواب]] تو صد برابر میشود”<ref>شهید (ضمیمه قیام و انقلاب مهدی)، ص۱۲۷. در زمینه تربت حسینی، از جمله ر.ک: «الأرض و التربة الحسینیّه»، شیخ محمدحسین کاشف الغطاء.</ref>. در [[کربلا]]، [[خاندان]] معیّنی بودند که متصدّی تهیّه مهر و [[تسبیح]] از [[تربت]] [[سید الشهدا]] بودند و همه ساله مبلغ هنگفتی به والی بغداد میپرداختند تا همچنان از این امتیاز برخوردار باشند<ref>موسوعه العتبات المقدسه، ج۸، ص۲۸۹.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، | [[شهید مطهری]] مینویسد: “... تو که خدا را [[عبادت]] میکنی، سر بر روی هر خاکی بگذاری نمازت درست است، ولی اگر سر بر روی آن خاکی بگذاری که تماس کوچکی، [[قرابت]] کوچکی، [[همسایگی]] کوچکی با [[شهید]] دارد و بوی شهید میدهد، [[اجر]] و [[ثواب]] تو صد برابر میشود”<ref>شهید (ضمیمه قیام و انقلاب مهدی)، ص۱۲۷. در زمینه تربت حسینی، از جمله ر.ک: «الأرض و التربة الحسینیّه»، شیخ محمدحسین کاشف الغطاء.</ref>. در [[کربلا]]، [[خاندان]] معیّنی بودند که متصدّی تهیّه مهر و [[تسبیح]] از [[تربت]] [[سید الشهدا]] بودند و همه ساله مبلغ هنگفتی به والی بغداد میپرداختند تا همچنان از این امتیاز برخوردار باشند<ref>موسوعه العتبات المقدسه، ج۸، ص۲۸۹.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۱۱۹؛ [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص۱۸۹؛ [[سعید طاووسی مسرور|طاووسی مسرور، سعید]]، [[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «تربت»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص۱۱۵.</ref> | ||
== بزرگترین دارو == | == بزرگترین دارو == | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
==== مقصود از استشفا به تربت ==== | ==== مقصود از استشفا به تربت ==== | ||
تردیدی نیست که مقصود از استشفا به تربت امام حسین{{ع}}، این نبوده که تربت ایشان به طور مطلق (همیشه و همه جا)، جای گزین دارو و درمان گردد. یکی از [[دلایل]] روشن این مطلب، [[احادیث]] فراوانی است که در آنها به مراجعه به | تردیدی نیست که مقصود از استشفا به تربت امام حسین{{ع}}، این نبوده که تربت ایشان به طور مطلق (همیشه و همه جا)، جای گزین دارو و درمان گردد. یکی از [[دلایل]] روشن این مطلب، [[احادیث]] فراوانی است که در آنها به مراجعه به طبیب و بهرهگیری از دارو، توصیه شده است. بنا بر این، توصیه به استشفا به تربت [[سیّد الشهدا]]{{ع}} و گوشزد کردن تأثیر آن در درمان [[بیماریها]]، مانند توصیه به [[دعا]] و [[صدقه]] در درمان بیماریها و بیان تأثیر آنهاست. به سخن دیگر، همان طور که دعا و صدقه، در کنار بهرهگیری از درمانهای معمولی، نقش مکمّل درمان را ایفا مینمایند و در شرایط ویژهای که دارو اثر ندارد، گاهی دردهای بیدرمان را درمان میکنند، [[تربت]] [[سیّد الشهدا]]{{ع}} نیز به همینگونه، در درمان [[بیماریها]] مؤثّر است. همچنین، چنان که هر چه شرایط [[اجابت دعا]] بیشتر فراهم شود و موانع آن بیشتر برطرف گردد، [[دعا]] به [[اجابت]]، نزدیکتر میشود، فراهم ساختن شرایط بهرهمندی از [[برکات]] تربت امام حسین{{ع}} و برطرف کردن موانع تأثیر آن نیز، موجب بهره وریِ بیشتری از برکات تربت آن [[امام]] است<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۹۰۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:تربت]] | ||