مشعرالحرام: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

}}

== مقدمه ==

{{متن قرآن|فَإِذَا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ}}<ref>«بر شما گناهی نیست که (در ایام حج) بخششی از پروردگار خود بخواهید پس چون از عرفات رهسپار شدید در مشعر الحرام خداوند را یاد کنید و او را همان‌گونه که رهنمودتان داده است فرا یاد آورید و بی‌گمان پیش از آن از گمراهان بودید» سوره بقره، آیه ۱۹۸.</ref>.

«مشعر الحرام» یا «مزدلفه» محلی است میان «[[عرفات]]» و «[[منی]]» که پس از [[وادی]] یا دره «مأذمین» قرار دارد و حجاج باید بعد از غروب [[شرعی]] [[روز عرفه]] یعنی پس از پایان وقوف اختیاری در عرفات به این سمت حرکت کنند تا از آن هنگام تا طلوع [[آفتاب]] [[روز دهم ذی‌حجه]] همان [[روز]]، [[اعمال]] مخصوص این مکان را انجام دهند. وقوف در این مدت از ارکان [[حج]] است. در وجه تسمیه «مشعر» مطالب فراوانی گفته شده است از جمله اینکه: مَشْعَر اسم مکان «شعور» است و در این سرزمین باید پس از [[شناخت]] در عرفات به شعور و [[آگاهی]] رسید. «مزدلفه» که نام دیگر یا نام اعم آن است اسم فاعل از «ازدلاف» به معنای تقدم یا نزدیکی و برگرفته شده از «زُلف» است به معنای نزدیک شدن؛ برای این معانی تعابیر مختلفی ذکر شده است از جمله: چون [[مردم]] در این مکان به [[خدا]] [[تقرب]] پیدا می‌کنند لذا آن را مزدلفه گفته‌اند. بعضی نیز ازدلاف را به معنی [[اجتماع]] دانسته‌اند؛ زیرا حجاج در این مکان اجتماع کرده و به هم نزدیک می‌شوند. از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: [[جبرئیل]]، پس از پایان وقوف در عرفات به ابراهیم{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|يَا إِبْرَاهِيمُ ازْدَلِفْ إِلَى الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ‌}} و به همین علت این مکان را مزدلفه نامیدند<ref>علل الشرایع، صدوق، ج۲، ص۴۳۶.</ref>.

== اسرار مشعر الحرام ==

# بهره‌مندی از فیوضات فراوان؛ [[پیامبر]]{{صل}} فرموده است: «هر کس در شب‌های چهارگانه شب‌زنده داری کند (احیا بدارد) [[بهشت]] بر او [[واجب]] می‌شود: شب هشتم، شب نهم، شب دهم [[ذی الحجه]] و شب [[عید فطر]] شب دهم [[ذی‌الحجه]] همان شبی است که [[حاجیان]] کوی [[دوست]] در سرزمین مشعر به سر می‌برند و یاد او را تا صبح زنده نگه می‌دارند.

# جلب [[آمرزش]] و [[رحمت الهی]]؛ پیامبر{{صل}} در بامداد مشعر به [[بلال]] گفت: [[مردم]] را ساکت کن، سپس فرمود: «[[خداوند]] در این مشعر به شما [[نعمت]] بخشید، و گناهکارانتان را به خاطر نیکوکاران‌تان بخشود و به نیکوکارانتان هر چه‌طلبیدند، بخشید به نام خدا حرکت کنید»<ref>سنن ابن ماجه، ح۳۰۲۴.</ref>. سید عبدالله شبّر می‌نویسد: «پس از [[عرفه]] باید یک شب را در مشعر بمانی تا در آنجا، برای مبارزه‌ای که فردا با دشمنان خدا داری، خود را آماده کنی»

 

 

 

 

[[رده:مکه]]

[[رده:حج]]