بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = حکمت | | موضوع مرتبط = حکمت | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = حکمت | ||
| مداخل مرتبط = [[حکمت در قرآن]] - [[حکمت در حدیث]] - [[حکمت در نهج البلاغه]] - [[حکمت در اخلاق اسلامی]] - [[حکمت در کلام اسلامی]] - [[حکمت در فقه سیاسی]] - [[حکمت در معارف دعا و زیارات]] - [[حکمت در معارف و سیره سجادی]] | | مداخل مرتبط = [[حکمت در لغت]] - [[حکمت در قرآن]] - [[حکمت در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[حکمت در حدیث]] - [[حکمت در نهج البلاغه]] - [[حکمت در اخلاق اسلامی]] - [[حکمت در کلام اسلامی]] - [[حکمت در فقه سیاسی]] - [[حکمت در معارف دعا و زیارات]] - [[حکمت در معارف و سیره سجادی]] - [[حکمت در معارف و سیره حسینی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==[[کلمات قصار]] پیرامون حکمت== | == [[کلمات قصار]] پیرامون حکمت == | ||
در غررالحکم و دررالکلم در “باب الحکمة” سخنانی به اقتصار از [[مولی]] الموحدین، [[امیر المؤمنین]]، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}، بیان شده که در اینجا به [[نقل]] پارهای از آنها میپردازیم: | در غررالحکم و دررالکلم در “باب الحکمة” سخنانی به اقتصار از [[مولی]] الموحدین، [[امیر المؤمنین]]، [[علی بن ابی طالب]] {{ع}}، بیان شده که در اینجا به [[نقل]] پارهای از آنها میپردازیم: | ||
#{{متن حدیث|الْحِكْمَةُ رَوْضَةُ الْعُقَلَاءِ وَ نُزْهَةُ النُّبَلَاءِ}}: حکمت، بوستان [[خردمندان]]، و تفریحگاه فضلا و هوشیاران است. | #{{متن حدیث|الْحِكْمَةُ رَوْضَةُ الْعُقَلَاءِ وَ نُزْهَةُ النُّبَلَاءِ}}: حکمت، بوستان [[خردمندان]]، و تفریحگاه فضلا و هوشیاران است. | ||
#{{متن حدیث|الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ كُلِ مُؤْمِنٍ فَخُذُوهَا وَ لَوْ مِنْ أَفْوَاهِ الْمُنَافِقِينَ}}: حکمت، گمشده هر [[مؤمن]] است، پس آن را فرا بگیرید، گرچه از دهان [[منافقین]] باشد. | #{{متن حدیث|الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ كُلِ مُؤْمِنٍ فَخُذُوهَا وَ لَوْ مِنْ أَفْوَاهِ الْمُنَافِقِينَ}}: حکمت، گمشده هر [[مؤمن]] است، پس آن را فرا بگیرید، گرچه از دهان [[منافقین]] باشد. | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۲: | ||
#{{متن حدیث|زَيْنُ الْحِكْمَةِ الزُّهْدُ فِي الدُّنْيَا}}: [[زینت]] حکمت، بی رغبتی در دنیاست. | #{{متن حدیث|زَيْنُ الْحِكْمَةِ الزُّهْدُ فِي الدُّنْيَا}}: [[زینت]] حکمت، بی رغبتی در دنیاست. | ||
#{{متن حدیث|ضَالَّةُ الْعَاقِلِ الْحِكْمَةُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ كَانَتْ}}: حکمت، گمشده [[عاقل]] است، پس او به آن سزاوارتر است، هر جا که باشد. | #{{متن حدیث|ضَالَّةُ الْعَاقِلِ الْحِكْمَةُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ كَانَتْ}}: حکمت، گمشده [[عاقل]] است، پس او به آن سزاوارتر است، هر جا که باشد. | ||
#{{متن حدیث|ضَالَّةُ الْحَكِيمِ الْحِكْمَةُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ كَانَتْ}}: حکمت، گمشده [[حکیم]]؛ یعنی صاحب | #{{متن حدیث|ضَالَّةُ الْحَكِيمِ الْحِكْمَةُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ كَانَتْ}}: حکمت، گمشده [[حکیم]]؛ یعنی صاحب راستین [[علم]] و عمل است. پس او آن را هر جا که باشد، طلب مینماید. | ||
#{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالْحِكْمَةِ فَإِنَّهَا حِلْيَةٌ فَاخِرَةٌ}}: بر تو باد به حکمت که البته آن، [[زیور]] فاخری است. | #{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالْحِكْمَةِ فَإِنَّهَا حِلْيَةٌ فَاخِرَةٌ}}: بر تو باد به حکمت که البته آن، [[زیور]] فاخری است. | ||
#{{متن حدیث|قَدْ يَقُولُ الْحِكْمَةَ غَيْرُ الْحَكِيمِ}}: گاهی غیر حکیم حکمت میگوید. | #{{متن حدیث|قَدْ يَقُولُ الْحِكْمَةَ غَيْرُ الْحَكِيمِ}}: گاهی غیر حکیم حکمت میگوید. | ||
#{{متن حدیث|كُلَّمَا قَوِيَتِ الْحِكْمَةُ ضَعُفَتِ الشَّهْوَةُ}}: هر اندازه حکمت [[قوی]] گردد، خواهش [[ضعیف]] شود. | #{{متن حدیث|كُلَّمَا قَوِيَتِ الْحِكْمَةُ ضَعُفَتِ الشَّهْوَةُ}}: هر اندازه حکمت [[قوی]] گردد، خواهش [[ضعیف]] شود. | ||
#{{متن حدیث|كَسْبُ الْحِكْمَةِ إِجْمَالُ النُّطْقِ وَ اسْتِعْمَالُ الرِّفْقِ}}: تحصیل حکمت، در کوتاه نمودن و مختصر ساختن سخن، و بهکارگیری [[مدارا]] و | #{{متن حدیث|كَسْبُ الْحِكْمَةِ إِجْمَالُ النُّطْقِ وَ اسْتِعْمَالُ الرِّفْقِ}}: تحصیل حکمت، در کوتاه نمودن و مختصر ساختن سخن، و بهکارگیری [[مدارا]] و نرمش است. | ||
#{{متن حدیث|مَنْ تَفَكَّهَ بِالْحِكَمِ لَمْ يَعْدَمِ اللَّذَّةَ}}: هر که از میوه حکمتها بهرهمند گردد، [[لذت]] در او معدوم نگردد. | #{{متن حدیث|مَنْ تَفَكَّهَ بِالْحِكَمِ لَمْ يَعْدَمِ اللَّذَّةَ}}: هر که از میوه حکمتها بهرهمند گردد، [[لذت]] در او معدوم نگردد. | ||
#{{متن حدیث|مَنْ لَهِجَ بِالْحِكْمَةِ فَقَدْ شَرَّفَ نَفْسَهُ}}: هر که به حکمت، حریص باشد، پس در [[حقیقت]]، نفس خود را بلند مرتبه گردانیده است. | #{{متن حدیث|مَنْ لَهِجَ بِالْحِكْمَةِ فَقَدْ شَرَّفَ نَفْسَهُ}}: هر که به حکمت، حریص باشد، پس در [[حقیقت]]، نفس خود را بلند مرتبه گردانیده است. | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۲: | ||
#{{متن حدیث|لَا تَجْتَمِعُ الشَّهْوَةُ وَ الْحِكْمَةُ}}: [[شهوت]] و حکمت با هم جمع نمیشوند. | #{{متن حدیث|لَا تَجْتَمِعُ الشَّهْوَةُ وَ الْحِكْمَةُ}}: [[شهوت]] و حکمت با هم جمع نمیشوند. | ||
#{{متن حدیث|لَا تَسْكُنُ الْحِكْمَةُ قَلْباً مَعَ شَهْوَةٍ}}: حکمت در دلی که با شهوت باشد، ساکن نمیشود. | #{{متن حدیث|لَا تَسْكُنُ الْحِكْمَةُ قَلْباً مَعَ شَهْوَةٍ}}: حکمت در دلی که با شهوت باشد، ساکن نمیشود. | ||
#{{متن حدیث|مَنْ عُرِفَ بِالْحِكْمَةِ لَاحَظَتْهُ الْعُيُونُ بِالْوَقَارِ}}: هر که به حکمت شناخته شود، [[چشمها]] او را به [[وقار]] بنگرند | #{{متن حدیث|مَنْ عُرِفَ بِالْحِكْمَةِ لَاحَظَتْهُ الْعُيُونُ بِالْوَقَارِ}}: هر که به حکمت شناخته شود، [[چشمها]] او را به [[وقار]] بنگرند<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۶۶۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۳: | ||
[[رده:حکمت]] | [[رده:حکمت]] | ||