(۳۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
#تغییر_مسیر [[رباب بنت امرئالقیس بن عدی کلبی]]
{{امامت}}
'''رباب'''، دختر [[امرء القیس بن عدی]]، [[همسر]] [[سید الشهدا]]{{ع}} و [[مادر]] [[سکینه]] و [[علی اصغر]] ([[عبد الله]]).
==مقدمه==
او در [[سفر]] [[کربلا]] حضور داشت و همراه [[اسیران]] به [[شام]] رفت، سپس به [[مدینه]] بازگشت و مدّت یک سال برای [[سید الشهدا]]{{ع}} [[عزاداری]] کرد و مرثیههایی هم در سوگ آن [[حضرت]] سرود. خواستگارانی از اشراف و بزرگان [[قریش]] را ردّ کرد و حاضر نشد با کسی [[ازدواج]] کند. در سوگ [[ابا عبد الله]]{{ع}} پیوسته گریان بود و زیر سایه نمیرفت، از فرط [[گریه]] و [[اندوه]] بر [[شهادت]] [[حسین]]{{ع}} یک سال بعد (در سال ۶۲ [[هجری]]) [[جان]] باخت<ref>ادب الطف، شبر، ج۱، ص۶۳؛ کامل، ابن اثیر، ج۲، ص۵۷۹.</ref>. از جمله سرودههای او در [[شهادت امام حسین]]{{ع}} ابیاتی است که اینگونه شروع میشود: {{عربی| إنَّ الَّذي كانَ نورا يُستَضاءُ بِهِ * بِكَربَلاءَ قَتيلٌ غَيرُ مَدفونِ سِبطَ النَّبِيِّ جَزاكَ اللّهُ صالِحَةً عَنّا * وجُنِّبتَ خُسرانَ المَوازينِ}}<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۹۹.</ref>. [[حسین بن علی]]{{ع}} نیز به این [[همسر]] با [[فضیلت]] و [[ادب]] و دخترش سکینه و خانهای که این دو را در بر گرفته باشد، [[محبّت]] داشت و میفرمود: {{متن حدیث|لعمرك إنّني لاحبّ دارا * تكون بها سكينة و الرباب
احبّهما و أبذل جلّ مالي * و ليس لعاتب عندي عتاب}}<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۹۹.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۹۷.</ref>.
