تقیه در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

== تقیه در سنت==

رسول الله{{صل}} در اوایل [[بعثت]]، از [[ترس]] اینکه [[دین]] و [[مسلمانان]] از هجمه [[مشرکین]] مصون بمانند، [[تقیه]] می‌نمود و به طور پنهانی [[تبلیغ]] می‌کرد. این چیزی است که همه [[پیروان]] [[مذاهب]] بر آن [[اعتقاد]] و اتفاق دارند<ref>ابن هشام، سیره ابن هشام، ج۱، ص۲۸۰.</ref>. لازم به ذکر است همان‌گونه که پیش از این اشاره شد، تقیه شامل فعل نیز می‌شود<ref>رشید رضا، تفسیر القرآن الحکیم، ج۳، ص۲۳۱.</ref>؛ چون ملاک، که عبارت از [[حفظ جان]] باشد، در فعل و گفتار وجود دارد.<ref>[[ائمه و دعوت به تقیه (مقاله)|مقاله «ائمه و دعوت به تقیه»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۷]] ص ۱۶۲.</ref>

لازم به یادآوری است که [[تقیه]] از نگاه این [[صحابی]] [[رسول الله]]{{صل}} منحصر به گفتار نیست؛ بلکه گستره آن عمل را نیز شامل می‌گردد. از این رو وی در برابر [[ولید بن عقبة بن ابی معیط]]، که از سوی [[عثمان]] [[حاکم مدینه]] بود، تقیه کرد و در پشت سر او [[نماز]] خواند. با توجه به اینکه ولید گاهی به صورت مست به [[مسجد پیامبر]] می‌آمد و بر صحابه پیش‌نمازی می‌کرد و حتی روزی [[نماز صبح]] را چهار رکعت خواند و سپس گفت: «آیا می‌خواهید برای شما بر تعداد رکعات بیفزایم»؟ [[ابن مسعود]] به او گفت: «ما با تو از آغاز امروز همواره در زیاده و افزایشیم»<ref>ابن ابی العز، شرح العقیدة الطحاویة، ج۲، ص۵۳۲.</ref>.

از [[ابودردا]] [[روایت]] شده که او گفته است: {{عربی|إنا لنكشر في وجوه أقوام، و إن قلوبنا لتلعنهم}}<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۸، ص۳۱.</ref>؛ «ما به گروهی لبخند می‌زدیم؛ در حالی که در دل‌هایمان آنها را [[لعنت]] می‌کردیم».

مطابق برخی [[روایات]] «[[ابوهریره]]» از «[[عمر بن خطاب]]» در [[نقل حدیث]] تقیه می‌نمود؛ او می‌گوید:

{{عربی|حفظت عن رسول الله وعاءين فأما أحدهما فبثثته و أما الآخر فلو بثثته قطع هذا البلعوم}}<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۱، ص۳۵.</ref>.

از [[رسول خدا]]{{صل}} دو ظرف پر از [[حدیث]] [[حفظ]] نموده‌ام که هر آنچه تاکنون روایت کرده‌ام، یکی از این دو ظرف بوده است که اگر بنا باشد ظرف دیگر را نیز بگشایم، گردنم زده خواهد شد!<ref>[[ائمه و دعوت به تقیه (مقاله)|مقاله «ائمه و دعوت به تقیه»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۷ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۷]] ص ۱۶۳.</ref>