←مساوات اجتماعی سیاسی و اقتصادی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
مساوات اجتماعی، آن است که در یک [[جامعه]]، میان [[انسانها]] از نظر نژاد، طبقه و [[حقوق]] [[اجتماعی]]، هیچ اختلافی نباشد و همه افراد از حقوق اجتماعی برابر بهرهمند باشند و همگان یکسان دیده شوند. [[پیامبر]] {{صل}} برای از میان برداشتن بسیاری از رسوم [[جاهلی]] و برتریجوییهای نادرست و اختلافات طبقاتی برجایمانده میان [[اعراب]] [[مسلمان]] اقدامهای عملی زیادی در این باره انجام داد تا بر همگان روشن سازد که همه از نظر اجتماعی مساویاند و [[فقیران]] و بردگان با بزرگان و [[ثروتمندان]] فرقی ندارند و همه با هم برابراند. | مساوات اجتماعی، آن است که در یک [[جامعه]]، میان [[انسانها]] از نظر نژاد، طبقه و [[حقوق]] [[اجتماعی]]، هیچ اختلافی نباشد و همه افراد از حقوق اجتماعی برابر بهرهمند باشند و همگان یکسان دیده شوند. [[پیامبر]] {{صل}} برای از میان برداشتن بسیاری از رسوم [[جاهلی]] و برتریجوییهای نادرست و اختلافات طبقاتی برجایمانده میان [[اعراب]] [[مسلمان]] اقدامهای عملی زیادی در این باره انجام داد تا بر همگان روشن سازد که همه از نظر اجتماعی مساویاند و [[فقیران]] و بردگان با بزرگان و [[ثروتمندان]] فرقی ندارند و همه با هم برابراند. | ||
تساوی همگان در برخورداری از حقوق اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در گفتار و | تساوی همگان در برخورداری از حقوق اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در گفتار و سیره پیشوایان معصوم موج میزند. [[رسول خدا]] در بیانی ماندگار که همواره در [[تاریخ]] مورد استناد [[زمامداران]] عدالتپیشه بوده، فرمودند: "ای [[مردم]]! [[پروردگار]] شما یکی و پدرتان هم یکی است. همگی از [[آدم]] و آدم نیز از خاک [[آفریده]] شده است. تحقیقاً گرامیترین شما نزد [[خدا]] باتقواترین شماست و هیچ عربی بر غیرعرب [[برتری]] ندراد جز به تقوا"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَبَّكُمْ وَاحِدٌ وَ إِنَّ أَبَاكُمْ وَاحِدٌ كُلُّكُمْ لِآدَمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرَابٍ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ وَ لَيْسَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى عَجَمِيٍ فَضْلٌ إِلَّا بِالتَّقْوَى}}؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۷۶، ص۳۵۰.</ref>. | ||
[[امام صادق]] {{ع}} در برابر این پندار که تقوا ملاک بهرهمندی بیشتر از امکانات عمومی است، میفرماید: “پیروان [[اسلام]]، [[فرزندان]] اسلاماند. میان آنان در پرداخت [[بیتالمال]]، مساوات را رعایت میکنم و [[فضائل]] آنان مربوط به رابطه آنان با [[خدا]] است. من مانند فرزندان یک شخص، با آنان [[رفتار]] میکنم”<ref>حکیمی، محمدرضا، الحیاة، ج۶، ص۳۷۲.</ref>.<ref>[[گلشاد حیدری|حیدری، گلشاد]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۱۹-۱۲۰؛ [[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی ج۲]]، ص ۵۰۱؛ [[سید جواد ورعی|ورعی، سید جواد]]، [[درسنامه فقه سیاسی (کتاب)|درسنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>. | [[امام صادق]] {{ع}} در برابر این پندار که تقوا ملاک بهرهمندی بیشتر از امکانات عمومی است، میفرماید: “پیروان [[اسلام]]، [[فرزندان]] اسلاماند. میان آنان در پرداخت [[بیتالمال]]، مساوات را رعایت میکنم و [[فضائل]] آنان مربوط به رابطه آنان با [[خدا]] است. من مانند فرزندان یک شخص، با آنان [[رفتار]] میکنم”<ref>حکیمی، محمدرضا، الحیاة، ج۶، ص۳۷۲.</ref>.<ref>[[گلشاد حیدری|حیدری، گلشاد]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۱۹-۱۲۰؛ [[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی ج۲]]، ص ۵۰۱؛ [[سید جواد ورعی|ورعی، سید جواد]]، [[درسنامه فقه سیاسی (کتاب)|درسنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>. | ||