ادب در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

از دیگر [[آداب]] مورد تأکید [[قرآن]]، این است که نامه‌ها با نام [[مبارک]] [[خداوند]] و ذکر [[شریف]] {{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده» سوره فاتحه، آیه ۱.</ref> آغاز شود؛ چنان‌که نامه [[حضرت سلیمان]] {{ع}} به [[مردم]] سرزمین [[سبأ]] با این ذکر [[شریف]] آغاز می‌شود {{متن قرآن|إِنَّهُ مِن سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَلاَّ تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ}}<ref>«آن (نامه) از سوی سلیمان است و (متن آن) این است: «به نام خداوند بخشنده بخشاینده با من گردنکشی نورزید و گردن نهاده، نزد من آیید» سوره نمل، آیه ۳۰-۳۱.</ref>، و [[سیره]] [[رسول گرامی اسلام]] نیز در نامه نگاری‌ها چنین بوده است<ref>مکاتیب الرسول، ج‌۱، ص‌۶۵‌.</ref>.<ref>[[محمد ابوطالبی|ابوطالبی، محمد]]، [[ادب (مقاله)|مقاله «ادب»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۲ (کتاب)| دائرة المعارف قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۹۷.</ref>