الوداع: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = [[واقعه کربلا]]

| مداخل مرتبط = [[الوداع در حدیث]] - [[الوداع در تاریخ اسلام]] - [[الوداع در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط  = واقعه کربلا (پرسش)

== [[وداع]] در [[واقعه کربلا]] ==

* بدرود گفتن، خداحافظی کردن، نیایشی که در هنگام [[مسافرت]] و مفارقت از یکدیگر بر زبان می‌آورند، به معنای [[خدا]] نگهدار<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> در حادثه [[نهضت عاشورا]]، [[وداع]] در مواردی دیده می‌شود.

* [[امام حسین]] {{ع}} هنگامی که پس از [[مرگ]] [[معاویه]] و [[اصرار]] [[والی مدینه]] برای [[بیعت]] گرفتن از او، می‌خواهد از [[مدینه]] خارج شود، به [[زیارت]] [[قبر]] [[پیامبر]] رفته و با او خداحافظی می‌کند و عازم [[مکه]] می‌شود، وداعی آمیخته با [[اشک]] و [[اندوه]] [[فراق]]، که در همانجا به [[خواب]] می‌رود و [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] را در [[خواب]] می‌بیند. با [[قبر]] مادرش و برادرش هم [[وداع]] می‌کند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۲، ص ۲۵۹و ۲۶۱</ref>.

* [[وداع]] دیگر در [[روز عاشورا]] و کربلاست. [[فرزندان]] [[اهل بیت]] نیز در آخرین باری که از [[امام]] و [[خیمه‌گاه]] خداحافظی می‌کنند، [[سلام]] آخر را می‌دهند. [[وداع]] واپسین، همراه با سلامی خاص است. [[امام حسین|سید الشهدا]] روز [[عاشورا]] چندین بار [[وداع]] کرد. [[وداع]] اول، آنگاه بود که به خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، پیراهنی کهنه‌طلبید تا از زیر [[لباس]] بپوشد و در این [[وداع]] بود که [[علی اصغر]] را به آغوش گرفت تا با او نیز [[وداع]] کند، تیری گلوی او را از هم [[درید]].

* [[وداع]] دیگر با فرزندش [[امام سجاد]] {{ع}} بود که درون [[خیمه]] انجام گرفت. وداعی هم با دخترش سکینه داشت که بسی جانسوز بود و این در همان [[وداع]] آخر بود که [[حضرت]] با زخم‌هایی که از آنها [[خون]] می‌آمد برای خداحافظی به میان [[اهل بیت]] آمد و با جمله {{متن حدیث|استعدوا للبلاء و اعلموا ان لله تعالى حامیکم و حافظکم}} آنان را به [[صبر]] [[دعوت]] کرد<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۳۷</ref> و چون خواست برای [[کارزار]] نهایی به میدان رود، همه را اینگونه خطاب کرد: {{متن حدیث| يَا سُكَيْنَةُ يَا فَاطِمَةُ يَا زَيْنَبُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَام‏}}<ref>معالی السبطین، ج ۲، ص ۲۵</ref> و این نشان [[دیدار]] آخر بود. [[اهل بیت]] چون [[یقین]] کردند که دیگر او را نخواهند دید، بشدت گریستند. آمدن [[زینب]] {{عم}} از پی [[برادر]] و بوسیدن زیر گلوی او و نیز صدا کردن سکینه، [[پدر]] را و درخواست اینکه مرا بر دامن بنشان و...از جزئیات همین [[وداع]] است. [[روضه]] [[وداع]] ازسوزناکترین مرثیه‌های حادثه عاشوراست، و نیز [[وداع]] [[امام حسین]] با [[علی اکبر]]، آنگاه که عازم میدان بود. هنگام میدان رفتن یکایک [[اصحاب]]، با آن [[حضرت]] [[وداع]] می‌کردند وداعشان با [[سلام]] کردن بود که [[اذن میدان]] هم حساب می‌شد<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۹.</ref>.

* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]

[[رده:الوداع]]