احباط و تکفیر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''احباط''' در لغت، به‌معنای [[فاسد]] کردن و هدر دادن است و '''تکفیر''' نیز به همین معنا می‌آید و در اصطلاح احباط از میان رفتن [[ثواب]] یا [[استحقاق]] آن یا دیگر آثار [[عمل نیک]] به‌وسیله [[گناه]] و تکفیر پوشیده و محو شدن عقاب یا استحقاق آن یا دیگر آثار گناه با انجام [[کار خیر]] است. اهمیت بحث احباط بدان جهت است که با توجه به [[تفاسیر]] گوناگونی که از این بحث شده، اگر [[حقیقت]] آن به [[درستی]] بررسی نشود چه بسا انسان با انجام دادن گناهی دچار [[یأس]] و [[ناامیدی]] شده و تمامی اعمالش را بر باد رفته تصور کند، و همین حالت، باعث غوطه‌ور شدن هرچه بیشتر وی در گرداب [[گناهان]] گردد. برخی از عوامل احباط عبارت‌اند از: [[ارتداد]]؛ [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ انکار معاد؛ [[نفاق]]؛ [[دنیاطلبی]]. برخی از عوامل [[تکفیر]] نیز عبارت‌اند از: [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[تقوا]]؛ [[نماز]]، [[زکات]]، [[ایمان به پیامبران]] و [[یاری]] آنها، [[قرض]]؛ [[هجرت]]، [[تبعید]]، [[جهاد]]، [[شهادت]]؛ [[توبه]]؛ پرهیز از [[گناهان بزرگ]]؛ [[حسنات]]؛ [[صدقه]] پنهانی و کفارات.