کسب و کار: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| مداخل مرتبط = [[کسب و کار در حدیث]] - [[کسب و کار در معارف و سیره نبوی]] - [[کسب و کار در معارف و سیره علوی]] - [[کسب و کار در معارف و سیره معصوم]] - [[کسب و کار در معارف و سیره امام کاظم]] - [[کسب و کار در فقه سیاسی]]

}}

== مقدمه ==

[[اقتصاد]] و فعالیت‌های اقتصادی و [[اشتغال]] مفید افراد یک [[جامعه]] از مهم‌ترین مؤلفه‌های شکل‌گیری جامعه‌ای سالم و کارآمد محسوب می‌شود. همچنین، بیکاری نیز از [[مشکلات]] بزرگ هر جامعه و منشأ بسیاری از جرائم و بزه‌های [[اجتماعی]] است و عواقب وخیم بیکاری اگر دامنگیر هر جامعه‌ای شود؛ تهدیدی بزرگی برای [[سلامت]] اجتماعی آن است.

[[رسول خدا]]{{صل}} از پرداختن به اقتصاد و اهمیت بسیار کسب و کار [[غافل]] نبود و از نخستین روزهای استقرارشان در [[مدینه]] به این مسئله توجه جدی داشت و برای بهبود [[معیشت]] [[مسلمانان]] مدینه می‌کوشید. [[پیامبر]]{{صل}} برای ساماندهی به وضعیت [[اقتصادی]] مدینه، در کنار اقدامات زیربنایی اقتصادی، برای بالا بردن [[فرهنگ]] کار و کوشش نیز اقداماتی انجام داد<ref>معصومه اخلاقی|اخلاقی، معصومه و سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص۵۷۶.</ref>.

== کسب و کار در کلام نبوی{{صل}} ==

=== ترغیب و [[تشویق]] مسلمانان به کسب و کار ===

رسول خدا{{صل}} همواره مسلمانان را به کار و تلاش برای تأمین [[مشروع]] نیازمندی‌های خویش سفارش کرده، از [[سستی]] در امر معاش بر حذر می‌داشتند. ایشان تلاش برای تأمین مالی و استغنای خود و [[خانواده]] و سعی در پاسخ گویی به خواسته‌های آنان را گام برداشتن در [[مسیر حق]] معرفی می‌کردند و تلاش شخص در راه افزودن بر دارایی‌های خود را تلاشی در راه [[شیطان]] می‌دانستند<ref>الطبرانی، المعجم الأوسط، ج ۸، ص۲۷۷ - ۲۷۸؛ الهیثمی، مجمع الزوائد، ج ۴، ص۳۲۵ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج۴، ص۱۰.</ref>.

[[روایت]] شده است که در [[جنگ تبوک]] آن حضرت{{صل}} [[جوانی]] نیرومند را دید که شتران فربهی را می‌راند؛ [[یاران پیامبر]]{{صل}} گفتند: "ای رسول خدا{{صل}}! اگر نیرومندی و چابکی این [[جوان]] و فربهی شترانش در [[راه خدا]] صرف می‌شد، هر آینه بهتر بود". پس آن حضرت جوان را فرا خواند و فرمود: "قصد داری با این شتران چه کنی؟" گفت: "ای [[پیامبر خدا]]{{صل}}! [[همسر]] و فرزندانی دارم و با این شتران به [[کسب درآمد]] می‌پردازم تا آنان را از [[مردم]] بی‌نیاز سازم و بدهی‌ام را بپردازم"؛ ‌ [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "مبادا هدفت جز این باشد!" گفت: "نه"؛ وقتی جوان رفت، حضرت فرمود: "اگر راست گفته باشد، برای او پاداشی است همانند [[پاداش]] [[رزمنده]] و [[حج]] گزارنده و [[عمره]] به جا آورنده"<ref>نعمان بن محمد تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج ۲، ص۱۴ - ۱۵ و محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص۸.</ref>.

[[رسول خدا]]{{صل}} پاکیزه‌ترین کسب‌ها را کار با دست و [[خرید و فروش]] [[مشروع]] می‌دانستند <ref>مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص۲۴.</ref>. ایشان همواره این مسئله را یاد آور می‌شدند که "از دسترنج خود بخورید"<ref>{{متن حدیث|كُلُوا مِنْ‌ كَدِّ أَيْدِيكُم‌}}؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۶۳، ص۳۱۴.</ref> و با بیان اینکه داوود [[نبی]]{{ع}} نیز از دسترنج خود استفاده می‌کرد، مردم را از استفاده از دسترنج دیگران منع می‌کرد<ref>البخاری، صحیح، ج ۳، ص۹.</ref>.

پیامبر{{صل}} فرموده است: "هر کس به کمک نیروی بازوانش [[مال]] [[حلال]] کسب کند، [[خداوند]] به او نظر [[رحمت]] می‌افکند<ref>تاج الدین شعیری، جامع الاخبار، ص۱۳۹ و مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص۲۴.</ref> و درهای [[بهشت]] بر او گشوده می‌شود تا از هر کدام که خواست، به بهشت وارد شود"<ref>تاج الدین شعیری، جامع الاخبار، ص۱۳۹ و مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص۲۴.</ref>. ایشان چنین فردی را کسی معرفی کرده‌اند که در [[روز قیامت]] جزو [[انبیا]] [[محشور]] خواهد شد<ref>تاج الدین شعیری، جامع الاخبار، ص۱۳۹ و مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص۲۴.</ref>.

[[رسول خدا]]{{صل}} کسی را که با دست خود در آمد کسب می‌کند، [[دوست]] [[خالص]] [[خداوند]]<ref>نهج الفصاحه، ص۶۱۸.</ref> دانسته و غذایی را که با [[زور]] بازوان شخص به دست آمده باشد، بهترین غذاها معرفی کرده‌اند<ref>محیی الدین النووی، المجموع، ج ۹، ص۵۹؛ صحیح بخاری، ج ۳، ص۹ و الطبرانی، مسند الشامیین، ج ۳، ص۱۶۰.</ref>. همچنین ایشان [[رنج]] بردن [[بنده]] در طلب روزی را محبوب خداوند<ref>الجامع الصغیر، ج ۱، ص۲۸۷ و کنزالعمال، ج ۴، ص۴.</ref> و شخص خسته از جستجوی [[مال]] [[حلال]] را کسی دانسته‌اند که [[روز]] را به شب آورده، در حالی که آمرزیده است<ref>شیخ صدوق، الامالی، ص۲۸۹؛ جامع الاخبار، ص۱۳۹؛ ورام ابن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۲، ص۱۶۷ و سیوطی، الجامع الصغیر، ج۲، ص۵۸۴.</ref>. آن حضرت در [[حدیثی]] دیگر فرمودند: "در [[روز قیامت]]، مردی می‌آید، در حالی که برایش گناهی نیست و آن، به دلیل تلاش او در امر معاش است"<ref>قطب الدین راوندی، الدعوات، ص۱۱۹ - ۱۲۰ و بحار الانوار، ج ۱۰۰، ص۱۲.</ref>.<ref>[[معصومه اخلاقی|اخلاقی، معصومه]] و [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۵۷۶ ـ ۵۷۸.</ref>

=== نکوهش سربار دیگران بودن ===

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

 

{{پانویس}}

[[رده:اقتصاد]]