←دلالت آیه
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۳۴: | خط ۱۳۴: | ||
در دلالت این آیه میان علمای شیعه و [[اهل سنت]] اختلافاتی وجود دارد به نحوی که علمای شیعه و بسیاری از علمای [[اهل تسنن]] بر این باورند که [[سوره مائده]]، آخرین [[سوره]] نازل شده از [[قرآن]] است خصوصاً [[آیه]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ...}} و معتقدند که این آیه در [[روز ۱۸ ذی حجه]] پس از تمام شدن [[اعمال]] [[حجة الوداع]] در «[[غدیر خم]]» و قبل از این که [[پیامبر]]، [[امام علی]] را به عنوان [[خلیفه]] خود معرفی کند، نازل شده است و [[شأن نزول]] این [[آیه]] را، [[جانشینی حضرت علی]] و [[نصب]] آن حضرت از سوی [[رسول خدا]]، دانستهاند<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص۴۹.</ref>. | در دلالت این آیه میان علمای شیعه و [[اهل سنت]] اختلافاتی وجود دارد به نحوی که علمای شیعه و بسیاری از علمای [[اهل تسنن]] بر این باورند که [[سوره مائده]]، آخرین [[سوره]] نازل شده از [[قرآن]] است خصوصاً [[آیه]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ...}} و معتقدند که این آیه در [[روز ۱۸ ذی حجه]] پس از تمام شدن [[اعمال]] [[حجة الوداع]] در «[[غدیر خم]]» و قبل از این که [[پیامبر]]، [[امام علی]] را به عنوان [[خلیفه]] خود معرفی کند، نازل شده است و [[شأن نزول]] این [[آیه]] را، [[جانشینی حضرت علی]] و [[نصب]] آن حضرت از سوی [[رسول خدا]]، دانستهاند<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص۴۹.</ref>. | ||
با این حال برخی از بزرگان اهل سنت نزول این آیه در [[روز غدیر]] و بیان [[حدیث غدیر]] از سوی رسول خدا{{صل}} را پذیرفته و به تعیین معنای [[ولایت]] و اولویت در تصرف از میان معانی ده گانه برای ولی در این [[حدیث]] تصریح کرده و نر دادهاند اما بسیاری دیگر برغم پذیرش نزول آیه در [[غدیر]]، معتقدند مأموریتی که در این آیه بر دوش رسول خدا{{صل}} قرار داده شده مربوط به [[امامت]] و [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیست، بلکه آیه به این خاطر نازل شده که پیامبر در روز غدیر [[مردم]] را به [[دوستی]] با [[امیرالمؤمنین]] سفارش کرده و یا اعلام کند که آن حضرت در تمام شرایط یار و [[یاور]] پیامبر بوده است<ref>ر.ک: الغدیر، ج۱، ص۲۱۴ به بعد.</ref>. با این حال جمهور آنان بر این باورند که این آیه مورد نزول خاصی ندارد. [[خداوند]] به پیامبرش دستور میدهد هرچه بر ایشان نازل میکند، [[ابلاغ]] کرده، از هیچ چیزی [[احساس]] [[ترس]] و خطر ننماید و خداوند [[وعده]] داده ایشان را در برابر خطرها [[حفظ]] نماید. برخی اما به این اجمال درباره آیه بسنده نکرده، در پی [[شناسایی]] مورد نزول آیه اقوالی را ذکر میکنند. این دیدگاهها به دو دسته کلی تقسیم میشود؛ برخی از آنها به استناد روایاتی است که در مصادر آنان در این باره رسیده و برخی [[استنباط]] شخصی [[مفسران]] است. دسته اول عبارتاند از:<ref>[[محمد ساعدی|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص۲۱۶-۲۲۲.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||