شکایت: تفاوت میان نسخه‌ها

دوم، شکایت آن [[حضرت]] از [[شیطان]] است: «شیطان عنان من به دست گرفته و مرا به عرصه [[بدگمانی]] می‌کشاند و پایه‌های [[یقین]] من سُست می‌گرداند؛ پس ای خدای من از مجاورت چنین همنشین نابکار که مرا به [[اطاعت]] خود وامی دارد به تو شکایت می‌کنم»<ref>نیایش سی‌و‌دوم.</ref>.

[[امام]] به ما می‌آموزد که [[خداوند]] شنونده هر شکایتی است: هرکس به تو شکایت آورد، می‌شنوی<ref>نیایش پنجاه‌و‌یکم.</ref>. مقصود آن است که دعای کسی را که نزد تو شکایت می‌آورد [[اجابت]] می‌فرمایی. چنان‌که در [[مناجات]] ملتمسانه این‌گونه می‌گوید: «آیا تو ای خداوند، کسی را که شکایت [[بینوایی]] خویش به درگاه تو آرد درحالی که به تو [[توکل]] کرده است [[بی‌نیاز]] می‌سازی؟ ای خداوند، آن را که جز تو بخشنده‌ای نمی‌یابد، [[نومید]] مکن»<ref>نیایش شانزدهم.</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ صحیفه سجادیه ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قرآن حکیم، ترجمه، مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «شکایت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۸.</ref>

# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «شکایت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

{{پانویس}}

[[رده:شکایت]]