کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = ربيعة بن حارث بن عبدالمطلب هاشمی
| عنوان مدخل  = ربيعة بن خوط فقعسی اسدی
| مداخل مرتبط = [[ربيعة بن حارث بن عبدالمطلب هاشمی در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[ربيعة بن خوط فقعسی اسدی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
کنیه‌اش [[ابواروی]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۶۹؛ ذهبی، سیر اعلام النبلا، ج۱، ص۲۵۷.</ref> و [[برادر]] تنی [[نوفل بن حارث|نوفل]] و [[ابوسفیان]] و دو سال بزرگتر از عمویش عباس است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۴.</ref>. مادرش [[عزه]]، دختر [[قیس بن طریف]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۸۵؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۹.</ref> و همسرش [[ام‌حکم]]، دختر [[زبیر]] است<ref>ابن حبیب، المحبر، ص۶۴؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۱۲۰.</ref>. [[ربیعه]] قبل از [[اسلام]]، تاجر<ref>ابن کثیر، البدایه النهایه، ج۵، ص۷۲؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۵، ص۲۹۳.</ref> و [[شریک]] [[تجاری]] [[عثمان بن عفان]] بود<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ۳۸۴.</ref> و احتمالاً در ایام [[غزوه بدر]] برای [[تجارت]] در [[شام]] حضور داشت و به هنگام بیرون رفتن [[مشرکان قریش]] از [[مکه]] برای [[جنگ بدر]] همراه آنان نبود<ref>طبری، تاریخ، ج۱۱، ص۵۲۸.</ref>.  
برخی نام پدر وی را حوط آورده‌اند که [[تصحیف]] ناشی از شباهت دو حرف «ح» و «خ» است<ref>ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۸۲.</ref>. فقعسی منسوب به [[فقعس بن طریف بن عمرو بن قعین بن ثعلبة بن دودان]]، تیره‌ای از [[بنی اسد بن خزیمه]] است<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۹۵.</ref>؛ از این رو، او را [[اسدی]] و فقعسی گفته‌اند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.</ref>. وی مکنی به ابوالمهوش و از عموزادگان [[حبیب بن مظاهر اسدی]] (از [[شهدای کربلا]]) است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۲.</ref>. بنا بر نقل [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.</ref> [[مرزبانی]] او را از [[شاعران]] مخضرمی دانسته که در [[یوم]] [[ذی قار]] ([[نبرد با ایرانیان]]) شرکت داشته و در آن [[روز]] اشعاری سروده است. او بعدها ساکن [[کوفه]] شد.


برخی [[فرزندان]] ربیعه به جهت سابقه [[همکاری]] تجاری عثمان و [[ربیعه]] در [[جاهلیت]] از عطایای عثمان در ایام [[خلافت]] او بهره‌مند شدند<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۱۵۱؛ طبری، تاریخ، ج۴، ص۴۰۴.</ref>. [[تاریخ]] دقیق [[مسلمان]] شدن ربیعه معلوم نیست، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، تاریخ، ج۲، ص۲۸۷.</ref>، او را از [[مسلمانان]] [[فتح مکه]] دانسته است، اما بر پایه برخی گزارش‌های [[تاریخی]] او اسلام خود را حدود سال پنجم از [[هجرت]] آشکار کرده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۶.</ref> می‌‌گوید: در ایام [[جنگ خندق]]، [[عباس بن عبدالمطلب]] و نوفل برای هجرت به حضور [[رسول خدا]]{{صل}} [[حرکت]] کردند و ربیعه آن دو را تا منطقه [[ابواء]] بدرقه کرد، اما همین که بعد از بدرقه خواست به مکه برگردد، آن دو از ربیعه خواستند تا [[خانه]] [[شرک]] را ترک و نزد رسول خدا{{صل}} که در این [[زمان]] نیرومند و [[یاران]] آن حضرت فزون گشته بود، هجرت کند. ربیعه همراه آنان به [[مدینه]] رفت و در محله بنی‌حدیله برای خود خانه ساخت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۶.</ref>. او پس از [[هجرت به مدینه]] در جنگ‌های آن حضرت حضور داشت و ظاهراً نخستین غزوه‌ای که شرکت کرد، [[غزوه]] خییر است که [[رسول خدا]]{{صل}} برای او سالانه صد خروار از محصول [[خیبر]] را مقرر کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۴.</ref>. او پس از خیبر در [[فتح مکه]] و [[جنگ حنین و طائف]] همراه [[رسول خدا]]{{صل}} بود و [[روز]] حنین همراه تعداد اندکی پایداری کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۶؛ بیهقی، ج۵، ص۱۲۷.</ref>.
به گفته ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.</ref>، [[ابن عساکر]] می‌گوید: وی [[زمان]] [[حیات رسول خدا]]{{صل}} را [[درک]] کرد. [[ابن کلبی]] نیز از وی نام برده، اما تنها به [[شاعر]] بودن او اشاره کرده است؛ اما شاهدی نیاورده که نشان از [[مسلمان]] بودن وی باشد.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربيعة بن خوط فقعسی اسدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۲۴.</ref>
 
[[ربیعه]] و عباس از رسول خدا{{صل}} خواستند تا فرزندانشان را به [[سرپرستی]] [[جمع‌آوری زکات]] بگمارد تا از این طریق مانند برخی دیگر سودی به ایشان برسد. رسول خدا{{صل}} به آنان فرمود: [[زکات]] و [[صدقه]] شایسته [[محمد و خاندان او]] نیست، بلکه صدقه مانند [[پلیدی‌ها]] و چرک‌های دست [[مردم]] است که آن را می‌‌شویند، اما [[فضل بن عباس]] و [[عبدالمطلب]] بن ربیعه را [[زن]] داد و کابین [[زنان]] آن دو را از [[خمس]] پرداخت<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۱۶۶؛ واقدی، المغازی، ج۲، ص۶۹۶؛ مقریزی، امتاع الاسماع، ج۵، ص۳۷۹.</ref>.
ربیعه به [[روزگار]] [[حکومت خلیفه دوم]] و پس از [[مرگ]] دو برادرش [[نوفل]] و [[ابوسفیان]] در [[مدینه]] درگذشت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۶؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۸۷.</ref>. [[تاریخ]] درگذشت او را بیشتر به سال ۲۳ آورده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۶۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۴.</ref>. فرزندانی از او باقی ماندند که نامشان چنین است: [[محمد]]، عبدالله، عباس، حارث، [[امیة]]، [[عبدشمس]] و عبدالمطلب و نیز [[اروی]] یا هند بزرگ و هند کوچک که مادر ایشان [[ام‌حکیم]]، دختر [[زبیر بن عبدالمطلب]] است و اروی کوچک که مادرش کنیزی بوده است و نیز بچه‌ای به نام [[آدم]] بود که دوران شیرخواری و [[کودکی]] خود را میان [[قبیله]] [[هذیل]] سپری می‌کرد و در [[جنگ]] میان [[بنی‌لیث]] با هذیل، سنگی به آن [[کودک]] که جلوی خیمه‌ها بود خورد و کشته شد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۵؛ بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۲۵۰؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۱۲۷.</ref>. آدم از [[فرزندان]] [[ربیعه]] همان کسی است که رسول خدا{{صل}} [[روز فتح مکه]] فرمود: همانا تمام خون‌های [[دوره جاهلی]] زیر پاست و نخستین خونی که از بهای آن صرف نظر می‌‌شود، [[خون]] پسر [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]] است<ref>ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۲۵۱؛ واقدی، المغازی، ج۳، ص۱۱۱۱؛ مقریزی، امتاع الاسماع، ج۲، ص۱۱۲ و ص۱۱۸.</ref>. البته در نام فرزند [[ربیعه]] که در [[قبیله]] [[هذیل]] کشته شد [[اختلاف]] است. به نقل [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۵.</ref>، هشام بن محمد بن [[سائب]] می‌گوید: پدرم و [[بنی‌هاشم]] نام این [[کودک]] را در کتاب خود نیاورده‌اند، بلکه همین اندازه گفته‌اند که پسرک کوچکی بود و نام او ثبت نشده است و [[خیال]] می‌‌کنیم کسانی که نام او را [[آدم]] نوشته‌اند در کتاب‌ها خوانده‌اند که [[پیامبر]]{{صل}} فرموده است: دم ([[خون]]) پسر ربیعه (دم ابن‌ربیعه) را رها می‌‌کنم و «آ» به اول «دم» افزوده‌اند و پنداشته‌اند «[[آدم بن ربیعه]]» صحیح است. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلا، ج۱، ص۲۵۹.</ref> می‌گوید: نام فرزند ربیعه به جهت سن کم او [[حفظ]] نشده است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۶۹ و به تبع او ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۹.</ref> می‌گوید: [[حماد بن سلمه]] نام او را از [[ایاس]] به آدم [[تصحیف]] کرده است. نام‌های دیگری مانند حارث، تمام، عامر نیز برای فرزند ربیعه ذکر شده است<ref>ر.ک: مدخل ادم بن ربیعه.</ref>. [[ربیعه]] از [[رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] نقل کرده است. فرزندش [[عبدالمطلب]] از او روایت دارد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۹.</ref>. از [[روایات]] او درباره ماهیت [[صدقه]] و ذکر خواندن در [[نماز]] و [[اوراد]] [[رکوع]] و [[سجود]] است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۶۹.</ref>. همچنین ربیعه می‌گوید: به رسول خدا{{صل}} خبر رسید که [[قریش]] به [[نسب]] او [[طعن]] می‌‌زنند، آن حضرت ناراحت شد و فرمود: ای [[مردم]]، [[خداوند]] روزی که [[مخلوقات]] و [[خلق]] را آفرید، ایشان را به دو گروه تقسیم کرد و مرا در گروه بهتر جای داد<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۱، ص۱۶۸.</ref>. وی [[لباس]] و موهای بلندی داشته است که رسول خدا{{صل}} درباره او فرمود: «{{عربی|نِعمَ الرَّجل ربیعة لو قَصّر شَعْرَهُ و شَمَّرَ ثوبَهُ}}؛ ربیعه چه مرد نیکویی است، اگر موی خود را کوتاه کند و دامن به کمر در آورد»<ref>ابن قتیبه، المعارف، ص۱۲۷.</ref>.
برخی اشعاری را که بعد از [[سقیفه]] در [[دفاع از امام علی]]{{ع}} سروده شد به وی نسبت داده‌اند<ref>بنگرید: امینی، الغدیر، ج۳، ص۳۲۹ و ج۷، ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربيعة بن حارث بن عبدالمطلب هاشمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۲۲-۳۲۳.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌جمح]] (قبیله)
* [[بنی ربیعة بن نزار]] (قبیله)
* [[قریش]] (قبیله)
* [[بنی عبدالقیس]] (قبیله)
* [[پیامبر خاتم]] (پسرعمو)
* [[امام علی]] (پسرعمو)
* [[عباس بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[عزه بنت قیس بن طریف]] (مادر)
* [[نوفل بن حارث]] (برادر)
* [[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]] (برادر)
* [[ام‌حکم بنت زبیر]] (همسر)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «ربيعة بن حارث بن عبدالمطلب هاشمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «ربيعة بن خوط فقعسی اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۴

آشنایی اجمالی

برخی نام پدر وی را حوط آورده‌اند که تصحیف ناشی از شباهت دو حرف «ح» و «خ» است[۱]. فقعسی منسوب به فقعس بن طریف بن عمرو بن قعین بن ثعلبة بن دودان، تیره‌ای از بنی اسد بن خزیمه است[۲]؛ از این رو، او را اسدی و فقعسی گفته‌اند[۳]. وی مکنی به ابوالمهوش و از عموزادگان حبیب بن مظاهر اسدی (از شهدای کربلا) است[۴]. بنا بر نقل ابن حجر[۵] مرزبانی او را از شاعران مخضرمی دانسته که در یوم ذی قار (نبرد با ایرانیان) شرکت داشته و در آن روز اشعاری سروده است. او بعدها ساکن کوفه شد.

به گفته ابن حجر[۶]، ابن عساکر می‌گوید: وی زمان حیات رسول خدا(ص) را درک کرد. ابن کلبی نیز از وی نام برده، اما تنها به شاعر بودن او اشاره کرده است؛ اما شاهدی نیاورده که نشان از مسلمان بودن وی باشد.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن ماکولا، الاکمال، ج۱، ص۸۲.
  2. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۹۵.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۲.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۵.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن خوط فقعسی اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۴.