بیت المقدس: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۳۲۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[بیت المقدس در قرآن]] - [[بیت المقدس در معارف مهدویت]]| پرسش مرتبط  = }}
| موضوع مرتبط =  
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[بیت المقدس در معارف مهدویت]]
| پرسش مرتبط  =  
}}
[[پرونده:بیت المقدس.jpg|بندانگشتی|جایگزین=بیت المقدس|بیت المقدس شهری باستانی در سرزمین فلسطین]]
[[پرونده:بیت المقدس.jpg|بندانگشتی|جایگزین=بیت المقدس|بیت المقدس شهری باستانی در سرزمین فلسطین]]


خط ۱۴: خط ۹:
خداوند در همین شهر، [[حضرت زکریا]] {{ع}} را به [[حضرت یحیی]] {{ع}} بشارت داد. جبال و طیر را در بیت المقدس برای [[حضرت داوود]] {{ع}} مسخر ساخت<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۱۴، ص ۷۲.</ref>. هاجر از کوثا به بیت المقدس هجرت کرد. [[حضرت موسی]] {{ع}} اینجا به نور رب العزة نگریست و همین‏جا با خداوند سخن گفت<ref>میرزا حسین طبرسی نوری، مستدرک الوسائل، ح ۱۰، ص ۳۲۴.</ref>. [[مریم عذرا]] در بیت المقدس وفات یافت [[عیسی بن مریم]] در همین‏جا به دنیا آمد و عروج کرد. [[پیامبر خاتم|حضرت محمد]] {{صل}} مدت‏ها رو به بیت المقدس نماز می‏‌گزارد و أسرای آن حضرت به اینجا و معراج آن حضرت، از همین‌‏جا بود<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۳، ص ۲۸۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۲۵ - ۱۲۶.</ref>
خداوند در همین شهر، [[حضرت زکریا]] {{ع}} را به [[حضرت یحیی]] {{ع}} بشارت داد. جبال و طیر را در بیت المقدس برای [[حضرت داوود]] {{ع}} مسخر ساخت<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۱۴، ص ۷۲.</ref>. هاجر از کوثا به بیت المقدس هجرت کرد. [[حضرت موسی]] {{ع}} اینجا به نور رب العزة نگریست و همین‏جا با خداوند سخن گفت<ref>میرزا حسین طبرسی نوری، مستدرک الوسائل، ح ۱۰، ص ۳۲۴.</ref>. [[مریم عذرا]] در بیت المقدس وفات یافت [[عیسی بن مریم]] در همین‏جا به دنیا آمد و عروج کرد. [[پیامبر خاتم|حضرت محمد]] {{صل}} مدت‏ها رو به بیت المقدس نماز می‏‌گزارد و أسرای آن حضرت به اینجا و معراج آن حضرت، از همین‌‏جا بود<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۳، ص ۲۸۶.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۲۵ - ۱۲۶.</ref>


== اورشلیم و ایلیاء ==
بیت المقدس محل [[قبور]] [[انبیاء]] و [[اولیا]] و بزرگان [[علما]] و [[اوتاد]] است و مشهورترین آن، منطقه خلیل الرحمن است که قبور [[حضرت ابراهیم]] و [[اسحاق]] و [[زکریا]] و یحیی{{عم}} در آنجاست. بیت المقدس، این شهر مقدس و [[تاریخی]]، مراکز [[مقدس]] سه [[دین اسلام]] و [[مسیحیت]] و [[یهودیت]] را در خود جای داده و زیارتگاه [[مسلمانان]] و [[مسیحیان]] و [[یهودیان]] می‌باشد. «دیوار ندبه» نزد یهودیان [[مقدس]] است و مسیحیان مخصوصاً کلیسای [[قبر]] مقدس (یا کلیسای [[قیامت]]) را [[تقدیس]] می‌کنند و مسلمانان «قبة الصخره» و «[[مسجد الاقصی]]» را [[زیارت]] می‌نمایند و پیش از آنکه [[کعبه]] قبله مسلمین شود، [[مسلمین]] به طرف بیت المقدس [[نماز]] می‌گزاردند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۳.</ref>.
«اورشلیم» همان [[شهر]] قدس است که [[یهودیان]] آن را [[تحریف]] کرده، أورشلیم ـ که اسمی کنعانی ـ عربی است ـ می‌‌خوانند<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]]، ص۲۵۲.</ref>. همچنین «ایلیاء» نام دیگر [[شهر]] «بیت‌المقدس» و به معنای "بیت الله" است<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۹۳؛ بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۱۷.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]]، ص۳۵.</ref>


== بنای بیت‌المقدس ==
== بنای بیت‌المقدس ==
خط ۳۲: خط ۲۶:
وقتی ساختمان آن به پایان رسید، بزرگان و [[نیکان]] [[بنی‌اسرائیل]] را جمع کرد و به ایشان خبر داد که من این بنا را برای [[خدای تعالی]] ساختم و آن [[روز]] را که بنای مسجد به اتمام رسید، جشن گرفت و [[بیت‌المقدس]] هم چنان بود تا قتی که [[بخت النصر]] به [[جنگ]] بنی‌اسرائیل آمد و [[شهر]] را ویران کرده، دستور خرابی مسجد را داد و طلا و جواهری که در آن بود همه را به پایتخت [[کشور]] خود در [[سرزمین عراق]] برد<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۸۲.</ref>.
وقتی ساختمان آن به پایان رسید، بزرگان و [[نیکان]] [[بنی‌اسرائیل]] را جمع کرد و به ایشان خبر داد که من این بنا را برای [[خدای تعالی]] ساختم و آن [[روز]] را که بنای مسجد به اتمام رسید، جشن گرفت و [[بیت‌المقدس]] هم چنان بود تا قتی که [[بخت النصر]] به [[جنگ]] بنی‌اسرائیل آمد و [[شهر]] را ویران کرده، دستور خرابی مسجد را داد و طلا و جواهری که در آن بود همه را به پایتخت [[کشور]] خود در [[سرزمین عراق]] برد<ref>مجمع البیان، ج۸، ص۳۸۲.</ref>.


این بود آن‌چه جبائی درباره ساختمان شهر [[تاریخی]] بیت‌المقدس و [[مسجد اقصی]] ذکر کرده ما میان [[روایات]] مختلف از مورخان و جغرافی‌دانان به همین مقدار اکتفا می‌کنیم و بد نیست این را هم بدانید که شهر بیت‌المقدس با این که نه شهر تجارتی بوده و نه از نظر [[کشاورزی]] مورد توجه بوده است، ولی در طول [[تاریخ]] از هر شهری بیشتر مورد حمله و [[قتل]] و [[غارت]] قرار گرفته و چندین بار آنجا را سوزانده‌اند و [[مردم]] آن را قتل عام کرده‌اند و چندین بار این شهر مقدس میان [[یهود]] و [[نصاری]] و [[مسلمانان]] دست به دست شده و هنوز هم بر سر [[حاکمیت]] آن جنگ برقرار است و در [[آینده]] هم معلوم نیست چه وضعی خواهد داشت و جنایاتی که به خصوص در [[جنگ‌های صلیبی]] به دست [[کشیشان]] [[مسیحی]] و طرف‌داران [[صلیب]] - که خود را [[رسولان]] [[رحمت]] و مبشران [[صلح]] و [[سلامت]] می‌دانستند - در این [[شهر]] اتفاق افتاده و کشتارهایی که آنان از [[مردم]] بی‌گناه و [[زنان]] و [[کودکان]] [[مسلمان]] کردند، در [[تاریخ]] کم نظیر است و قلم از نقل برخی قسمت‌های آن [[شرم]] دارد و ما برای نمونه یک قسمت از کتاب گوستاولوبون فرانسوی که خود جزء [[مسیحیان]] بوده و او نیز قسمت مزبور را از یکی از کشیشان به نام ریموند داجیل، کشیش شهر لوپوی که خود [[شاهد]] [[رفتار]] وحشیانه مسیحیان در بیت المقدس بوده و مشاهدات خود را در کتاب نوشته است، نقل می‌کنیم.
این بود آن‌چه جبائی درباره ساختمان شهر [[تاریخی]] بیت‌المقدس و [[مسجد اقصی]] ذکر کرده ما میان [[روایات]] مختلف از مورخان و جغرافی‌دانان به همین مقدار اکتفا می‌کنیم و بد نیست این را هم بدانید که شهر بیت‌المقدس با این که نه شهر تجارتی بوده و نه از نظر [[کشاورزی]] مورد توجه بوده است، ولی در طول [[تاریخ]] از هر شهری بیشتر مورد حمله و [[قتل]] و [[غارت]] قرار گرفته و چندین بار آنجا را سوزانده‌اند و [[مردم]] آن را قتل عام کرده‌اند و چندین بار این شهر مقدس میان [[یهود]] و [[نصاری]] و [[مسلمانان]] دست به دست شده و هنوز هم بر سر [[حاکمیت]] آن جنگ برقرار است و در [[آینده]] هم معلوم نیست چه وضعی خواهد داشت و جنایاتی که به خصوص در جنگ‌های صلیبی به دست کشیشان [[مسیحی]] و طرف‌داران صلیب ـ که خود را [[رسولان]] [[رحمت]] و مبشران [[صلح]] و [[سلامت]] می‌دانستند ـ در این [[شهر]] اتفاق افتاده و کشتارهایی که آنان از [[مردم]] بی‌گناه و [[زنان]] و کودکان [[مسلمان]] کردند، در [[تاریخ]] کم نظیر است و قلم از نقل برخی قسمت‌های آن [[شرم]] دارد و ما برای نمونه یک قسمت از کتاب گوستاولوبون فرانسوی که خود جزء [[مسیحیان]] بوده و او نیز قسمت مزبور را از یکی از کشیشان به نام ریموند داجیل، کشیش شهر لوپوی که خود [[شاهد]] [[رفتار]] وحشیانه مسیحیان در بیت المقدس بوده و مشاهدات خود را در کتاب نوشته است، نقل می‌کنیم.


هنگامی که [[لشکر]] ما [[برج]] و باروی شهر [[بیت‌المقدس]] را گرفت، حالت بهت و منظره هولناکی مردم مسلمان شهر را فرا گرفت. سرها بود که از تن جدا می‌شد این کوچک‌ترین کاری بود که به سرشان می‌آمد. برخی را شکم می‌دریدند و به ناچار خود را از بالای دیوار پرتاب می‌کردند. برخی را در [[آتش]] می‌سوزاندند؛ یعنی بعد از اینکه مدت زمانی او را [[شکنجه]] و زجر داده بودند، او را می‌سوزاندند. در کوچه‌ها و میدان‌های بیت‌المقدس جز تل‌هایی از سر و دست و پای بریده [[مسلمانان]] چیزی دیده نمی‌شد و راه عبور تنها از روی کشته‌های ایشان بود، تازه اینها مختصری از مصیبتی بود که بر سرشان می‌آمد. به [[راستی]] قشون ما در هیکل سلیمان، در [[خون‌ریزی]] [[افراط]] کردند. از یک سو لاشه‌های کشتگان در [[خون]] خود دست و پا می‌زدند، از طرف دیگر دست و بازوی قلم شده گویا با انگشتانشان [[تسبیح]] می‌گفتند، و هر کدام می‌خواستند به بدنی متصل گردند. میان دست‌ها و بدن‌ها به هیچ نحو تمیز داده نمی‌شد. لشکری که مباشر چنین [[کشتار]] بی‌رحمانه‌ای بودند، از بخار [[خون‌ها]] به زحمت افتاده بودند.
هنگامی که [[لشکر]] ما [[برج]] و باروی شهر [[بیت‌المقدس]] را گرفت، حالت بهت و منظره هولناکی مردم مسلمان شهر را فرا گرفت. سرها بود که از تن جدا می‌شد این کوچک‌ترین کاری بود که به سرشان می‌آمد. برخی را شکم می‌دریدند و به ناچار خود را از بالای دیوار پرتاب می‌کردند. برخی را در [[آتش]] می‌سوزاندند؛ یعنی بعد از اینکه مدت زمانی او را [[شکنجه]] و زجر داده بودند، او را می‌سوزاندند. در کوچه‌ها و میدان‌های بیت‌المقدس جز تل‌هایی از سر و دست و پای بریده [[مسلمانان]] چیزی دیده نمی‌شد و راه عبور تنها از روی کشته‌های ایشان بود، تازه اینها مختصری از مصیبتی بود که بر سرشان می‌آمد. به [[راستی]] قشون ما در هیکل سلیمان، در [[خون‌ریزی]] [[افراط]] کردند. از یک سو لاشه‌های کشتگان در [[خون]] خود دست و پا می‌زدند، از طرف دیگر دست و بازوی قلم شده گویا با انگشتانشان [[تسبیح]] می‌گفتند، و هر کدام می‌خواستند به بدنی متصل گردند. میان دست‌ها و بدن‌ها به هیچ نحو تمیز داده نمی‌شد. لشکری که مباشر چنین [[کشتار]] بی‌رحمانه‌ای بودند، از بخار [[خون‌ها]] به زحمت افتاده بودند.


جنگ‌جویان [[صلیبی]] به این [[کشتار]] اکتفا نکردند، بلکه انجمنی کردند و در آنجا قرار گذاردند تمام ساکنان [[بیت‌المقدس]] را اعم از [[مسلمان]] و [[یهود]] و [[مسیحی]] که تعدادشان به شصت هزار نفر می‌رسید نابود کنند و در مدت هشت [[روز]] این عمل را انجام دادند و حتی به [[زنان]] و [[کودکان]] و [[پیران]] هم رحم نکرده همه را بدون استثناء از دم [[شمشیر]] گذراندند.
جنگ‌جویان صلیبی به این [[کشتار]] اکتفا نکردند، بلکه انجمنی کردند و در آنجا قرار گذاردند تمام ساکنان [[بیت‌المقدس]] را اعم از [[مسلمان]] و [[یهود]] و [[مسیحی]] که تعدادشان به شصت هزار نفر می‌رسید نابود کنند و در مدت هشت [[روز]] این عمل را انجام دادند و حتی به [[زنان]] و کودکان و [[پیران]] هم رحم نکرده همه را بدون استثناء از دم [[شمشیر]] گذراندند.


سپس برای آن‌که از خستگی این [[قتل عام]] بیرون آیند، به یک سلسله اعمال زشت و ننگینی دست زدند و انواع بدمستی‌ها و عربده‌کشی‌ها را انجام دادند، به طوری که مورخان مسیحی که عموماً جنایات صلیبیان را نادیده انگاشته از این [[سلوک]] زشتشان به [[خشم]] آمده تا آنجا که «برنارد خازن» آنها را به دیوانگان تشبیه کرده و «بودن» [[رئیس]] کشیش‌های «[[دل]]» آنها را به حیوانایی تشبیه کرده که در کثافات و نجاسات خود می‌غلطیدند<ref>به طور خلاصه، حمله‌ها و [[قتل]] و غارت‌هایی که در این [[شهر]] [[تاریخی]] انجام شده چه قبل از [[نبوت]] سلیمان و چه بعد از آن به به شرح زیر است:
سپس برای آن‌که از خستگی این قتل عام بیرون آیند، به یک سلسله اعمال زشت و ننگینی دست زدند و انواع بدمستی‌ها و عربده‌کشی‌ها را انجام دادند، به طوری که مورخان مسیحی که عموماً جنایات صلیبیان را نادیده انگاشته از این [[سلوک]] زشتشان به [[خشم]] آمده تا آنجا که «برنارد خازن» آنها را به دیوانگان تشبیه کرده و «بودن» [[رئیس]] کشیش‌های «[[دل]]» آنها را به حیوانایی تشبیه کرده که در کثافات و نجاسات خود می‌غلطیدند<ref> به طور خلاصه، حمله‌ها و قتل و غارت‌هایی که در این شهر تاریخی انجام شده چه قبل از نبوت سلیمان و چه بعد از آن به به شرح زیر است: حمله‌ای که در سال ۱۸۱۹ قبل از میلاد به دست بنی‌اسرائیل صورت گرفت و پس از اینکه شهر را فتح کردند، هر چه انسان و حیوان در آن شهر بود قتل عام کرده و شهر را به کلی سوزاندند؛ حمله‌ای که در ۷۱۳ قبل از میلاد به دست آشوریان و سخاریب صورت گرفت و پس از قتل عام مردم همه نقدینه و کالای شهر را تاراج کردند؛ حمله نخست بخت نصر در سال ۵۹۷ قبل از میلاد؛ حمله دوم بخت نصر در سال ۵۸۶ قبل از میلاد که دو سال شهر را محاصره کرد و پس از فتح آن همه شهر را ویران ساخت و مسجد را سوزاند و اموال را غارت کرد و شهر را به صورت بیابانی در آورد؛ حمله انتیوخس، یکی از جانشینان اسکندر در سال ۱۶۸ قبل از میلاد که پس از فتح، همه شهر را ویران کرد و مردم بسیار را بکشت؛ حمله پومپی سردار روم که سال ۶۵ قبل از میلاد به جنگ مردم بیت‌المقدس رفت و پس از سه ماه محاصره وقتی که شهر را گشود، ساکنان آنجا را قتل عام کرد؛ حمله پیلاطس، حاکم رومی در سال ۲۶ تا ۳۶ پس از میلاد؛ حمله تیطس در سال ۷۹ میلادی که شهر در محاصره بی‌سابقه‌ای قرار گرفت و چند هزار نفر در مدت محاصره از گرسنگی جان دادند و پس از فتح تنها در جای مسجد و معید ده هزار نفر کشته شدند و بنا به قول یوسیفوس که خود در حلقه محاصره بود، خون مانند سیل در کوچه‌های شهر روان بود و تعداد کشتگان در این حادثه به نیم میلیون نفر رسید. تیطس پس از ویران کردن شهر، جمع زیادی از اهالی شهر را به اسارت برد و در بازار برده فروشان روم بفروخت و عده‌ای از اسیران را طعمه درندگان ساخت؛ حمله آدریانوس در سال ۱۳۵ میلادی که مانند گذشتگان شهر را قتل عام کرد و به کلی ویران ساخت؛ حمله لشکر ایران که به تحریک یهود در سال ۶۱۴ میلادی انجام شد و در این حمله کنیسه قیامت و کنیسه‌های دیگر را سوزاندند و به گفته مورخان نود هزار نفر از مسیحیان را طعمه شمشیر ساختند؛ حمله صلیبیان در جنگ‌های صلیبی که قسمتی از آن در بالا ذکر شد. فتنه‌ها و کشت و کشتارهایی که در زمان ما به دست یهودیان غاصب و توطئه دولت‌های بزرگ در جنگ‌های اول و دوم اعراب و اسرائیل در این شهر اتفاق افتاد و بسیاری از خوانندگان به خاطر دارند و تواریخ روز جزئیات آن را ثبت کرده است.</ref>.<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|تاریخ انبیاء]] ص ۵۲۶.</ref>
حمله‌ای که در سال ۱۸۱۹ قبل از میلاد به دست [[بنی‌اسرائیل]] صورت گرفت و پس از اینکه شهر را فتح کردند، هر چه [[انسان]] و [[حیوان]] در آن شهر بود قتل عام کرده و شهر را به کلی سوزاندند؛
حمله‌ای که در ۷۱۳ قبل از میلاد به دست [[آشوریان]] و سخاریب صورت گرفت و پس از قتل عام [[مردم]] همه نقدینه و کالای شهر را تاراج کردند؛
[[حمله نخست]] [[بخت نصر]] در سال ۵۹۷ قبل از میلاد؛


[[حمله دوم]] بخت نصر در سال ۵۸۶ قبل از میلاد که دو سال شهر را محاصره کرد و پس از فتح آن همه شهر را ویران ساخت و [[مسجد]] را سوزاند و [[اموال]] را [[غارت]] کرد و شهر را به صورت بیابانی در آورد؛
== پیشینه ==
[[حمله]] انتیوخس، یکی از [[جانشینان]] [[اسکندر]] در سال ۱۶۸ قبل از میلاد که پس از فتح، همه شهر را ویران کرد و [[مردم]] بسیار را بکشت؛
«بیت المقدس» یا «[[قدس]]» یا «قدس [[شریف]]» یا «[[اورشلیم]]» ([[شهر]] [[سلامتی]] و در اصل «اورسالم» شهر [[صلح]]) یا «دار السلام» یا «قریة السلام» یا «[[ایلیاء]]» یا «یبوس» طبق نقل از بنای «[[ایلیا]]» پسر [[سام بن نوح]] است و از [[قرن]] پانزدهم قبل از میلاد سابقه دارد. [[حضرت داوود]]{{ع}} یازده قرن قبل از میلاد پس از نشستن بر تخت [[سلطنت]] در «حَبرون» «اورشلیم» را پایتخت خود قرار داد و [[حضرت سلیمان]]{{ع}} در آن معبدی ساخت و بر شکوهش افزود و پس از [[مرگ]] او و تجزیه دولت یهود، [[مصر]] اورشلیم را گرفت و سپس «سارگُن» [[پادشاه]] آشور همه [[فلسطین]] (از جمله اورشلیم) را متصرف شد و عده‌ای از [[اعراب]] را به این نواحی کوچانید.
[[حمله]] پومپی سردار [[روم]] که سال ۶۵ قبل از میلاد به [[جنگ]] مردم [[بیت‌المقدس]] رفت و پس از سه ماه محاصره وقتی که [[شهر]] را گشود، ساکنان آنجا را [[قتل عام]] کرد؛
 
حمله پیلاطس، [[حاکم]] [[رومی]] در سال ۲۶ تا ۳۶ پس از میلاد؛
در سال ۵۸۶ قبل از میلاد «[[بخت النصر]]» پادشاه [[بابل]]، اورشلیم را به تصرف درآورد و ۷۰ سال بعد [[یهودیان]] با کمک «کورش» پادشاه ایران به اورشلیم بازگشتند، اما دولت اسرائیل دیگر احیا نشد. یک قرن قبل از میلاد، [[حکومت]] [[روم]] اورشلیم را گرفت و «سِزار» یک [[یهودی]] را به حکومت آنجا برگزید که به «هِرود کبیر» معروف شد. با ظهور [[حضرت مسیح]]{{ع}} و [[گرایش]] [[مردم]] به آن حضرت بر اثر [[سعایت]] سران [[قوم یهود]] در اورشلیم [[حکام]] [[رومی]] در تعقیب آن حضرت برآمدند.
حمله تیطس در سال ۷۹ میلادی که شهر در محاصره بی‌سابقه‌ای قرار گرفت و چند هزار نفر در مدت محاصره از [[گرسنگی]] [[جان]] دادند و پس از فتح تنها در جای [[مسجد]] و [[معید]] ده هزار نفر کشته شدند و بنا به قول یوسیفوس که خود در حلقه محاصره بود، [[خون]] مانند سیل در کوچه‌های شهر روان بود و تعداد کشتگان در این حادثه به نیم میلیون نفر رسید. تیطس پس از ویران کردن شهر، جمع زیادی از اهالی شهر را به [[اسارت]] برد و در بازار برده فروشان روم بفروخت و عده‌ای از [[اسیران]] را طعمه درندگان ساخت؛
 
حمله آدریانوس در سال ۱۳۵ میلادی که مانند گذشتگان شهر را قتل عام کرد و به کلی ویران ساخت؛
در قرن هفتم میلادی «اورشلیم» توسط [[مسلمین]] فتح شد و از آن [[تاریخ]] [[مسلمانان]] این شهر را بیت المقدس خواندند. در پایان قرن یازدهم میلادی «بیت المقدس» بار دیگر به تصرف [[مسیحیان]] اروپایی درآمد، ولی ۸۸ سال بعد دوباره آن را طی جنگ‌های صلیبی از دست دادند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۳.</ref>.
حمله [[لشکر]] [[ایران]] که به تحریک [[یهود]] در سال ۶۱۴ میلادی انجام شد و در این حمله [[کنیسه]] [[قیامت]] و کنیسه‌های دیگر را سوزاندند و به گفته [[مورخان]] نود هزار نفر از [[مسیحیان]] را طعمه [[شمشیر]] ساختند؛
 
حمله صلیبیان در [[جنگ‌های صلیبی]] که قسمتی از آن در بالا ذکر شد.
== بیت المقدس در عصر کنونی ==
[[فتنه‌ها]] و کشت و کشتارهایی که در [[زمان]] ما به دست [[یهودیان]] [[غاصب]] و [[توطئه]] دولت‌های بزرگ در جنگ‌های اول و دوم [[اعراب]] و [[اسرائیل]] در این شهر اتفاق افتاد و بسیاری از خوانندگان به خاطر دارند و [[تواریخ]] [[روز]] جزئیات آن را ثبت کرده است.</ref>.<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|تاریخ انبیاء]] ص ۵۲۶.</ref>
این [[شهر]] در ۵۵ کیلومتری غرب رود [[اردن]] و به فاصله ۸۰ کیلومتری سوی دریای مدیترانه بر روی ارتفاعات متوسط واقع شده است. بیت المقدس امروزه از نظر شهرسازی و معماری از دو قسمت تشکیل گردیده؛ یکی بیت المقدس قدیم که تماما در داخل قلعه و حصاری محکم (که برای آخرین بار در [[زمان]] عثمانیان بازسازی و احداث شده و [[حرم]] [[شریف]] و مسجد الاقصی و کلیسا و معابد قدیمی [[یهود]] در آنند) قرار دارد که به چهار محله مسلمانان، مسیحیان، ارمنیان و یهودیان تقسیم شده است. دیگر بیت المقدس در منطقه جدید الاحداث که در خارج از حصار است و از نظر بافت و معماری شهری دو بخش دارد. بخشی محل سکونت و [[بازار]] [[اعراب]] و یهودیانی است که در دو [[قرن]] اخیر در بیت المقدس [[سکونت]] گزیده‌اند و بخشی نوساز که از زمان اشغال [[دولت]] [[متجاوز]] [[اسرائیل]] احداث گردیده و ساکنان آن عموماً [[سرمایه‌داران]] و تحصیل کرده‌های [[یهودی]] هستند که از نقاط دیگر [[جهان]] به این شهر [[مهاجرت]] نموده‌اند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۱۲۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۱۳.</ref>


== بیت المقدس و مهدویت ==
== بیت المقدس و مهدویت ==
این [[شهر]] در سال‌های پیش از ظهور و دوران پس از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} [[شاهد]] حوادث زیادی خواهد بود. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: به زودی [[بیت المقدس]] را [[بهترین]] مکان [[دنیا]] بدانند و آن را بر [[دنیا]] و تمام آنچه در دنیاست ترجیج دهند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۳.</ref>. شاید این [[حدیث]] اشاره به [[اعتقاد]] افراطی [[صهیونیست‌ها]] دارد که قدس و سرزمین [[فلسطین]] را مکانی [[مقدس]] می‌دانند و آن را سرزمینی می‌دانند که [[خدا]] به [[ملت]] [[یهود]] بخشیده است و خود را نژاد [[برتر]] [[دنیا]] می‌دانند و معتقدند که باید به جای [[مسجد الاقصی]] در قدس، معبد [[سلیمان]] را بنا کنند و [[زمینه‌سازی ظهور]] مسیحا را نمایند و پس از [[ظهور]] مسیحا، آنان بر همه [[دنیا]] از سرزمین [[فلسطین]] [[حکومت]] خواهند کرد<ref>ر.ک: صهیونیست، فلسطین.</ref>.  
این [[شهر]] در سال‌های پیش از ظهور و دوران پس از [[قیام حضرت مهدی]] {{ع}} [[شاهد]] حوادث زیادی خواهد بود. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: به زودی بیت المقدس را [[بهترین]] مکان [[دنیا]] بدانند و آن را بر [[دنیا]] و تمام آنچه در دنیاست ترجیج دهند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۳.</ref>. شاید این [[حدیث]] اشاره به [[اعتقاد]] افراطی [[صهیونیست‌ها]] دارد که قدس و سرزمین [[فلسطین]] را مکانی [[مقدس]] می‌دانند و آن را سرزمینی می‌دانند که [[خدا]] به [[ملت]] [[یهود]] بخشیده است و خود را نژاد [[برتر]] [[دنیا]] می‌دانند و معتقدند که باید به جای [[مسجد الاقصی]] در قدس، معبد [[سلیمان]] را بنا کنند و [[زمینه‌سازی ظهور]] مسیحا را نمایند و پس از [[ظهور]] مسیحا، آنان بر همه [[دنیا]] از سرزمین [[فلسطین]] [[حکومت]] خواهند کرد<ref>ر.ک: صهیونیست، فلسطین.</ref>.  


[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در ضمن خطبه‌ای مفصل فرمودند: [[مهدی]] {{ع}} به [[بیت المقدس]] می‌رود و [[تابوت سکینه]] و [[انگشتر حضرت سلیمان]] و [[الواح]] [[تورات]] که بر [[موسی بن عمران]] نازل شده بود را از آنجا بیرون می‌آورد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۴.</ref>.
[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} در ضمن خطبه‌ای مفصل فرمودند: [[مهدی]] {{ع}} به بیت المقدس می‌رود و [[تابوت سکینه]] و انگشتر حضرت سلیمان و الواح [[تورات]] که بر [[موسی بن عمران]] نازل شده بود را از آنجا بیرون می‌آورد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۴.</ref>.


[[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} برای درهم کوبیدن بساط‍‌ فریب و دجّال‌گری و بیداد [[سفیانی]]، پس از استقرار حکومت عادلانه‌اش در جزیرة العرب و عراق، از کوفه به سوی شام حرکت می‌کند و در آن روزگاران، [[سفیانی]] در "رمله" در سرزمین فلسطین و شمال شرقی قدس خواهد بود. حضرت با لشکر شکوهمندش به فلسطین می‌رسد و پیکاری سخت میان دو نیروی [[حق]] و باطل رخ می‌دهد که سرانجام با پیروزی نیروهای [[امام عصر]] {{ع}} و شکست جنبش [[سفیانی]]، جنگ به پایان می‌رسد<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۶۷۸.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>
[[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} برای درهم کوبیدن بساط‍‌ فریب و دجّال‌گری و بیداد [[سفیانی]]، پس از استقرار حکومت عادلانه‌اش در جزیرة العرب و عراق، از کوفه به سوی شام حرکت می‌کند و در آن روزگاران، [[سفیانی]] در "رمله" در سرزمین فلسطین و شمال شرقی قدس خواهد بود. حضرت با لشکر شکوهمندش به فلسطین می‌رسد و پیکاری سخت میان دو نیروی [[حق]] و باطل رخ می‌دهد که سرانجام با پیروزی نیروهای [[امام عصر]] {{ع}} و شکست جنبش [[سفیانی]]، جنگ به پایان می‌رسد<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۶۷۸.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref>
خط ۶۸: خط ۵۹:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:13681351.jpg|22px]] [[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|'''تاریخ انبیاء''']]
# [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
# [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
# [[پرونده:13681098.jpg|22px]] [[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|'''امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور''']]
# [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
# [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
# [[پرونده:13681351.jpg|22px]] [[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|'''تاریخ انبیاء''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۱۳۰٬۲۱۶

ویرایش