←آیه چهارم
| خط ۱۸۳: | خط ۱۸۳: | ||
گاهی تصور میشود که جمله {{متن قرآن|وَمَنْ بَلَغَ}} عطف بر ضمیر فاعل در {{متن قرآن|لِأُنْذِرَكُمْ}} است و مفاد آیه در این صورت چنین میشود: من و هر کس که قرآن به او برسد باید مردم را از [[عذاب]] [[خدا]] بترسانیم. | گاهی تصور میشود که جمله {{متن قرآن|وَمَنْ بَلَغَ}} عطف بر ضمیر فاعل در {{متن قرآن|لِأُنْذِرَكُمْ}} است و مفاد آیه در این صورت چنین میشود: من و هر کس که قرآن به او برسد باید مردم را از [[عذاب]] [[خدا]] بترسانیم. | ||
بنابراین احتمال، آن کس که قرآن به او میرسد [[تبلیغ]] کننده قرآن میشود نه تبلیغ شونده. ولی این احتمال از نظر قواعد عربی غیر صحیح است زیرا هیچگاه عطف بر ضمیر مرفوع متصل بدون فاصله قرار دادن یک ضمیر منفصل انجام نمیگیرد چنان که میگویند: {{عربی|نصرت أنت و زيد}}: تو و زید کمک کردی. در این مثال زید عطف بر ضمیر متصل در {{عربی|نصرت}} است اما چنان که ملاحظه میفرمایید لفظ {{عربی|أنت}} میان معطوف و معطوف علیه فاصله واقع شده است<ref>[[جعفر سبحانی|سبحانی، جعفر]]، [[خاتمیت از نظر قرآن و حدیث و عقل (کتاب)|خاتمیت از نظر قرآن و حدیث و عقل]]، ص | بنابراین احتمال، آن کس که قرآن به او میرسد [[تبلیغ]] کننده قرآن میشود نه تبلیغ شونده. ولی این احتمال از نظر قواعد عربی غیر صحیح است زیرا هیچگاه عطف بر ضمیر مرفوع متصل بدون فاصله قرار دادن یک ضمیر منفصل انجام نمیگیرد چنان که میگویند: {{عربی|نصرت أنت و زيد}}: تو و زید کمک کردی. در این مثال زید عطف بر ضمیر متصل در {{عربی|نصرت}} است اما چنان که ملاحظه میفرمایید لفظ {{عربی|أنت}} میان معطوف و معطوف علیه فاصله واقع شده است<ref>[[جعفر سبحانی|سبحانی، جعفر]]، [[خاتمیت از نظر قرآن و حدیث و عقل (کتاب)|خاتمیت از نظر قرآن و حدیث و عقل]]، ص ۶۴؛ [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[قرآن و علم کلام (کتاب)|قرآن و علم کلام]]، ص ۳۳۷.</ref>. | ||
=== آیه پنجم === | === آیه پنجم === | ||