|
|
| (۱۸ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{مدخل مرتبط
| | #تغییر_مسیر [[بنیقضاعه]] |
| | موضوع مرتبط = حمیر
| |
| | عنوان مدخل =
| |
| | مداخل مرتبط =
| |
| | پرسش مرتبط =
| |
| }}
| |
| | |
| ==نسب قضاعه==
| |
| قضاعه را همراه با [[قبایل مضر]] و [[بنی ربیعه]] و یمنیها یکی از ارکان چهارگانه اصلی [[اعراب]] [[جزیرة العرب]] گفتهاند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۱، ص۷۹؛ سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۳.</ref>. در نسب این [[قوم]] که از آن به عنوان «شعب عظیم»<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۹۵۷؛ بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۰۹.</ref> و «[[جماجم عرب]]»<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۸۷.</ref> یاد شده است، [[اختلاف]] شده است. [[ابن کلبی]] (م. ۲۰۴ [[هجری]]) و [[ابن اسحاق]] (م. ۱۵۰ هجری)<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۵۷؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۰۰. نیز ر.ک: عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۹۵۷.</ref> و نیز جمعی از بزرگان نسابین و [[مورخین]] همچون: [[ابن عبد ربه]]<ref>ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۲ و ۳۲۶.</ref>، [[قلقشندی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۰۰.</ref>، [[نویری]]<ref>نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۴.</ref>، سویدی<ref>سویدی، سبائک الذهب فی معرفة قبائل العرب،</ref>، [[سمهودی]]<ref>سمهودی، وفاء الوفاء بأخبار دار المصطفی، ج۱، ص۱۴۰.</ref> و... بر این اعتقادند که قضاعه از [[حمیر]] و در شمار [[قحطانیان]] است و نسبش به قضاعة بن مالک بن عمرو بن مرّة بن زید بن مالک بن حمیر بن سبأ بن یشجب بن یعرب بن قحطان میرسد<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۰۰.</ref>. این [[اندیشه]] -که قلقشندی بر آن ادعای [[شهرت]] نموده است،-<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۰۰. نیز ر.ک: عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۹۵۷.</ref> بواسطه [[روایات]] و اشعار متعددی از بزرگان [[عرب]] [[پشتیبانی]] و معاضدت میگردد که روایات [[عقبة بن عامر جهنی]]<ref>عقبة بن عامر جهنی در حدیثی نقل کرده که به پیامبر{{صل}} عرضه داشتم: {{عربی|یا رسول الله! أما نحن من معد؟ قال: لا، قلت: من نحن، قال: أنتم قضاعة بن مالک بن حمیر}}. (ابن عبدالبر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۲؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۵۷)</ref> و [[عمرو بن مره جهنی قضاعی]]<ref>از عمرو بن مره جهنی قضاعی نقل شده که میگفت: {{عربی|کنت عند النبی{{صل}} جالسا فقال: من کانها هنا من معد فلیقم، فقمت فقال: اجلس، فجلست ثم قال: من کانها هنا من معد فلیقم، فقمت فقال: اجلس، فجلست، فقلت: مم نحن؟ فقال: أنتم ولد قضاعة بن مالک بن حمیر}}. (ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۹، ص۱۱۱؛ المتقی الهندی، کنز العمال، ج۱۴، ص۹۲-۹۳)</ref> و نیز اشعار [[عمرو بن مره جهنی قضاعی]]، [[أفلح بن یعبوب تغلبی قضاعی]]، [[عامر بن عبیله بلوی قضاعی]] و... از آن جمله است.
| |
| | |
| در مقابل، جماعتی دیگر هم، قضاعه را از بنی معد خوانده، [[نسب]] او را [[قضاعة بن معد بن عدنان]] رساندهاند<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۹؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۱۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸.</ref>. این گروه هم در [[تأیید]] نظر خود، به اقوال و روایاتی از گذشتگان و نیز ذکر حوادث و [[اخبار]] [[جاهلی]] و [[اسلامی]] استناد جستهاند که جانبداری قضاعیها از [[عدنانیها]] و [[همراهی]] با آنان در رو در رویی با [[قبایل یمنی]] ([[قحطانی]] ها) در برخی [[جنگهای جاهلی]] همچون «[[یوم]] البیداء»، «[[یوم السلان]]» و «یوم خزازی» -که بر [[سیطره]] [[قحطانیان]] بر [[عدنانیان]] برای همیشه پایان داد- از آن جملهاند<ref>ر.ک: جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الإسلام، ج۲، ص۴۳.</ref>. اقوال بزرگانی چون [[ابن عباس]]<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۱؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۹۰.</ref>، [[جبیر بن مطعم]]<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۱؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۹۰.</ref>، [[مصعب بن زبیر]]<ref>مصعب زبیری در کتابش «نسب قریش» چنین مینویسد: {{عربی|ولد معد بن عدنان: نزاراً، وقضاعة، وأمهما: معانة بنت جوشم بن جلهمة بن عامر بن عوف بن عدی بن دب بن جرهم. وقد انتسب قضاعة إلی حمیر؛ فقالوا قضاعة بن مالک بن حمیر بن سبأ، وأمه: عکبرة، امرأة من سبأ خلف علیها معد؛ فولدت قضاعة علی فراش معد. و زوروا فی ذلک شعراً، وأشعار قضاعة فی الجاهلیة وبعد الجاهلیة تدل علی أن نسبهم فی معد}}. (مصعب زبیری، نسب قریش، ص۵)</ref> و [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبد البر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۱.</ref> همچنین، برخی [[احادیث]] [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>«هشام بن عروه» از پدرش نقل کرده که عایشه همسر نبی مکرّم اسلام{{صل}} میگفت: «قال رسول الله{{صل}}: قضاعة بن معد، و کان به یکنی». (سمعانی، الانساب، ج۱، ص۲۵) «ابن عبد البر» این حدیث را با اختلاف، از عایشه این گونه روایت کرده است: {{عربی|سمعت رسول الله{{صل}} یقول: قضاعة بن معد کان بکر ولده وأکبرهم، وبه کان یکنی}}. (ابن عبد البر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۱)</ref> و نیز اشعار شعرای بنامی همچون: [[عمرو بن جریر بن مغیث بلوی قضاعی]]<ref>فإن معدا کان یکنی ببکره قضاعة ما فینا له من یجمجم (ابو البقاء حلی، المناقب المزیدیة فی اخبار الملوک الاسدیه، ص۸۹)</ref>، [[ملثم بن قرط بلوی قضاعی]]<ref>... فلم أر حیا من معد عمارة أجل بدار العز منا وامنعا (بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۷)</ref>، [[زهیر بن جناب کلبی قضاعی]] و..<ref>ر.ک: بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۱۷-۱۷؛ مصعب زبیری، نسب قریش، ص۵-۶ و...</ref>. که حاکی از اتصاف قضاعه به بنی معد است، نیز از دیگر مستنداتی است که این گروه، بدان دست یازیدند. [[ابن عبدالبر]] (م. ۴۶۳ [[هجری]]) پس از ذکر اختلاف شدید [[علما]] در [[نسب]] قضاعه، [[رأی اکثریت]] را بر [[عدنانی]] بودن وی عنوان کرده است<ref>ابن عبد البر، الإنباه علی قبائل الرواة، ص۳۱.</ref>. سهیلی(م. ۲۱۸ هجری) هم ضمن برشمردن این قول به عنوان نظر مشهور، بر این نظر است که اکثر نسابیون بر این اعتقادند که قضاعه از بنی معدند و این نظر زبیریها و [[ابن هشام]] و ابن منظور است<ref>سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۱، ص۱۱۷.</ref>. اما همو در بخش دیگر خود، آنجا که در تشریح دلیل این اختلاف نظر، به ایراد سخن میپردازد، تلویحاً [[حکم]] به [[قحطانی]] بودن قضاعه میکند. او در این بخش، عنوان میدارد: «قول صحیح آن است که عکبری مادر قضاعه، نخست، [[همسر]] [[مالک بن حمیر]] بود. و چون [[مرگ]]، مالک به هنگام بارداری یا شیردهی قضاعه در ربود، عکبری با معد [[ازدواج]] کرد و قضاعه را در [[خانه]] او به [[دنیا]] آورد. این امر سبب شد تا قضاعه به معد منسوب شود».<ref>سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۱، ص۱۲۱. نیز ر.ک: ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۹۰. در برخی منابع، این قضیه برعکس نقل شده و آمده: «معانه مادر قضاعه ابتدا همسر معد بود و بعد مرگ او به ازدواج مالک بن حمیر در آمد و»... (بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۱۵)</ref>
| |
| | |
| قضاعه که نام اصلیاش عمرو بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۹؛ بلاذری، انساب الأشراف، ج۱، ص۱۵؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۲.</ref> را از آن رو که از [[قوم]] خود تقضّع و بریدگی حاصل کرد، بدین [[لقب]] (قضاعه) خواندهاند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۹؛ بلاذری، انساب الأشراف، ج۱، ص۱۵. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۵۳۶.</ref>. نام مادرش را برخی «عکبری»<ref>سهیلی، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویه، ج۱، ص۱۲۱؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۲۹۰ نیز ر.ک: مصعب زبیری، نسب قریش، ص۵.</ref> و بعضی دیگر، «مغاله»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۱.</ref> و به نقلی «معانه»<ref>ابن ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۹؛ مصعب زبیری، نسب قریش، ص۵.</ref> بنت جوشم بن جلهمة بن عمرو بن عوف از [[جرهم]] گفتهاند. از قضاعه فرزندانی به اسامی الحافی(الحاف)، حاوی و [[ودیعه]] بر جای ماند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۲؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۴۰.</ref> که از بین آنها، [[نسل]] قضاعه تنها از طریق الحافی ادامه یافت<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۴۰.</ref>. [[عمران]]، عمرو و [[اسلم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۲؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۴۰؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۴. ابن کلبی، نام «سنام» را هم بر این جمع افزوده است. (هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۲)</ref>[[پسران]] الحافی بودند که از [[مادری]] از [[قبیله]] بنی [[عکّ]] به نام [[عرمد بنت غافق بن شاهد بن عک]] تولد یافتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۲. نیز ر.ک: ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۴۰.</ref>. این سه پسر را سرشاخههای اصلی قضاعه گفتهاند که تمامی فروعات قبیله بزرگ قضاعه به آنها باز میگردد<ref>بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۱۰.</ref>.
| |
| | |
| از مهمترین و مشهورترین فروعات و شاخههای انشعاب یافته از قضاعه میتوان از بنی بهراء<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸؛ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۳۷۳.</ref>، [[بنی بلیّ]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۵۵۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۱۷۷.</ref>، [[بنی جهینه]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹؛ سمعانی، الانساب، ج۳، ص۴۳۹؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۳۱۷.</ref>، [[بنی عذرة بن زیداللات]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۵۳۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۳۳۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۳۵۹.</ref>، [[بنی خشین بن نمیر]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۹۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنیکلب بن وبره]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۳؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۳؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۵. </ref>، [[بنی کنانة بن بکر]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref> و [[بنی مهرة بن حیدان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۳؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۸۵.</ref> یاد کرد که هر یک از آنها خود به شعب و فروعات بیشمار دیگری از جمله: [[قاش بن دریم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۰۰. ابن حزم از او با نام «قاس بن دریم» یاد کرده است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸)</ref>، [[شبیب بن دریم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۰۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸.</ref>، [[بنو فران بن بلی]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸؛ سمعانی، الانساب، ج۱۰، ص۱۶۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۴۱۶.</ref>، [[بنو هنیء بن بلی]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۸؛ سمعانی، الانساب، ج۱۳، ص۴۳۶؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۳۹۵.</ref>، [[بنو غطفان بن قیس]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنو علّیص بن ضمضم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۶۲؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنو کاهل بن عذره]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنی عامرالاکبر بن عوف]] -[[برادر]] [[مادری]] [[عامر بن صعصعه]]-<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۰۳؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنی تغلب بن حلوان]]<ref>نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۵؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۱۸۷.</ref>، [[بنی اسد بن وبره]]<ref>نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۵؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۹۲.</ref>، [[تنوخ]]<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۳؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۳؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۵.</ref>، [[بنی آمری بن مهره]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۸۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۲۱.</ref>، [[بنی برک بن وبره]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۱۷۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۱۴۱؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۳.</ref>، [[بنی مشجعة بن ت یم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۸۹؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۵؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۲۱.</ref>، [[بنی غوث بن تیم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۸۹.</ref>، [[بنی ملکان بن جرم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۶۹۳؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۲۷؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۲۹۶.</ref>، [[بنی تزید بن حیدان]] (حلوان)<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۳؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۳۳؛ سمعانی، الانساب، ج۳، ص۵۰-۵۱.</ref>، بنی ضنة(ضنی) بن سعد<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۷؛ سمعانی، الانساب، ج۸، ص۳۹۹؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۳۲۱.</ref>، [[بنی رزاح بن ربیعه]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref>، [[بنی تیم بن نمر]]<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۲۳۳؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۴۴.</ref>، [[بنی نهد بن زید]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۶۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۲؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۶.</ref>، [[بنی زمان بن حزیمه]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۷۸؛ سمعانی، الانساب، ج۶، ص۳۱۴.</ref>، [[بنی سلامان بن سعد]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۶۸؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۱۶۱.</ref>، [[بنی تویل بن عدی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۶۱.</ref>، [[بنی قین بن جسر]]<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۰۳؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۲؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۳.</ref>، [[بنی جرم بن ریان]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۶۰؛ سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۵۱؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۲۷۳.</ref>، [[بنی سلیح بن مراح بن حلوان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۳؛ سمعانی، الانساب، ج۷، ص۱۹۲؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ص۲۹۴.</ref>، [[بنی عرینة بن ثور]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۵۵؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۳۷؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۵۳۸.</ref>، [[بنی راسب بن خزرج]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۴۲؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۴؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۵۴۵.</ref>، [[بنی عجلان بن حارثه]] (حارث)<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۱۱؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۴۸؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۲۴.</ref>، [[بنی مر بن خشین]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۷۹.</ref> و... و نیز خاندانهای بزرگی چون: [[آل بنی عدی بن ابوجابر بن زهیر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۹۳.</ref>، [[آل تلج بن عمرو بن مالک]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۹۸.</ref>، [[آل بنی طارش بن فرعاة]]<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۹۸.</ref> و.... تقسیم شدهاند.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
| |
| | |
| == منابع ==
| |
| {{منابع}}
| |
| # [[پرونده:13681302.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]] | |
| {{پایان منابع}}
| |
| | |
| == پانویس ==
| |
| {{پانویس}}
| |
| | |
| {{قبایل عرب}}
| |
| | |
| [[رده:قضاعه]]
| |
| [[رده:قبیلههای عرب]]
| |
