صلح در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[دوران جاهلیت]] بیشتر [[جنگ‌ها]] در اول [[روز]] آغاز می‌شد و معمولاً می‌کوشیدند ناگهانی و غافلگیرانه به قبیله‌ای حمله کنند<ref>جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۵، ص۴۲۰.</ref>. اما شیوه [[رسول خدا]]{{صل}} و [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} این بود که آغاز جنگ را تا ظهر به تأخیر اندازند دلیل این تأخیر آن بود که فرصت برای [[اتمام حجت]] برای [[سپاه]] [[دشمن]] بیشتر باشد؛ چه‌بسا به خود آمده، [[حق]] را دریابند. اگر این [[هدف]] محقق نشد دست کم فرصت کمتری برای کشته شدن دو طرف وجود داشته باشد. امیرمؤمنان علی{{ع}} در این باره می‌فرماید: «هنگام ظهر درهای [[آسمان]] گشوده و [[رحمت الهی]] و [[پیروزی]] فرود می‌آید ظهر ب ه شب نزدیک است و این سبب می‌شود کشته‌های دو طرف کمتر شود و آنان [که پشیمان شده‌اند] فرصتی یابند که بازگردند و فراریان از [[تاریکی]] شب برای فرار سود بجویند»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۵، ص۲۸، ح۵.</ref>.<ref>[[علی امین رستمی|رستمی، علی امین]]، [[آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان (کتاب)|آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان]]، ص ۳۶ ـ ۳۹.</ref>