رویشد ثقفی مدنی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۲

آشنایی اجمالی

کنیه وی ابوعلاج است و به طائفی^[۱] و مدنی^[۲] نیز شهرت دارد^[۳]. ابن حجر^[۴] وی را با رشید بن علاج ثقفی یکی دانسته و شرح حال رشید را به رویشد ارجاع داده است. دلیلی بر صحابی بودن وی نیست و صحابه‌نگاران پیشین نیز از وی یادی نکرده‌اند، اما ابن حجر^[۵]، وی را در بخش صحابه آورده است. تنها مستند ابن حجر بر صحابی بودن وی آن است که اولاً، سن و سال وی در زمان عمر اقتضا داشت که او در زمان حیات رسول خدا(ص) ممیز بوده باشد؛ ثانیاً، همه قرشی‌های مکه و ثقفی‌های طائف تا پیش از حجة‌الوداع مسلمان شده و در حجة‌الوداع حضور داشته‌اند؛ بنابراین، وی باید رسول خدا(ص) را دیده و از صحابه باشد.

خانه رویشد ثقفی در مدینه در خلافت عمر، محل فروش باده و شراب بود، عمر او را «فویسق» نامید^[۶] و خانه‌اش را آتش زد^[۷]. سعد بن ابراهیم به نقل از پدرش می‌گوید: عمر پیشتر رویشد را از فروش شراب نهی کرد؛ اما او توجهی نکرد و من خانه رویشد را دیدم که همچون آتش سرخ میان شعله می‌سوخت^[۸]. همچنین گفته شده رویشد زن خود طلیحه اسدیه را طلاق داد و هنوز عده‌اش تمام نشده دوباره با او وصلت کرد، عمر به این جهت او را تازیانه زد و حکم به جدایی آنان داد^[۹]. منابع بسیاری از او یاد کرده و تنها به آتش زدن خانه او به دست عمر اشاره کرده‌اند^[۱۰].^[۱۱]

جستارهای وابسته

طلیحه اسدیه (همسر)

منابع

محمدی، رمضان، مقاله «رويشد ثقفی مدنى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ از این رو که قبیله ثقیف در طائف ساکن بودند.
↑ به سبب سکونت در مدینه.
↑ ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۴.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.
↑ عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۹، ص۳۳۰.
↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۳۲۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۲.
↑ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.
↑ بنگرید: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۶، ص۷۶ و ج۹، ص۲۲۹؛ زمخشری، الفائق فی غریب الحدیث، ج۱، ص۲۹۰؛ زیعلی، نصب الرایه لاحدیث الهدایه، ج۶، ص۲۴۵؛ ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹.
↑ محمدی، رمضان، مقاله «رويشد ثقفی مدنى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۷-۳۵۸.

[1] از این رو که قبیله ثقیف در طائف ساکن بودند.

[2] به سبب سکونت در مدینه.

[3] ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.

[4] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۴.

[5] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.

[6] عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۹، ص۳۳۰.

[7] بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۳۲۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.

[8] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۲.

[9] ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.

[10] بنگرید: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۶، ص۷۶ و ج۹، ص۲۲۹؛ زمخشری، الفائق فی غریب الحدیث، ج۱، ص۲۹۰؛ زیعلی، نصب الرایه لاحدیث الهدایه، ج۶، ص۲۴۵؛ ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹.

[11] محمدی، رمضان، مقاله «رويشد ثقفی مدنى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۷-۳۵۸.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

@@ خط ۸: / خط ۸: @@
 کنیه وی ابوعلاج است و به طائفی<ref>از این رو که قبیله ثقیف در طائف ساکن بودند.</ref> و [[مدنی]]<ref>به سبب سکونت در مدینه.</ref> نیز [[شهرت]] دارد<ref>ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹؛ ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۴.</ref> وی را با [[رشید بن علاج ثقفی]] یکی دانسته و شرح حال [[رشید]] را به رویشد ارجاع داده است. دلیلی بر [[صحابی]] بودن وی نیست و [[صحابه‌نگاران]] پیشین نیز از وی یادی نکرده‌اند، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.</ref>، وی را در بخش [[صحابه]] آورده است. تنها مستند ابن حجر بر صحابی بودن وی آن است که اولاً، سن و سال وی در [[زمان عمر]] اقتضا داشت که او در [[زمان]] [[حیات رسول خدا]]{{صل}} ممیز بوده باشد؛ ثانیاً، همه قرشی‌های [[مکه]] و ثقفی‌های [[طائف]] تا پیش از [[حجة‌الوداع]] [[مسلمان]] شده و در حجة‌الوداع حضور داشته‌اند؛ بنابراین، وی باید [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده و از صحابه باشد.
-[[خانه]] رویشد [[ثقفی]] در [[مدینه]] در [[خلافت عمر]]، محل فروش باده و شراب بود، عمر او را فویسق نامید<ref>عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۹، ص۳۳۰.</ref> و خانه‌اش را [[آتش]] زد<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۳۲۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.</ref>. [[سعد بن ابراهیم]] به نقل از پدرش می‌گوید: عمر پیشتر رویشد را از فروش شراب [[نهی]] کرد؛ اما او توجهی نکرد و من خانه رویشد را دیدم که همچون آتش سرخ میان شعله می‌سوخت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۲.</ref>. همچنین گفته شده رویشد [[زن]] خود [[طلیحه اسدیه]] را [[طلاق]] داد و هنوز عده‌اش تمام نشده دوباره با او وصلت کرد، عمر به این جهت او را تازیانه زد و [[حکم]] به جدایی آنان داد<ref>ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.</ref>. منابع بسیاری از او یاد کرده و تنها به [[آتش زدن خانه]] او به دست عمر اشاره کرده‌اند<ref>بنگرید: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۶، ص۷۶ و ج۹، ص۲۲۹؛ زمخشری، الفائق فی غریب الحدیث، ج۱، ص۲۹۰؛ زیعلی، نصب الرایه لاحدیث الهدایه، ج۶، ص۲۴۵؛ ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «رويشد ثقفی مدنى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۵۷-۳۵۸.</ref>
+[[خانه]] [[رویشد ثقفی]] در [[مدینه]] در [[خلافت عمر]]، محل فروش باده و شراب بود، عمر او را «فویسق» نامید<ref>عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۹، ص۳۳۰.</ref> و خانه‌اش را [[آتش]] زد<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۳۲۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۱۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۵.</ref>. [[سعد بن ابراهیم]] به نقل از پدرش می‌گوید: عمر پیشتر رویشد را از فروش شراب [[نهی]] کرد؛ اما او توجهی نکرد و من خانه رویشد را دیدم که همچون آتش سرخ میان شعله می‌سوخت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۲.</ref>. همچنین گفته شده رویشد [[زن]] خود [[طلیحه اسدیه]] را [[طلاق]] داد و هنوز عده‌اش تمام نشده دوباره با او وصلت کرد، عمر به این جهت او را تازیانه زد و [[حکم]] به جدایی آنان داد<ref>ابن حجر، تعجیل المنفعه، ص۱۳۲.</ref>. منابع بسیاری از او یاد کرده و تنها به [[آتش زدن خانه]] او به دست عمر اشاره کرده‌اند<ref>بنگرید: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۶، ص۷۶ و ج۹، ص۲۲۹؛ زمخشری، الفائق فی غریب الحدیث، ج۱، ص۲۹۰؛ زیعلی، نصب الرایه لاحدیث الهدایه، ج۶، ص۲۴۵؛ ابن شبه نمیری، تاریخ مدینه المنوره، ج۱، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «رويشد ثقفی مدنى»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۵۷-۳۵۸.</ref>
 == جستارهای وابسته ==