قربانی: تفاوت میان نسخه‌ها

در پاسخ به این سؤال که [[خدا]] چه نیاز به قربانی دارد و اصولاً فلسفه قربانی چیست؟ مگر این کار نفعی به حال خدا دارد؟ باید گفت: [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن|لَنْ يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا}} اصولاً خدا نیازی به گوشت قربانی ندارد، او نه جسم است، نه نیازمند، او وجودی است کامل و بی‌انتها از هر جهت: {{متن قرآن|وَلَكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنْكُمْ}}، بلکه آنچه به خدا می‌رسد [[تقوا]] و [[پرهیزکاری]] و [[پاکی]] [[اعمال]] شما [[بندگان]] است. به تعبیر دیگر [[هدف]] آن است که شما با پیمودن مدارج تقوا در مسیر یک [[انسان کامل]] قرار گیرید و [[روز]] به روز به خدا نزدیک‌تر شوید. همه [[عبادات]] کلاس‌های [[تربیت]] است برای شما [[انسان‌ها]]، قربانی درس [[ایثار]] و [[فداکاری]] و گذشت و آمادگی برای [[شهادت در راه خدا]] و درس [[کمک به نیازمندان]] و [[مستمندان]] است.

این تعبیر که [[خون]] آنها نیز به خدا نمی‌رسد، با اینکه خون قابل استفاده نیست، ظاهراً اشاره به اعمال زشت [[اعراب جاهلی]] است که هرگاه حیوانی را قربانی می‌کردند، خون آن را بر سر [[بت‌ها]] و گاه بر در و دیوار کعبه می‌پاشیدند و بعضی از [[مسلمانان]] [[ناآگاه]] بی‌میل نبودند که در این برنامه [[خرافی]] از آنها [[تبعیت]] کنند. [[آیه]] فوق نازل شد و آنها را [[نهی]] کرد<ref>تفسیر نمونه، ج۴، ص۱۰۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۷۲.</ref>