حدیث باب حطه: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = احادیث امامت

| پرسش مرتبط  =  

}}

[[بنی اسرائیل]] که آن واژه را از روی [[استهزاء]] عوض کردند، [[کیفر الهی]] بر آنان نازل شد و دچار [[طاعون]] شدند. رهاکنندگان [[اهل بیت]] {{عم}} نیز از [[سعادت]] محرومند. [[امام علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|أَنَا بَابُ حِطَّة}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹.</ref> و [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث|عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ بَابُ حِطَّةٍ مَنْ دَخَلَ مِنْهُ كَانَ مُؤْمِناً وَ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ كَانَ كَافِرا}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹.</ref>، همچنین فرمود: {{متن حدیث|مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي فِيكُمْ... مَثَلِ بَابِ حِطَّةٍ مَنْ دَخَلَهُ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَدْخُلْهُ هَلَك‏}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹.</ref> و نیز فرمود: {{متن حدیث| مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي مَثَلُ بَابِ حِطَّةٍ فِي بَنِي إِسْرَائِيل‏}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹.</ref>. [[علامه مجلسی]] پس از [[نقل]] این [[حدیث]]، از [[تفسیر]] [[امام عسکری]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که: در باب حطّۀ [[بنی اسرائیل]]، نام‌های [[پیامبر]] و [[أئمه]] {{عم}} نوشته شده بود و به آنان امر شد که در برابر آنها [[خضوع]] و به [[فضیلت]] آنان [[اقرار]] کنند و نپذیرفتند و [[عذاب]] بر آنان نازل شد. این [[حدیث]]، از [[فضایل]] مهمّ [[خاندان پیامبر]] و [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}} است و [[شأن]] و مقام آنان را نزد [[خدای متعال]] نشان می‌دهد<ref>دربارۀ این حدیث، از جمله ر. ک: احقاق الحق، ج ۷ص ۱۴۳، بحار الأنوار، ج ۲۳ ص ۱۰۴، اهل البیت فی الکتاب و السّنة ص ۸۹، دانشنامه امام علی، ج ۱۰ ص ۲۸۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۰۵.</ref>

یکی از احادیثی که بر [[وجوب]] پیروی از [[اهل‌بیت]] [[پیامبر]] {{صل}} دلالت می‌کند، [[حدیث]] “باب حطّه” است. حاصل معنا و مدلول این [[حدیث]] آن است، همان طور که [[بنی اسرائیل]] در اثر گناهانی که کرده بودند، بایستی کارهایی می‌کردند تا مشمول [[مغفرت الهی]] قرار گیرند و از آن جمله وارد شدن به باب [[بیت المقدس]] به صورت [[متواضعانه]] و طلب [[مغفرت]] از [[خداوند]] بود، [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} نیز، حال همان باب حطّه را دارند و لذا کسی که می‌خواهد از [[رحمت]] و مغفرت الهی بهره‌مند شود باید به آنها رجوع کرده و در برابر آنها [[خاضع]] و [[مطیع]] باشد. بنابراین این [[حدیث]] بر دو مطلب دلالت دارد:

# اولاً: لازم است در مسائلی که مربوط به [[دین]] و [[هدایت]] است به [[اهل‌بیت]] {{عم}} رجوع شود؛ زیرا بحث غفران و مغفرت مربوط به دین است؛