بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''آیه مباهله''' {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} ۶۱ [[سورۀ آل عمران]] است که مربوط به داستان مباهلۀ [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و همراه کردن اهل بیتشان با خود در برابر نصارای [[نجران]] است. مفسران و متکلمان با استناد به روایاتی که در شأن نزول این آیه وارد شده و خمسه طیبه را مصداق آن میدانند، معتقدند که این [[آیه]] علاوه بر دلالت بر صدق دعوی نبوت و حقانیت [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، بر افضلیت اهل بیت{{عم}} و به تبع امامت آنها به ویژه امیرالمومنین {{ع}} که به عنوان نفس رسول خدا{{صل}} از او یاد شده، دلالت دارد. | |||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = آیه مباهله | | موضوع مرتبط = آیه مباهله | ||