بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = امام رضا | | موضوع مرتبط = امام رضا | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== جلوههای [[انحراف]] در عصر امام رضا{{ع}} == | == جلوههای [[انحراف]] در عصر امام رضا{{ع}} == | ||
| خط ۱۲۵: | خط ۱۲۱: | ||
انحراف اخلاقی میان [[نزدیکان]] [[حاکمان]] امری شایع بود. در آغاز [[حکومت]] [[مأمون]] برخی از سپاهیان و [[شرطه]] [[بغداد]] و [[کرخ]]، آشکارا به [[فسق]] و [[فجور]] پرداخته، راهزنی کرده و در انظار همگان، پسران و زنان را میربودند... آنان در قالب گروهی به روستاها رفته... و هرچه میتوانستند از [[اموال]] و [[دارایی]] [[مردم]] به [[ستم]] میگرفتند و کسی را یارای آن نبود که مانع آنان شود،؛ چراکه اینان اطرافیان [[سلطان]] ([[خلیفه]]) و مایه [[توانمندی]] و [[اقتدار]] او بودند. | انحراف اخلاقی میان [[نزدیکان]] [[حاکمان]] امری شایع بود. در آغاز [[حکومت]] [[مأمون]] برخی از سپاهیان و [[شرطه]] [[بغداد]] و [[کرخ]]، آشکارا به [[فسق]] و [[فجور]] پرداخته، راهزنی کرده و در انظار همگان، پسران و زنان را میربودند... آنان در قالب گروهی به روستاها رفته... و هرچه میتوانستند از [[اموال]] و [[دارایی]] [[مردم]] به [[ستم]] میگرفتند و کسی را یارای آن نبود که مانع آنان شود،؛ چراکه اینان اطرافیان [[سلطان]] ([[خلیفه]]) و مایه [[توانمندی]] و [[اقتدار]] او بودند. | ||
با تأملی در [[تاریخ]]، میبینیم [[جاهلیت]] [[منسوخ]] شده توسط [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، در [[روزگار]] [[حاکمیت]] مدعیان [[جانشینی]] آن حضرت احیا و حمایت شد، تا جایی که حافظان [[جان]] و [[مال]] مردم، خود [[غارتگران]] بوده و قاضیانی که باید از [[مفاسد اخلاقی]] جلوگیری کنند، به | با تأملی در [[تاریخ]]، میبینیم [[جاهلیت]] [[منسوخ]] شده توسط [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، در [[روزگار]] [[حاکمیت]] مدعیان [[جانشینی]] آن حضرت احیا و حمایت شد، تا جایی که حافظان [[جان]] و [[مال]] مردم، خود [[غارتگران]] بوده و قاضیانی که باید از [[مفاسد اخلاقی]] جلوگیری کنند، به پاس شکستن حرمت [[دین]] و [[آلوده]] شدن به پلیدیها و ترویج آن، [[پاداش]] میگرفتند و تمام این جنایات در [[سایه]] حکومت [[خلیفة اللّه]] - البته به [[گمان]] خودشان- صورت میگرفت<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۰ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۰]]، ص ۱۰۱.</ref>. | ||
=== انحراف سیاسی === | === انحراف سیاسی === | ||
| خط ۳۹۹: | خط ۳۹۵: | ||
اصرار [[مأمون]] به [[امام رضا]]{{ع}} مبنی بر پذیرش منصب [[ولایتعهدی]]، خود بهترین [[گواهی]] است که مأمون از [[جنبش]] [[علویان]] بسیار بیمناک شده بود و نیز میدانست که با پذیرش منصب ولایتعهدی از سوی امام رضا{{ع}}، گامی بود برای احاطه بر جنبشهایی که [[الگو]] و [[رهبری]] خویش را در امام رضا{{ع}} میدیدند، علویان نیز، توجیه و بهانه خود را در [[مبارزه]] علیه [[حکومتی]] که [[امام]]{{ع}} ولایتعهدی آن را پذیرفته بود از دست میدادند<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۰ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۰]]، ص ۱۴۲.</ref>. | اصرار [[مأمون]] به [[امام رضا]]{{ع}} مبنی بر پذیرش منصب [[ولایتعهدی]]، خود بهترین [[گواهی]] است که مأمون از [[جنبش]] [[علویان]] بسیار بیمناک شده بود و نیز میدانست که با پذیرش منصب ولایتعهدی از سوی امام رضا{{ع}}، گامی بود برای احاطه بر جنبشهایی که [[الگو]] و [[رهبری]] خویش را در امام رضا{{ع}} میدیدند، علویان نیز، توجیه و بهانه خود را در [[مبارزه]] علیه [[حکومتی]] که [[امام]]{{ع}} ولایتعهدی آن را پذیرفته بود از دست میدادند<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۰ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۰]]، ص ۱۴۲.</ref>. | ||
== نقش [[سیاسی]] امام رضا{{ع}} در [[روزگار]] [[هارون]] و [[امین]] == | === نقش [[سیاسی]] امام رضا{{ع}} در [[روزگار]] [[هارون]] و [[امین]] === | ||
فضای نسبتا باز سیاسی و فراهم شدن زمینه برای ایجاد و [[توسعه]] [[پایگاه مردمی]] و [[مسلح]] کردن آنان به [[اندیشه]] سالم سیاسی همسو با دیدگاه [[اهلبیت]]{{عم}} و نیز بسیج نیروها و توانمندیها برای موضعگیری بایسته در موقعیت مناسب، فرصتی بود که امام رضا{{ع}} از آن بهره جست. از همینرو میبینیم که در روزگار هارون و امین و به دلیل فراهم نشدن امکانات مادی، علویان دست به [[انقلاب]] و قیامی نزدند. | فضای نسبتا باز سیاسی و فراهم شدن زمینه برای ایجاد و [[توسعه]] [[پایگاه مردمی]] و [[مسلح]] کردن آنان به [[اندیشه]] سالم سیاسی همسو با دیدگاه [[اهلبیت]]{{عم}} و نیز بسیج نیروها و توانمندیها برای موضعگیری بایسته در موقعیت مناسب، فرصتی بود که امام رضا{{ع}} از آن بهره جست. از همینرو میبینیم که در روزگار هارون و امین و به دلیل فراهم نشدن امکانات مادی، علویان دست به [[انقلاب]] و قیامی نزدند. | ||