←فضیلت کعبه
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۳۷: | خط ۲۳۷: | ||
#نشانههای روشن این خانه است که همه آثار [[قدرت]] و [[توحید]] است. از آن نشانههای روشن، [[حجر الاسود]]، [[مقام ابراهیم]]، [[حجر اسماعیل]] است. | #نشانههای روشن این خانه است که همه آثار [[قدرت]] و [[توحید]] است. از آن نشانههای روشن، [[حجر الاسود]]، [[مقام ابراهیم]]، [[حجر اسماعیل]] است. | ||
#این خانه و حریم آن، [[پناهگاه]] محکم و محل امنی است، برای پناهآورندگان. | #این خانه و حریم آن، [[پناهگاه]] محکم و محل امنی است، برای پناهآورندگان. | ||
#این خانه، خانه [[مردم]] است و تمام [[انسانها]] از هر نژاد، رنگ، زبان را در [[سایه]] [[اسلام]] به صورت یک [[خانواده]] کنار هم جمع و [[متحد]] میگرداند: در [[سوره بقره]] [[آیه]] ۱۲۵ میخوانیم: {{متن قرآن|وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که خانه (کعبه) را برای مردم جای بازگشت و امن کردیم» سوره بقره، آیه ۱۲۵.</ref> یعنی [[خانه کعبه]]، محل بازگشت و [[اجتماع]] مردم و موضعی ایمن برای هر کس است. هر که به آن | #این خانه، خانه [[مردم]] است و تمام [[انسانها]] از هر نژاد، رنگ، زبان را در [[سایه]] [[اسلام]] به صورت یک [[خانواده]] کنار هم جمع و [[متحد]] میگرداند: در [[سوره بقره]] [[آیه]] ۱۲۵ میخوانیم: {{متن قرآن|وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که خانه (کعبه) را برای مردم جای بازگشت و امن کردیم» سوره بقره، آیه ۱۲۵.</ref> یعنی [[خانه کعبه]]، محل بازگشت و [[اجتماع]] مردم و موضعی ایمن برای هر کس است. هر که به آن پناه برد، از [[سخط]] [[عذاب الهی]] ایمن میشود. | ||
در [[سوره مائده]] آیه ۹۷ آمده است {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref> کعبه موجب [[حیات]] [[مردم]] میشود، چنان که در [[روایات]] بسیاری رسیده است که مادامی که کعبه معمور و مردم به [[حج]] بروند، آنان را هلاکتی نیست و هرگاه کعبه از جمعیت خالی شود و مردم حج را ترک کنند، هلاک میگردند. | در [[سوره مائده]] آیه ۹۷ آمده است {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref> کعبه موجب [[حیات]] [[مردم]] میشود، چنان که در [[روایات]] بسیاری رسیده است که مادامی که کعبه معمور و مردم به [[حج]] بروند، آنان را هلاکتی نیست و هرگاه کعبه از جمعیت خالی شود و مردم حج را ترک کنند، هلاک میگردند. | ||
| خط ۲۴۷: | خط ۲۴۷: | ||
#کعبه دارای [[مقام ابراهیم]] است که قدمهای او در سنگ فرو رفته و تا امروز باقی ماندهست و این از [[آیات]] عجیبه است. | #کعبه دارای [[مقام ابراهیم]] است که قدمهای او در سنگ فرو رفته و تا امروز باقی ماندهست و این از [[آیات]] عجیبه است. | ||
#وحوش مختلفه در حوالی [[حرم]] گردآمده و با هم مأنوس و تا آن [[زمان]] که در آن حدودند، به یکدیگر [[آزار]] نمیرسانند<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، پاورقی، ص۱۳۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۳۹.</ref> | #وحوش مختلفه در حوالی [[حرم]] گردآمده و با هم مأنوس و تا آن [[زمان]] که در آن حدودند، به یکدیگر [[آزار]] نمیرسانند<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، پاورقی، ص۱۳۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۳۹.</ref> | ||
== امتیازات کعبه == | |||
کعبه دارای [[احکام]] خاص و امتیازاتی است که هر یک دلیل بر [[شرافت]] و [[فضیلت]] آن است: | |||
# تنها بنائی است که آن را [[خدای بزرگ]] نسبت به خود داده، و [[خانه]] خود خوانده است. | |||
# بنای آن در آغاز، به وسیله [[جبرئیل]] و [[فرشتگان]]، و سپس به دست [[انبیا]] به ویژه قهرمان [[توحید]] حضرت [[خلیل]]{{ع}} انجام گشته است. | |||
# نخستین بنائی است در زمین، که به عنوان ستایشگاه وجود یافته است. | |||
# آن را خانه [[محترم]] معرفی، و قوام زندگانی [[مردم]] را مبتنی بر آن ساخته است. {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بینشان) و قربانیهای دارای گردنبند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است میداند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>. | |||
# [[آیات الهی]] مانند: [[حجرالاسود]]، [[حجر اسماعیل]]، [[زمزم]]، [[مقام ابراهیم]] و دیگر [[آیات]] که هر یک نشانه روشنی بر شناسائی [[حق]] میباشد، در شعاع این خانه محسوس، و در طول [[زمان]] از دستبرد [[اجانب]] مصون مانده است. | |||
# تمام انبیا و [[جانشینان]] عالی [[مقام]] آنان، سواره و پیاده و گاهی با پای برهنه، به جانب این [[خانه]] شتافته و آن را [[زیارت]] کردهاند. | |||
# بنا به نقل [[اهل]] تحقیق، دیده نشده که کبوتران [[حرم]] و پرندگان از بالای آن عبور و پرواز نمایند. | |||
# کسی که عمداً هتک حرمت این خانه کند و آن را به [[پلیدی]] [[آلوده]] سازد، [[کافر]] و محکوم به اعدام است. | |||
# کسانی که [[اراده]] [[سوء]] داشته و خواستهاند به این خانه [[اهانت]] نمایند، هلاک شدهاند. | |||
# از نظر [[احترام]]، در رابطه با این خانه، در [[اسلام]] احکامی است که برای هیچ یک از مقدسات عالم وجود، این [[احکام]] صدور نیافته است: [[نمازگزاران]]، در تمام روی [[زمین]] به سوی این خانه و جهتی که محیط آن است باید [[نماز]] بگذارند. [[ذبح]] [[شرعی]]، محتضر در حال [[احتضار]]، میت [[مسلمان]] در حال [[دفن]]، باید رو به این جهت باشد. رو به [[قبله]]، [[وضو]] ساختن و [[تلاوت قرآن]] و [[دعا]] و نشستن و خوابیدن [[مستحب]] است. تخلیه، استبرأ، استنجأ، و مواقعه، رو به قبله و پشت به قبله جائز نمیباشد. | |||
# آنکه از همه بیشتر به این خانه، امتیاز و [[فضیلت]] بخشیده و موجب جلال نهائی آن گردیده است و گویا در کالبد [[کعبه]] [[روح]] دمیده این است که کعبه واقعی دلهای [[پاک]]، ولی الله الاعظم، امیرالمؤمنین علی{{ع}}، در درون آن چهرهنمائی فرمود و زایشگاه آن حضرت شد!<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۴۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۹۱.</ref> | |||
== مناصب کعبه == | == مناصب کعبه == | ||