سیره عبادی امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچ‌یک از نمازهای نافله را ترک نمی‌کرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] به‌جا می‌آوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز می‌کردند، رنگ چهره آن حضرت زرد می‌شد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه می‌افتاد.

=== [[روزه]] ===

امام صادق{{ع}} این‌چنین [[روزه‌داران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزه‌داری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزه‌داری‌ات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>.

=== [[حج]] ===

[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل می‌کردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم به‌پا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم به‌عنوان [[امیر]] الحاج‌ به‌پا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت می‌کردیم‌<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>.

== منابع ==