خیمه‌گاه: تفاوت میان نسخه‌ها

آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و قبّه [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>

حسین{{ع}} آخرین [[امید]] کاروان بی‌پناه [[زنان]] و [[کودکان]] [[حرم]] بود که وقتی به [[شهادت]] رسید [[دشمن]] همه چیز را تمام شده فرض کرد، طبق [[نقلی]] دو [[ساعت]] و چهل و هشت دقیقه به غروب مانده از [[روز عاشورا]] بود که رگ‌های گردن [[سیدالشهدا]] را بریدند. به نقلی [[عاشورا]] در [[روز]] اول شهریور سال ۲۹ شمسی بوده است و پس از [[شهادت حسین]]{{ع}} خیام [[زن‌ها]] هیچ مدافعی نداشتند. جمعی [[زن]] و فرزند داغدار و بی‌پناه و...

بعد از [[غارت]] لباس‌های سیدالشهدا همگی به خیمه‌ها حمله‌ور شدند، ابتدا آنچه در خیام بود غارت کردند، به گونه‌ای که {{متن حدیث|حَتَّى جَعَلُوا يَنْتَزِعُونَ مِلْحَفَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى ظَهْرِهَا}} حتی چادری را که بانویی در خیام به کمر بسته بود کشیده و می‌بردند<ref>بحار، ج۴۵، ص۴۵؛ امالی، صدوق، مجلس ۳۱.</ref>.