شکایت: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

«شکایت» عبارت است از اظهار [[ناراحتی]] و [[اندوه]]، توصیف [[گرفتاری]]، اظهار آنچه که برای [[انسان]] برخلاف خواست او رخ داده و اسباب ناراحتی و [[غم]] او را فراهم ساخته است. در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن|قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ}}<ref>«گفت: پریشانی و اندوهگینی خود را تنها به خداوند شکوه می‌برم» سوره یوسف، آیه ۸۶.</ref>.

[[امام سجاد]] {{ع}} در [[صحیفه]] از دو چیز در نزد [[خداوند]] شکایت برده است: نخست، شکایت از نفس: {{متن حدیث|أَشْكُو إِلَيْكَ يَا إِلَهِي ضَعْفَ نَفْسِي عَنِ‏ الْمُسَارَعَةِ فِيمَا وَعَدْتَهُ‏ أَوْلِيَاءَكَ...}}<ref>دعای ۵۱.</ref>؛ «ای خدای من به تو شکایت می‌کنم ناتوانیم را، که نمی‌توانم به آن وعده‌ای که به اولیای خود داده‌ای بشتابم و نمی‌توانم از آنچه دشمنانت را ترسانده‌ای دوری جویم. به تو شکایت می‌آورم از فراوانی غم و اندوهم و [[وسوسه]] نفسم».

[[امام]] {{ع}} در این [[دعا]] از [[ناتوانی]] نفس خود برای [[پیشی گرفتن]] در [[اعمال نیک]]، که موجبات [[پاداش اخروی]] و [[رضوان الهی]] را برای [[اولیای خدا]] فراهم می‌آورد، و از ناتوانی خود در دوری جستن از کارهای بد که موجبات [[عذاب]] و [[انتقام الهی]] را برای [[دشمنان خدا]] فراهم می‌سازد، و همچنین از غم و اندوه‌هایی که انسان را از بین می‌برد و نیز از وسوسه نفس که انسان را به [[گناه]] [[ترغیب]] می‌سازد به [[درگاه الهی]] شکایت برده است.