لیه: تفاوت میان نسخه‌ها

«لیَه» (بدون تشدید یاء) [[وادی ثقیف]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۰.</ref> برخی هم، آن را دره‌ای نزدیک [[طائف]] و در قسمت علیا و به [[نقلی]] بخش سفلای طائف گفته‌اند.<ref>ر. ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۰.</ref> اما لیَّه (با تشدید یاء) از نواحی طائف است<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۰.</ref> که به نقل [[تاریخ]]، [[رسول خدا]]{{صل}} در بازگشت خود از حنین و رفتن به [[طائف]] از آن عبور کردند و در آنجا ضمن بنای [[مسجد]]، دستور به انهدام [[قلعه]] [[مالک بن عوف]] دادند.<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۸۲، ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۴، ص۳۴۶.</ref> «بکری» نیز از [[لیّه]] به عنوان بخشی از طائف و با اندک فاصله از آن یاد کرده<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۱۶۷.</ref> و این مکان را [[مسکن]] [[بنی نصر]] - از تیره‌های [[هوازن]] - بر شمرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۱۶۸.</ref> برخی از منابع هم در تحدید امروزی این موضع، لیّه، را دره‌ای مشهور از دره‌های طائف گفته‌اند با آب فراوان و [[زراعت]] و ساکنان بسیار. این دره دارای فروعاتی است که مهمترین آنها [[وادی]] خُماس، وادی الضیق و وادی عُرضَه می‌‌باشد. این دره‌ها پس از [[اجتماع]] با هم، متوجه شرق می‌‌شود و از ۱۵ کیلومتری جنوب طائف می‌‌گذرد تا این که در دو شاخه‌ای نزدیک البَرث در غرب [[کوه]] حَضَن به انتها می‌‌رسد. ساکنان این دره را در بالا دست، [[ثقیف]] و عده‌ای از اشراف، [[عتیبه]] و جمعی از اشراف در وسط و بنی [[عدوان]] و نیز مردمی از عتیبه در پایین دست تشکیل می‌‌دهند.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۷۴.</ref>