بحث:مباهله: تفاوت میان نسخه‌ها

در منابع [[اهل سنت]] هم احادیثی با همین مضمون [[نقل]] شده است، از جمله در [[صحیح بخاری]] و [[ترمذی]]، خصائص نسائی و کتب دیگر<ref> فضائل الخمسه من الصحاح السته، ج ۱ ص ۳۳۹</ref>. مسجدی که در [[مدینه]]، شمال [[بقیع]] به نام "[[مسجد]] الأجابه" و "[[مسجد]] مباهله" [[معروف]] است، بنا به برخی نقل‌ها همان جایی است که مباهله انجام گرفته است.<ref>سیری در اماکن سرزمین وحی، علی اکبر حسنی، ص ۵۹</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲۸.</ref>.

==[[داستان مباهله]] در [[حقوق اهل بیت]]==

پرسیدند: چرا به هدایای ما توجه نمی‌کند؟ پاسخ شنیدند: آن حضرت [[هدیه]] غیر مسلمانان را نمی‌پذیرد، مگر این که [[مسلمان]] شوند. [[راهبان]] [[مسیحی]] چاره‌ای جز پیراستن خود از طلا و جواهر ندیدند.

بالاخره پیامبر{{صل}} از ایشان خواستند که اسلام بیاورند. گفتند: ما اکنون نیز اسلام داریم. پیامبر{{صل}} فرمود: تا زمانی که صلیب می‌پرستید و بر این باورید که [[خدای سبحان]] دارای فرزند است و گوشت خوک می‌خورید، اسلام ندارید<ref>بحارالانوار، ج۳۵، ص۲۵۷.</ref>.

پیامبر{{صل}} فرمودند: من، برادرم عیسی را تصدیق می‌کنم او را [[نبی]] مرسل، اما [[بنده خدا]] می‌دانم و تمام معجزاتش به [[اذن خداوند]] بوده است<ref>بحار الانوار، ج۲۱، ص۳۱۹.</ref>.

اسقفی به نام عبدالمسیح پرسید: ای ابوالقاسم، پدر [[موسی]] کیست؟ [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[عمران]].

[[مسیحیان]] که این منظره را دیدند، ترسیدند و گفتند: این گونه مباهله، همان مباهله کردن [[انبیا]] است. این چهره‌های [[استوار]] که می‌بینیم، اگر از [[خدا]] بخواهند، می‌توانند [[کوه‌ها]] را هم جا به‌ جا کنند!.

به حسب بعضی [[روایات]]، مسیحیان بعد از تعیین جزیه مراجعت به [[نجران]] کردند، ولی اکثر آنها در اثر [[آگاهی]] از [[حقانیت اسلام]] و [[ملاطفت]] [[پیغمبر]] [[بزرگوار]]{{صل}} نسبت به [[پیروان مسیح]]{{ع}} دوباره به محضر [[پیامبر اسلام]]{{صل}} مشرف شدند و [[اسلام]] را برگزیدند و برگشتند.

[[مأمون]] مناظره‌ای با حضور علمای [[اهل تسنن]] ترتیب داد و در آن، از [[امام رضا]]{{ع}} خواست [[برترین]] [[فضیلت]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} را با مستند [[قرآنی]] ثابت کند:

امام رضا{{ع}} از میان تمام آیاتی که در [[شأن]] امیرمؤمنان نازل شده، به [[آیه مباهله]] استناد کردند تا هیچ کس نتواند در آن خدشه وارد کند؛ زیرا همه گروه‌های [[اسلامی]]؛ از [[شیعی]] و [[سنی]] متفق‌اند و [[تاریخ]] هم [[تأیید]] می‌کند که در جریان این معارضه و [[محاجه]]، به میدان آوردن امیرمؤمنان{{ع}}، به عنوان {{متن قرآن|نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ}}می‌باشد؛ یعنی [[امام علی]]{{ع}} به منزله نفس و [[جان]] [[پیامبر]] است. پس این [[آیه]] دلالت بر [[برتری]] و فضیلت [[حضرت علی]]{{ع}} بر دیگر [[صحابه]]، بلکه بر تمام انبیای بعد از پیامبر{{صل}} دارد<ref>فصلنامه میقات حج، ش۶۳، ص۹۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۸۲۷.</ref>.

==پانویس==

{{پانویس}}