|
|
| خط ۳۸: |
خط ۳۸: |
| در دوره [[مروانیان]]، ابتدا شخصی با نام [[طارق]] بن عمرو از [[موالی]] [[عثمان]] و سپس حجاج بر [[مدینه]] و [[مکه]] حکومت کرد. با رفتن وی به [[عراق]]، مدینه در [[اختیار]] افرادی از [[خاندان اموی]] از جمله ایان عثمان [[عفان]]، [[هشام بن اسماعیل بن ولید بن مغیره]] و [[عمر ابن عبدالعزیز]] درآمد که این آخری از سال ۸۷ تا ۹۳ بر این شهر حکومت کرد. در همین دوره بود که مسجدالنی{{صل}} و بسیاری از [[مساجد]] کوچک دیگر این شهر به دستور ولید بازسازی شد. | | در دوره [[مروانیان]]، ابتدا شخصی با نام [[طارق]] بن عمرو از [[موالی]] [[عثمان]] و سپس حجاج بر [[مدینه]] و [[مکه]] حکومت کرد. با رفتن وی به [[عراق]]، مدینه در [[اختیار]] افرادی از [[خاندان اموی]] از جمله ایان عثمان [[عفان]]، [[هشام بن اسماعیل بن ولید بن مغیره]] و [[عمر ابن عبدالعزیز]] درآمد که این آخری از سال ۸۷ تا ۹۳ بر این شهر حکومت کرد. در همین دوره بود که مسجدالنی{{صل}} و بسیاری از [[مساجد]] کوچک دیگر این شهر به دستور ولید بازسازی شد. |
| [[شهر مدینه]] تا سال ۱۳۰ در اختیار امویان بود. در این سال که [[خوارج]] [[قدرت]] یافتند، شهر مدینه در اختیار چند تن از خوارج مانند [[ابوحمزه خارجی]] [[اباضی]] و [[مفضل]] اباضی خارجی قرار گرفت. امویان در سال ۱۳۱ بر مدینه چیره شدند، اما سلسله آنان در [[سال ۱۳۲ هجری]] ساقط شد<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول جعفریان، مشعر، ص۱۸۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۸۵۷.</ref>. | | [[شهر مدینه]] تا سال ۱۳۰ در اختیار امویان بود. در این سال که [[خوارج]] [[قدرت]] یافتند، شهر مدینه در اختیار چند تن از خوارج مانند [[ابوحمزه خارجی]] [[اباضی]] و [[مفضل]] اباضی خارجی قرار گرفت. امویان در سال ۱۳۱ بر مدینه چیره شدند، اما سلسله آنان در [[سال ۱۳۲ هجری]] ساقط شد<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول جعفریان، مشعر، ص۱۸۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۸۵۷.</ref>. |
|
| |
| ==مشربه امّابراهیم==
| |
| مکانی است در جهت شرقی [[مدینه]] در منطقه [[عوالی]] و در نزدیکی [[مسجد قبا]]. مشربه به [[زمین]] [[نرمی]] گفته میشود که همیشه سرسبز است. همچنین به معنای غرفه و محل مرتفع و به صفّه و سکو نیز گفته میشود.
| |
| احمد [[عباسی]] مدینهشناس معروف مینویسد: مشربه به معنای غرفه است و به مناسبت وجود غرفه امّابراهیم در داخل نخلستان به مجموع این باغ «مشربه» گفتهاند<ref>فصلنامه میقات حج، شماره ۵۴، ص۹۹.</ref>.
| |
| «مشربه امّابراهیم» در میان [[مردم]] به باغ خرمایی اطلاق شده که در خارج از [[شهر مدینه]] بوده و به [[رسول الله]]{{صل}} تعلق داشته است و در نقطه مرتفعی از این باغ، غرفهای بوده که [[پیامبر]]{{صل}} آن را برای [[زندگی]] [[همسر]] خود «[[ماریه قبطیه]]» اختصاص داد و او را به این محل منتقل کرد و ابراهیم، فرزند آن حضرت در همین محل از [[ماریه]] متولد شد و از [[دنیا]] رفت. ماریه پس از [[رسول خدا]]{{صل}} نیز تا پایان [[عمر]] در مشربه به زندگی ادامه داد و در همان مکان از دنیا رفت<ref>فصلنامه میقات حج، شماره ۵۴، ص۹۹.</ref>.
| |
| در کتاب قبل از [[حج]] بخوانید آمده است: مسجدی است که به نام [[مسجد]] «امّابراهیم» خوانده میشود و در میان نخلستان واقع شده، و ابراهیم فرزند رسول خدا در این محل متولد شده و رسول خدا{{صل}} در این محل [[نماز]] خوانده است<ref>قبل از حج بخوانید، ص۲۲۸؛ وفاء الوفاء، ج۳، ص۸۲۵.</ref>.
| |
| در کتاب «وفاء الوفاء»<ref>وفاء الوفاء، ص۸۳۵.</ref> نیز در این زمینه روایتی نقل شده است که: {{عربی|ان النبي{{صل}} صلى في مشربة ام ابراهيم}} پیامبر{{صل}} در مشربه [[ام ابراهیم]] نماز خوانده است.
| |
|
| |
| «مشربه امّابراهیم» از [[مکانهای مقدس]] است که [[امام صادق]]{{ع}} [[نماز خواندن]] در آنجا را به [[عقبة بن خالد]] توصیه نموده، و فرموده: {{متن حدیث|هِيَ مَسْكَنُ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} وَ مُصَلَّاهُ}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۶۰.</ref>؛ «این مکان، محل [[زندگی پیامبر]]{{صل}} و محل نماز آن حضرت است».
| |
| گویا در اطراف بنای مشربه و در [[قبرستان]] سه صورت [[قبر]] است که یکی متعلق به [[نجمه]] [[مادر امام رضا]]{{ع}} و دیگری متعلق به [[حمیده بربریه]] [[مادر امام کاظم]]{{ع}} میباشد<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۲۶۴.</ref>. البته در [[حال]] حاضر از مشربه امّابراهیم جز یک چهار [[دیوار]] چیزی باقی نمانده، و اثری از [[مسجد]] و مشربه دیده نمیشود.
| |
| در روایتی [[عقبة بن خالد]] میگوید: از [[امام صادق]]{{ع}} سوال کردم: ما مساجدی را پیرامون [[مدینه]] داریم که [[زیارت]] میکنیم، از کدامین مسجد آغاز کنیم بهتر است؟ فرمود:
| |
| {{متن حدیث|ابْدَأْ بِقُبَا فَصَلِ فِيهِ وَ أَكْثِرْ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَسْجِدٍ صَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي هَذِهِ الْعَرْصَةِ ثُمَّ ائْتِ مَشْرَبَةَ أُمِّ إِبْرَاهِيمَ فَصَلِّ فِيهَا وَ هِيَ مَسْكَنُ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} وَ مُصَلَّاهُ...}}<ref>کافی، ج۴، ص۵۶۰.</ref>.
| |
|
| |
| از [[مسجد قبا]] آغاز کن و در آن زیاد [[نماز]] بخوان؛ زیرا نخستین مسجد در این منطقه است که [[رسول خدا]]{{صل}} در آنجا نماز خوانده، پس از آن به مشربه [[ام ابراهیم]] برو و در آنجا نماز بگزار؛ زیرا آنجا [[مسکن]] رسول خدا{{صل}} و محل نماز اوست.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۹۵۱.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==[[معماری]] [[مدینه]]== | | ==[[معماری]] [[مدینه]]== |
