بنی یشکر بن جزیله: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[نسب]] و [[مساکن]] این [[قوم]]==

این قوم نیز بمانند دیگر [[طوایف]] [[لخم]] اصالتی [[یمنی]] دشتند<ref>ر.ک: دینوری، الاخبار الطوال، ص۵۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۹.</ref>. آنان همراه با دیگر طوایف لخم در سده‌های نخستین میلادی به‌ویژه در اواخر [[قرن دوم]] میلادی در پی [[سیل عرم]] و ویرانی [[سد مأرب]]<ref>محسن امین، اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۹۴؛ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.</ref>، همراه با [[قبایل]] [[جذام]] و عامله و [[غسان]] به نواحی شمالی [[جزیرة العرب]] و [[شام]] کوچ کردند<ref>سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۴. بر اساس برخی روایات منتسب به پیامبر{{صل}} نیز، از لخم و جذام و عامله و غسان، به عنوان چهار قبیله سبئی که از یمن به شام کوچیده و در آن سرزمین منزل گزیده‌اند، نام برده شده است. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۹؛ مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۴۷؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۵۹)</ref> و در مناطق مختلفی از این [[سرزمین]] از جمله مناطق جنوبی [[فلسطین]] و در امتداد جهت [[غربی]] دریاچه [[بحر]] المیّت<ref>بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.</ref>، و به ویژه در جِفار<ref>منطقه ای بین فلسطین (رمله) و مصر. (حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۴۵)</ref> -که بیشتر [[لخمی‌ها]] را در خود جای داده بود -<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰؛ حسن بن احمد همدانی، صفه جزیره العرب، ص۱۲۹؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۱۱.</ref> ساکن شدند. در پی [[فتوحات اسلامی]]، جمع زیادی از آنان به همراه دیگر همکیشان و [[خویشان]] خود به [[مصر]] عزیمت کردند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۱۰.</ref> که از جمله منازل و [[مساکن]] شان در این [[سرزمین]] می‌‌توان از «حمراوات ثلاث»<ref>بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی [[الیمن]] و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.</ref> و نیز کوهی به نام «[[جبل]] [[یشکر]]»<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.</ref> در حد فاصل بین [[مصر]] و قاهره<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰.</ref> در قسمت پایین دست [[فسطاط]]<ref>زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۱۹۱.</ref>، یاد کرد. بر این [[کوه]] [[مسجد جامع]] [[احمد بن عدوان]] قرار داشت<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.</ref> که به درخواست [[مردم]] منطقه، توسط [[احمد بن طولون]] –فرمانروای [[طولونی]] مصر- بر فراز این کوه ساخته شده بود.<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴.</ref> جمعی از ایشان هم در [[الجزیره]] [[سوریه]]<ref>بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.</ref> و نیز [[کوفه]]<ref>بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۲۹۰ و ج۳، ص۳۴۲.</ref> ساکن بودند.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>