زن در عصر جاهلیت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[زن]] در دوره [[جاهلیت]] از شخصیتی مستقل برخوردار نبود و [[نهاد خانواده]] استحکام لازم را نداشت. روابط ناسالم میان مرد و زن و [[قوانین]] نادرست [[ازدواج]] که بیشتر کام‎جویی بی‌قید و شرط مردان را تأمین می‌کرد، [[عفت]] عمومی را کم‎رنگ و [[سلامت]] نسل را به خطر انداخته بود. در [[عصر جاهلیت]] میان [[زنان]] طبقه اشراف و زنان دیگر تفاوت قائل بودند. در میان طبقه اشراف، زنان در امر ازدواج [[حق انتخاب]] داشتند؛ یعنی [[اختیار]] ازدواج را به [[دختران]] وا می‎گذاردند و بدون [[رضایت]] دختران آنان را به [[عقد]] کسی در نمی‌آوردند<ref>یحیی نوری، جاهلیت و اسلام، ص۶۳۰.</ref>.

به طور کلی اگر زنان طبقه اشراف [[عرب]] را که گروه بسیار کمی بوده‌اند استثنا بدانیم، بقیه زنان عرب در [[عصر جاهلی]] به شیوه بسیار [[ذلّت]] باری [[زندگی]] می‌کردند؛ نه حق انتخاب و ازدواج داشتند و نه مهری به خود زنان داده می‌شد، وقتی در اواخر عصر جاهلیت، این گونه [[رفتارها]] شدّت بیشتری یافته بود به طوری که زن همانند کالا [[خرید و فروش]] می‌شد و دختران، زنده به گور می‌شدند و زن به [[زنا]] وادار می‌شد و [[سنّت]] ظهار و ایلاء و [[ضرار]] رواج داشت. در نگاه [[اعراب]]، [[زن]] در آن دوران یک موجود [[پست]]، عامل ننگ، وسیله [[هوس]] رانی مردان، کالای مورد [[تجارت]] ثروت‎مندان، [[ضعیف]]، [[ذلیل]] و... به شمار می‌رفت.