حکمت الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

معانی متعددی برای واژه "[[حکمت]]" در منابع لغوی و [[روایی]] آمده که مجموع آنها درباره حکمت الهی در دو معنای سلبی و ایجابی قابل جمع‌بندی است. معنای ایجابی، [[حکمت]] [[اتقان]] و استحکام در [[علم]] و فعل است<ref>علامه حلی، شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۱۵.</ref> و معنای سلبی آن، عدم صدور [[فعل قبیح]] و ناروا از سوی [[باری تعالی]] است<ref>علامه حلی، شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۲۰.</ref>.

دو نکته مهم و اساسی درباره معنای سلبی، قابل دقت و توجه است:

# نخست اینکه این معنا بر [[حسن و قبح عقلی]] مبتنی است که [[اشاعره]] آن را قبول ندارند.

# نکته دوم اینکه [[عدل الهی]] از متفرعات مفهوم سلبی حکمت اوست؛ زیرا [[خداوند]] هیچ‌گاه مرتکب [[افعال]] [[قبیح]] و [[شر]] نمی‌شود؛ چراکه کمال وجودی‌اش مانع از انجام دادن چنین افعالی می‌‌شود؛ زیرا خداوند فقط مبدأ خیر است.

حکمت در [[آیات قرآن]] و [[روایات]] نیز آمده است: {{متن قرآن|كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ}}<ref>«(این) کتابی است که آیاتش استواری یافته» سوره هود، آیه ۱.</ref> و {{متن حدیث|قَدَّرَ مَا خَلَقَ فَأَحْكَمَ تَقْدِيرَهُ}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۸۹.</ref>. البته اینها بیشتر به معنای ایجابی حکمت ناظر است.

 

== جستارهای وابسته ==

 

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

 

 

[[رده:حکمت]]