بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
| نتایج آیه = | | نتایج آیه = | ||
}} | }} | ||
یکی از [[آیات]] نازل شده پیرامون [[واقعه غدیر خم]] و [[امامت]] و [[ولایت]] [[امام امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[آیه]] اول [[سوره معارج]] است. [[مفسران]] [[فریقین]] [[شأن نزول]] این آیه را بر اساس روایاتی چند، پس از [[واقعه غدیر]] و آن هنگام که شخصی در این خصوص به [[رسول خدا]]{{صل}} [[اعتراض]] کرده و در مورد [[الهی]] بودن یا شخصی بودن [[انتصاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} به [[منصب امامت]] پرسید و در صورت الهی بودن آن درخواست [[عذاب]] بر خود را نمود، دانستهاند چه اینکه بلافاصله پس از این درخواست، عذابی متناسب با خواست آن شخص بر وی نازل شده و او را به [[درک]] [[واصل]] نمود. از این رو دلالت این آیه بر [[حقانیت رسول خدا]]{{صل}}، [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}}، [[الهی بودن امر امامت]] و همچنین [[معصوم]] بودن رسول خدا{{صل}} در حوزه [[تلقی وحی]] و [[ابلاغ]] آن به [[مردم]] واضح و آشکار است. | |||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||