ذی‌حجه: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

ذی‌حجه (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۸

۱ بایت حذف‌شده ، ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۴

←‏مقدمه

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۳۹

ویرایش

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 == مقدمه ==
-ذی حجه دوازدهمین ماه سال [[عرب]] و از ماه‌های [[حرام]] است که [[حجة الاسلام]] نیز در این ماه برگزار می‌‌شود. [[پیامبر]] {{صل}} در ذکر [[نشانه‌های ظهور]] فرمود: "صیحه‌ای در [[ماه رمضان]] شنیده می‌شود... قبیله‌ها در ماه ذی حجّه به [[جنگ]] برمی‌خیزند و نشانه آن این است که [[حجاج]] را [[غارت]] می‌کنند و فاجعه بزرگی در [[منا]] روی می‌دهد که افراد بی‌شماری کشته می‌شوند و [[خون‌ها]] ریخته می‌شود و بر جمرات می‌ریزد"<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۱.</ref>.
+"ذی حجه" دوازدهمین ماه سال [[عرب]] و از ماه‌های [[حرام]] است که [[حجة الاسلام]] نیز در این ماه برگزار می‌‌شود. [[پیامبر]] {{صل}} در ذکر [[نشانه‌های ظهور]] فرمود: "صیحه‌ای در [[ماه رمضان]] شنیده می‌شود... قبیله‌ها در ماه ذی حجّه به [[جنگ]] برمی‌خیزند و نشانه آن این است که [[حجاج]] را [[غارت]] می‌کنند و فاجعه بزرگی در [[منا]] روی می‌دهد که افراد بی‌شماری کشته می‌شوند و [[خون‌ها]] ریخته می‌شود و بر جمرات می‌ریزد"<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۸۱.</ref>.
 مطابق [[احادیث]]، [[نفس زکیه]] را روز ۲۵ ذی حجّه در میان [[رکن و مقام]] مظلومانه می‌کشند<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۱۰۶۷؛ الزام الناصب، ص ۱۹۰.</ref>. همچنین یکی از نامه‌هایی که از [[ناحیه مقدسه]] به افتخار [[شیخ مفید]] صادر شده، [[تاریخ]] وصول آن ٢٣ ذی حجه سال ۴١٢ هجری است<ref>احتجاج طبرسی، ج ۲، ص ۴۹۵ و ۴۹۹.</ref>.
-در دهم ذی حجّه آخرین سال [[غیبت]]، [[سفیانی]]، کشتارگاه [[کوفه]] را به راه می‌اندازد و علاوه بر [[مردم]]، هفتاد عالم [[دینی]] را [[شهید]] می‌کند. در دهم و یازدهم ذی حجه، در [[مکه]] و [[منی]] [[آشوب]] می‌شود و در این ماه در [[مدینه منوره]]، مرد [[هاشمی]] به [[شهادت]] می‌رسد<ref>شش ماه پایانی، مجتبی السادة (ترجمه مطهری‌نیا)، ص ۲۰۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۴۲.</ref>.
+در دهم ذی حجّه آخرین سال [[غیبت]]، [[سفیانی]]، کشتارگاه [[کوفه]] را به راه می‌اندازد و علاوه بر [[مردم]]، هفتاد عالم [[دینی]] را [[شهید]] می‌کند. در دهم و یازدهم ذی حجه، در [[مکه]] و [[منی]] [[آشوب]] می‌شود و در این ماه در [[مدینه منوره]]، مرد [[هاشمی]] به [[شهادت]] می‌رسد<ref>شش ماه پایانی، مجتبی السادة (ترجمه مطهری‌نیا)، ص ۲۰۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۴۲.</ref>
-در سالی که منتهی به [[ظهور]] حضرت می‌‌شود، در ماه‌های پایانی سال حوادث ناگواری پی‌درپی واقع می‌‌شود در روایتی فرموده‌اند: (در سال پایانی پیش از ظهور) در [[ماه مبارک رمضان]] از [[آسمان]] صدایی شنیده می‌‌شود و در ماه [[شوال]] [[جنگ]] جویان به صدا در می‌‌آیند و در ماه [[ذی‌قعده]] میان قبیله‌ها [[نزاع]] و [[جنگ]] درمی‌‌گیرد و در ماه ذیحجة [[حجاج]] [[غارت]] می‌‌شوند و در ماه [[محرم]] شخصی از [[آسمان]] صدا می‌‌زند: "هان! بدانید که فلان شخص (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) شخصی است که [[خداوند]] از میان خلق خود [[برگزیده]] است، به سخن او گوش فرادهید و از او [[پیروی]] کنید"<ref>ملاحم: ص ۴۲ و ۱۴۰ و ۱۴۳.</ref>. در روایتی دیگر فرمود: در ماه ذی‌حجة آتشی بدود [[دود]]، حاجیان را فرا خواهد گرفت<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۵۴.</ref>.<ref>موعود نامه: ص ۳۴۳.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>
+در سالی که منتهی به [[ظهور]] حضرت می‌‌شود، در ماه‌های پایانی سال حوادث ناگواری پی‌درپی واقع می‌‌شود در روایتی فرموده‌اند: (در سال پایانی پیش از ظهور) در [[ماه مبارک رمضان]] از [[آسمان]] صدایی شنیده می‌‌شود و در ماه [[شوال]] [[جنگ]] جویان به صدا در می‌‌آیند و در ماه [[ذی‌قعده]] میان قبیله‌ها [[نزاع]] و [[جنگ]] درمی‌‌گیرد و در ماه ذیحجة [[حجاج]] [[غارت]] می‌‌شوند و در ماه [[محرم]] شخصی از [[آسمان]] صدا می‌‌زند: "هان! بدانید که فلان شخص (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) شخصی است که [[خداوند]] از میان خلق خود [[برگزیده]] است، به سخن او گوش فرادهید و از او [[پیروی]] کنید"<ref>ملاحم: ص ۴۲ و ۱۴۰ و ۱۴۳.</ref>. در روایتی دیگر فرمود: در ماه ذی‌حجة آتشی بدود [[دود]]، حاجیان را فرا خواهد گرفت<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۵۴.</ref>.<ref>موعود نامه، ص ۳۴۳.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>
 == اول ذی‌حجه ==
@@ خط ۴۲: / خط ۴۲: @@
 # '''پذیرش توبه آدم {{ع}}:''' [[آدم]] و [[حوا]] {{ع}} [[روز]] اول [[ذیقعده]] از [[بهشت]] بیرون رانده شدند. وقتی که از بهشت [[دنیا]] خارج شدند، در سرزمین مکه فرود آمدند. جبرئیل روز هشتم [[ذیحجه]] ([[یوم]] الترویه) آدم را به [[سرزمین منی]] برد تا شب را آنجا بماند و صبح روز بعد ([[روز عرفه]]) به صحرای [[عرفات]] رفت و به [[تعلیم]] جبرئیل عصر [[عرفه]] [[غسل]] کرد و پس از نماز عصر، در عرفات وقوف کرد و به تعبیر [[قرآن کریم]] «کلماتی» را از [[پروردگار]] دریافت کرد<ref>بحارالأنوار، ج۱۱، ص۱۷۸.</ref>.
 # '''[[فرمان]] سپردن [[میراث]] [[انبیا]] به علی {{ع}}:''' یکی از مناسبت‌های نهم ذیحجه فرمان [[تسلیم]] میراث انبیا به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} است.
-# '''[[سد الابواب]]:''' پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانه‌هایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانه‌هایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود. این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] می‌خواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در [[خانه علی]] {{ع}} که از این امر استثناست.
+# '''[[سد الابواب]]:''' پیامبر اکرم {{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] منوره و تشکیل [[نظام اسلامی]]، [[اقدام]] به ساختن [[مسجد]] نمود. مهاجرانی که از [[مکه معظمه]] به [[مدینه منوره]] [[هجرت]] کرده و فاقد [[خانه]] و [[مسکن]] بودند، همین مسجد را خوابگاه خویش قرار دادند. اما پس از مدتی [[پیامبر]] {{صل}} آنان را از خوابیدن و بیتوته کردن در مسجد بازداشت و دستور داد تا برای خویش خانه‌هایی بسازند و از [[مسجد]] بیرون روند. [[مهاجران]]، خانه‌هایی در اطراف مسجد ساختند، ولی هرکدام از آنان دری به مسجد گشودند تا رفت و آمد آنان به مسجد آسان شود. این وضعیت بود تا اینکه [[جبرئیل امین]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} فرود آمد و به آن حضرت [[وحی]] کرد که [[خداوند سبحان]] می‌خواهد مسجد [[پاک]] و نظیف بماند و رفت و آمد [[مسلمانان]] در آن، در حال [[پاکی]] و [[طهارت]] باشد؛ بدین جهت تمام درهایی که به آن گشوده شده است باید بسته شوند، جز در خانه علی {{ع}} که از این امر استثناست.
 # '''[[معراج]] پیامبر {{صل}}:''' [[مرحوم مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]» نقل کرده است که معراج پیامبر [[خدا]] {{صل}} در روز نهم [[ذیحجه]] بوده است<ref>بحارالأنوار، ج۹۵، ص۱۸۸.</ref>. [[معراج]] ماجرای عروج [[پیامبر اسلام]] {{صل}} از [[مسجد الاقصی]] به آسمان‌هاست.
 # '''تولد حضرت عیسی {{ع}}:''' بنا بر فرموده کفعمی در «مصباح»، [[روز]] نهم [[ذیحجه]] روز ولادت حضرت عیسی {{ع}} است<ref>کفعمی، المصباح، ص۵۱۵.</ref>.