←سیره سیاسی امام سجاد
(←منابع) |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
=== [[سیره علمی امام سجاد]] === | === [[سیره علمی امام سجاد]] === | ||
=== [[سیره تبلیغی امام سجاد]] === | === [[سیره تبلیغی امام سجاد]] === | ||
=== [[ | === سیره سیاسی امام سجاد === | ||
{{اصلی|سیره سیاسی امام سجاد}} | |||
[[امام سجاد]]{{ع}} عصر عاشورای سال ۶۱ق به [[امامت]] رسید، [[مدیریت]] [[جامعه]] بحرانزده [[شیعه]] را بر عهده گرفت و [[مصیبت]] جانکاه [[شهادت]] پدر و هجده تن از [[برگزیدگان]] [[خاندان رسالت]] را تحمل کرد. دوره نخست امامت آن جناب همراه با حادثه پرماجرای اسارت از [[کربلا]] به [[کوفه]] و از آنجا به [[شام]] و [[مدینه]] آغاز شد و با استقرار خاندان نبوت در مدینه پایان پذیرفت. در دوره دوم امامت [[حضرت سجاد]]{{ع}} که بیش از سی سال به طول انجامید، اهتمام ایشان بر فعالیتهای زیربنایی بود؛ زیرا حاکمان ستمگر [[اموی]] با [[اعمال]] فشار و ایجاد خفقان، [[شیعیان]] را در وضعیت بسیار [[سختی]] قرار داده بودند، به گونهای که برخی [[گمان]] کردند شیعه هیچگاه نمیتواند خود را بازیابی کند. اگر چه تحرکاتی همچون [[قیام]] توّابین و [[قیام مختار ثقفی]] مدتی پس از عاشورای ۶۱ق، رخ نمود، ولی قتل عام بهترین [[بندگان خدا]] و جسارتهای پیدرپی به مقدسات [[مسلمانان]]، جرئت هرگونه حرکت سیاسی را از بیشتر مردم سلب کرده بود. از اینرو، افراد اندکی در کنار [[امام]] باقی ماندند<ref>ر.ک: مفید (منسوب)، الاختصاص، ص۶۴.</ref> و در نتیجه، هرگونه [[اقدام]] مسلحانهای علیه [[دستگاه حکومت]] منجر به [[شکست]] ارزیابی میشد. | |||
در این دوره [[بحرانی]] که جنایتکارانی همچون [[حجاج بن یوسف]] بر [[جان]] و [[مال]] مردم مسلط بودند، امام سجاد{{ع}} جامعه شیعی را به طور پنهانی و با حالت [[تقیه]] [[هدایت]] کرد. در این دوره، کجاندیشی، [[استبداد]]، [[ظلم]]، [[بیعدالتی]]، عافیتطلبی، ترویج [[احادیث]] ساختگی در منقبت [[خلفای اموی]] به خصوص [[معاویه]] و علیه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} به سرعت گسترش یافت. رواج [[نادانی]] و [[سیاست]] به [[جهالت]] کشاندن [[مردم]] و همچنین فاصله انداختن میان [[امام]] و [[امّت]] از ویژگیهای بارز [[حکومت اموی]] در این عصر است. | |||
دوران [[امامت]] حضرت مصادف با پنج [[خلیفه اموی]] بود که عبارتاند از: [[یزید بن معاویه]]، [[معاویه بن یزید]] معروف به معاویه دوم، [[مروان بن حکم]]، [[عبدالملک بن مروان]] و [[ولید بن عبدالملک]]. مواضع امامی در برابر هریک از این [[خلفا]]، به رغم تفاوتهای سیاسی و زمانی، عدم تقابل ظاهری بود. حضرت سیاست [[تقیه]] پیش گرفت تا بتواند به بازسازی [[شیعه]] و [[فرهنگ]] [[غنی]] [[اسلامی]] بپردازد<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص ۱۸۷ ـ ۱۹۱.</ref>. | |||
=== [[سیره اقتصادی امام سجاد]] === | === [[سیره اقتصادی امام سجاد]] === | ||
=== [[سیره فرهنگی امام سجاد]] === | === [[سیره فرهنگی امام سجاد]] === | ||