بنای کعبه: تفاوت میان نسخه‌ها

=== حمایت [[فقهی]] [[امام کاظم]]{{ع}} از [[توسعه]] [[مسجدالحرام]] ===

وقتی [[مهدی عباسی]] مسجدالحرام را توسعه می‌داد، خانه‌ای در گوشه [[مسجد]] باقی مانده بود. از صاحب آن خواست که خانه‌اش را برای توسعه مسجدالحرام بفروشد؛ وی نپذیرفت. این مسئله را از [[فقها]] پرسید؛ تمام آنها گفتند: روا نیست به صورت [[غصب]] چیزی را جزو [[مسجدالحرام]] قرار دهی. به پیشنهاد [[علی بن یقطین]] نامه‌ای به [[والی مدینه]] نوشت که از [[موسی بن جعفر]]{{ع}} بپرسد. [[حاکم مدینه]] سؤال را از حضرت پرسید. [[امام کاظم]]{{ع}} سؤال کرد: حتماً باید پاسخ داده شود؟ گفت: این دستور است. حضرت فرمود: این‌گونه بنویس: {{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِنْ كَانَتِ الْكَعْبَةُ هِيَ النَّازِلَةَ بِالنَّاسِ فَالنَّاسُ أَوْلَى بِبُنْيَانِهَا وَ إِنْ كَانَ النَّاسُ هُمُ النَّازِلُونَ بِفِنَاءِ الْكَعْبَةِ فَالْكَعْبَةُ أَوْلَى بِفِنَائِهَا}}<ref>ابونضر محمد بن مسعود عیاشی سمرقندی، تفسیر العیاشی، ج۱، ص۱۸۵؛ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۳، ص۲۱۷؛ محمدمحسن فیض کاشانی، الوافی، ج۱۸، ص۱۰۶۲.</ref>: [[به نام خداوند بخشنده مهربان]]؛ اگر [[کعبه]] در کنار خانه‌های [[مردم]] ساخته شده، پس مردم سزاوارتر به ایجاد آن هستند و اگر مردم در کنار کعبه فرود آمده‌اند، پس کعبه سزاوارتر به اطراف آن است». [[مهدی]] نامه را گرفت و بوسید و دستور داد آن [[خانه]] را خراب کردند. صاحب خانه از حضرت خواست نامه‌ای به مهدی بنویسد تا بهای آن را بدهد. [[امام]] نوشت: برای آنان چیزی قرار ده. [[خلیفه]] نیز آنان را [[راضی]] کرد<ref>ابونضر محمد بن مسعود عیاشی سمرقندی، تفسیر العیاشی، ج۱، ص۱۸۵؛ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۳، ص۲۱۷؛ محمدمحسن فیض کاشانی، الوافی، ج۱۸، ص۱۰۶۲.</ref>. در اینجا موسی بن جعفر{{ع}} به حل مشکل [[توسعه]] مسجدالحرام پرداخت و با بیان زیبای خود مشکل را به‌خوبی حل کرد و به داد صاحب خانه هم رسید و [[حق]] او را از خلیفه خواست<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۲۸۶.</ref>.