ام فضل: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == زوجه عباس بن عبدالمطلب و مادر شش پسر او. گفتهاند وی پس از خدیجه طاهره دومین زنی بود که اسلام آورد اوباری که ابولهب را در حال کتک زدن ابو رافع مولی...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
زوجه [[عباس بن عبدالمطلب]] و مادر شش پسر او. گفتهاند وی پس از [[خدیجه]] [[طاهره]] دومین زنی بود که [[اسلام]] آورد اوباری که [[ابولهب]] را در [[حال]] [[کتک زدن]] [[ابو رافع مولی رسول الله]] دید با عمودی چوبین چنان بر سر ابولهب کوفت و او را زخم زد که یک هفته پس از آن درگذشت. وی خواهر [[ام المؤمنین میمونه]] و خواهر [[مادری]] [[اسماء بنت عمیس]] است. در [[مسند]] [[بقی بن مخلد]] ۳۰ [[حدیث]] از او [[روایت]] شده و [[بخاری]] و مسلم متفقاً یک حدیث از او ثبت کردهاند.<ref>زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۵، | زوجه [[عباس بن عبدالمطلب]] و مادر شش پسر او. گفتهاند وی پس از [[خدیجه]] [[طاهره]] دومین زنی بود که [[اسلام]] آورد اوباری که [[ابولهب]] را در [[حال]] [[کتک زدن]] [[ابو رافع مولی رسول الله]] دید با عمودی چوبین چنان بر سر ابولهب کوفت و او را زخم زد که یک هفته پس از آن درگذشت. وی خواهر [[ام المؤمنین میمونه]] و خواهر [[مادری]] [[اسماء بنت عمیس]] است. در [[مسند]] [[بقی بن مخلد]] ۳۰ [[حدیث]] از او [[روایت]] شده و [[بخاری]] و مسلم متفقاً یک حدیث از او ثبت کردهاند.<ref>زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۵، ص۲۳۹؛ محمد الذهبی، شمس الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص ۳۱۴.</ref>.<ref>[[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱]] ص۵۳۵</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۱
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
زوجه عباس بن عبدالمطلب و مادر شش پسر او. گفتهاند وی پس از خدیجه طاهره دومین زنی بود که اسلام آورد اوباری که ابولهب را در حال کتک زدن ابو رافع مولی رسول الله دید با عمودی چوبین چنان بر سر ابولهب کوفت و او را زخم زد که یک هفته پس از آن درگذشت. وی خواهر ام المؤمنین میمونه و خواهر مادری اسماء بنت عمیس است. در مسند بقی بن مخلد ۳۰ حدیث از او روایت شده و بخاری و مسلم متفقاً یک حدیث از او ثبت کردهاند.[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۵، ص۲۳۹؛ محمد الذهبی، شمس الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص ۳۱۴.
- ↑ تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ ص۵۳۵